Zie andere pagina

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken

Hayao Miyazaki ( 宮崎駿 Miyazaki Hayao) geboren op 5 Januari 1941, is een beroemde animatiemaker en regisseur in Japan. Daarnaast maakt hij ook manga.
Zijn doorbraak in het westen kwam vooral door het grote succes van Spirited Away, een animatiefilm die in 2003 een Oscar won voor Beste Animatiefilm.

Hayao Miyazaki

Biografie

Hayao Miyazaki is de tweede zoon in een familie van vier kinderen. Een deel van zijn vroege jeugd bracht hij door in het verwoeste Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog, iets wat later een grote invloed zou hebben op zijn werk. Tijdens die periode verhuisde de familie Miyazaki vaak om de oorlog te ontvluchten.
Tijdens zijn laatste jaar middelbaar ontdekte Miyazaki de eerste kleur animatiefilm The Tale of the White Serpent ( 白蛇伝 Hakujaden )[1] van Taiji Yabushita, uitgebracht in 1958. Door deze ontdekking werd Miyazaki geïnspireerd om een animatiemaker te worden. Hij bewonderde eveneens een andere mangaka [2] en animatiemaker, Osamu Tezuka. Miyazaki begon zijn tekentalenten uit te oefenen met schetsen van vliegtuigen. Later vond hij dat hij Osuma Tezuka’s stijl te veel benaderde. Hij vernietigde al zijn schetsen.
Na zijn middelbaar, in 1963, studeerde Miyazaki af aan de universiteit van Gakushuin met een diploma in economische en politieke wetenschappen. Hij was lid van ‘Children’s Literature Research Club’ die ondertussen omgedoopt werd tot ‘The Comic Club’.
In datzelfde jaar nog, werd Miyazaki aangenomen in Toei Animation[3], een Japanse animatie studio waar hij zijn carrière begon in de productie van de tekenfilm Watchdog Bow Wow (Wanwan Chushingura).
In 1964 werd hij secretaris generaal bij de vakbond van Toei.

Films

Miyazaki kreeg zijn eerste erkenning voor zijn medewerking tijdens de productie van Gulliver’s Travels Beyond the Moon (ガリバーの宇宙旅行 Gariba no Uchuu Ryoko, 1965). Hij vond het oorspronkelijke einde niet goed en stelde een nieuw idee voor dat uiteindelijk gebruikt werd in deze film.
Later kreeg hij belangrijke posten als directeur animatie en verantwoordelijke voor concept en decor in een film van Isao Takahata; Hols, Prince of the Sun (太陽の王子 ホルスの大冒険 Taiyō no Ōji: Horusu no Daibōken, 1968). Na deze film volgden er nog veel gezamenlijke realisaties van Miyazaki en Takahata.

Voor Puss in Boots (長靴をはいた猫 Nagagutsu o Haita Neko, 1969) van Kimio Yabuki, bezorgde Miyazaki de storyboard[4] en bracht hij ideeën uit voor de belangrijkste scènes in de film.
Kort daarna werd hij aangenomen voor de tekenfilm Flying Phantom Ship (空飛ぶゆうれい船 Sora Tobu Yūreisen) om de storyboard uit te werken en te animeren. Hetzelfde deed hij voor Animal Treasure Island (どうぶつ宝島 Dōbutsu Takarajima) en Ali Baba and the 40 Thieves. En daarbij was hij verantwoordelijk voor het ontwikkelen van personages en ontwerp.

In 1971 verliet Miyazaki Toei Animation voor A Pro, een andere animatie studio waar hij verder zal werken met Takahato zoals in de serie Lupin III (ルパン三世 Rupan Sansei). Later begonnen ze aan een nieuw project; de serie van Pippi Longstocking. Maar dit project werd verworpen door de oorspronkelijke auteur, Astrid Lindgren tijdens hun ontmoeting in Zweden. Dit was tevens Miyazaki’s eerste buitenlandse reis. De Scandinavische landschappen zouden vanaf dan vaak gebruikt worden in zijn films.

In 1973 schreef Miyazaki een nieuw script voor 2 kortfilms met dezelfde titel Panda! Go, Panda (パンダ・コパンダ Panda Kopanda) met als regisseur Takahata. Het ontwerp en de animatie werden door Miyazaki gedaan.
Later in hetzelfde jaar verlieten beiden A Pro voor Nippon Animation. Daar werkten ze gedurende 5 jaar samen aan het project World Masterpiece Theater (世界名作劇場 Sekai meisaku gekijō). Deze serie is inspireerd op westerse romans.
In die 5 jaar reisde hij naar Italië, Argentinië en Zwitserland om inspiratie op te doen voor
zijn decors.
In 1979 verliet Miyazaki Nippon Animation om voor eigen rekening zijn eerste animatiefilm te regisseren; Lupin III, The Castle of Cagliostro (ルパン三世 カリオストロの城 Rupan Sansei: Kariosutoro no Shiro).

In 1984 kwam een nieuwe animatiefilm uit van Miyazaki; Nausicaä of the Valley of the Wind ( 風の谷のナウシカ Kaze no Tani no Naushika ). In deze film komen veel thema’s voor zoals ecologie, pacifisme, feminisme en antimilitaire gevoelens. Men merkt terug zijn fascinatie voor vliegen. Miyazaki’s vader was directeur bij ‘Miyazaki Airplane’ die toebehoorde aan Hayao’s oom. Vliegtuigen zullen alom aanwezig zijn in zijn films.
Nausicaä of the Valley of the Wind is de eerste animatiefilm die Miyazaki eigenhandig schreef en zelf regisseerde. Deze tekenfilm is een aangepaste versie van zijn manga die hij 2 jaar eerder begonnen was.

Na het succes van Nausicaä of the Valley of the Wind richtte Miyazaki met zijn vriend Takahata een eigen animatie studio op: Studio Ghibli.
Miyazaki kreeg nog meer erkenning met deze 3 volgende films; Laputa, Castle in the Sky (天空の城ラピュタ Tenkū no Shiro Rapyuta, 1986); My Neighbor Totoro (となりのトトロ Tonari no Totoro, 1988); Kiki’s Delivery Service (魔女の宅急便 Majo no Takkyūbin,1989).

In 1992 kwam Porco Rosso (紅の豚 Kurenai no Buta) uit. In tegenstelling tot zijn vorige werk is het hoofdpersonage hier een man. Deze film vertelt het verhaal van een premiejager en een Amerikaanse huursoldaat, waarin het dilemma tussen zelfzuchtigheid en plichtsbewustzijn
verkend wordt.
Deze animatiefilm kan men beschouwen als een abstract zelfportret van Hayao Miyazaki.

In 1997, met Princess Mononoke (もののけ姫 Mononoke-Hime) komen de thema’s van ecologie terug zoals in Nausicaä of the Valley of the Wind. Dit verhaal gaat over de invloed van de mens op de natuur en was tevens de gewelddadigste animatie uit zijn collectie.
Het won de prijs voor de Beste Film bij de Japanse Academy Awards. Na deze film laste Miyazaki een pauze in.

Spirited Away.

Tijdens zijn onderbreking bracht Miyazaki veel tijd door bij de familie van een vriend. Een van de dochters van zijn vriend was een bron van inspiratie tot het maken van Spirited Away (千と千尋の神隠し Sen to Chihiro no Kamikakushi, 2001). Deze film handelt in wezen over het respect van kinderen ten aanzien van hun ouders; het vrouwelijke hoofdpersonage, Chihiro, wordt verplicht om in een badhuis voor geesten te werken nadat haar ouders door een tovenares in varkens getransformeerd werden. Met veel doorzettingsvermogen gaat ze op zoek naar haar ouders.
Deze animatiefilm won vele prijzen zoals: Beste Film in Japanse Academy Awards (2001), de Gouden Beer in de Film Festival van Berlijn (2002) en een Oscar voor Beste Animatiefilm.

In 2004 kwam Miyazaki terug om Howl’s Moving Castle (ハウルの動く城 Hauru no Ugoku Shiro) te regisseren nadat de oorspronkelijke regisseur de productie verliet. Howl’s Moving Castle is gebaseerd op de roman van Dianna Wynne Jones en is in première gegaan op de Film Festival van Venetië in 2004.

Ponyo on a Cliff (崖の上のポニョ Gake no Ue no Ponyo, 2008), een van zijn recentste projecten vertelt het verhaal van Sousuke, een jongen van 5 jaar en een goudvis, Ponyo.
70 tot 80% van deze animatiefilm speelt zich af aan de zee. Het is een uitdaging voor Miyazaki om expressie te geven aan de zee zonder behulp van digitale technieken. Deze animatie werd volledig met de losse hand getekend in tegenstelling tot zijn vorige projecten.

In 2013 schreef en regisseerde Miyazaki The Wind Rises(風立ちぬ), een sterk gefictionaliseerde versie van het levensverhaal van Jiro Horikoshi (1903-1982). Hij was de ontwerper van twee vliegtuigen die beide door Japan in de Tweede Wereldoorlog werden gebruikt [5] De film werd genomineerd voor tientallen awards en won er ook verschillende. Niettemin kwam er ook veel kritiek van mensen die het ongehoord vonden dat de ontwerper van zulke killing machines het hoofdpersonage in een animatiefilm werd.

Traditionele of digitale animatie

In tegenstelling tot de Amerikaanse animatie wordt hier het script samen met de storyboard opgesteld. Kort daarop begint men met de animatie vooraleer de script een einde heeft.

Tot voor de productie van Princess Monoke (1997) gebruikte Miyazaki traditionele animatietechnieken[6].
Tijdens de productie van Princess Monoke paste hij voor het eerst digitale animatietechnieken[7] toe samen met het traditionele ink-and paintproces[8]. Maar sinds Ponyo on a Cliff keert Miyazaki terug naar de handgetekende animatie. Het departement digitale animatie in Studio Ghibli werd zelfs ontbonden in 2008.

Vrouwelijke personages

In de meeste films van Miyazaki zijn de hoofdpersonages vrouwen. Ook al hebben ze niet de hoofdrol, zijn heldinnen nemen een belangrijke plaats in zijn films; ze zijn sterk en onbevreesd. Veel van hen zijn kinderen of pubers; ze uiten zich gemakkelijker dan de volwassenen. Maar hun rol plaatst hen meestal in moeilijke situaties die hen dwingen om zich als volwassene te gedragen. Alle leeftijden komen voor in zijn films; van een kleine meisje in Spirited Away tot grootmoeder in Nausicaä of the Valley of the Wind.

Voetnoten

  1. was oorspronkelijk een folklore uit de chinese mythologie daterend uit de Song-dynastie
  2. mangaka: schrijver en tekenaar van een manga, een Japanse stripverhaal
  3. De studio werd opgericht in 23 januari 1948 als Japan Animated Films (日本動画映画, Nihon Dōga Eiga). In 1956 werd het bedrijf gekocht door Toei Company, waarna de naam werd gewijzigd in Toei Animation Company.
  4. storyboard: een verzameling van uitgetekende shots van scènes uit een filmscript
  5. De Mitsubishi A5M en zijn opvolger de Mitsubishi A6M Zero.
  6. traditionele animatie: handgetekende animatie, de oudste en nog steeds de populairste vorm van animatie. Elk beeld wordt met de hand getekend
  7. digitale animatie: een vorm van digitale beeldtechniek, computeranimatie
  8. ink- and paintproces: de tekeningen worden ingescand en digitaal ingekleurd