Yakuza
Uit GeschiedenisJapan
Yakuza: traditionele, criminele organisaties.
De yakuza (やくざ) is een traditionele, criminele organisatie die ook gezien wordt als een onderdeel van de samenleving. Ze zijn geen heimelijke organisatie zoals de maffia die wij kennen, maar zijn zeer openlijk tegenover de samenleving. Hun kantoren hebben uithangborden waarop de groepsnaam of een embleem staat. Ze zijn ook vaak te herkennen uit het “gewone” volk dat op straat loopt. Ze dragen vaak zonnebrillen, strakke maatpakken en hebben zelfs ook een andere manier van stappen, met bredere, arrogantere passen.
Inhoud |
Etymologie
De term “yakuza” komt van het kaartspel Oicho–Kabu[1], gespeeld met hanafuda（花札)-kaarten[2]. De slechte getallen die je kon krijgen was een 8, een 9 of een 3. In de traditionele manier van tellen, werden deze getallen ya, ku en za genoemd, vandaar de term “yakuza”. “Yakuza” werd gebruikt omdat het ongeluk benadrukte, zeker voor iemand die tegen de groep in ging, maar ook omdat als men de getallen optelde op 20 kwam, dat als waardeloos werd gezien. En zo keek de samenleving ook naar hen, als de waardelozen, de uitgestotenen.
Geschiedenis
Kabuki-mono
De geschiedenis van de yakuza gaat ver terug tot in de Edo–periode[3].De Kabuki–mono(歌舞伎者), ook wel ronin 炉人genoemd, waren de meesterloze samurai die door de tijden van vrede geen werk meer hadden. En omdat ze werkloos waren, zwerfden ze rond in Japan als een groep bandieten.
Door de enge namen die ze zichzelf gaven, hun sterke tongval, hun rare kleding– en haarstijl, hun (slecht) gedrag en het dragen van lange zwaarden, werden ze al snel opgemerkt en gevreesd door het volk. Ze hadden de gewoonte om iedereen lastig te vallen en te terroriseren in hun omgeving en gingen zelfs zo ver dat ze zelfs mensen vermoordden puur voor hun eigen plezier.
Het opmerkelijke aan de kabuki–mono was hun trouw aan elkaar. Ze beschermen elkaar tegen het kwaad, zelfs als dat betekende dat ze tegen hun eigen familie in moesten gaan.
Machi–yakko
De yakuza zelf zien zichzelf niet als de nakomelingen van de kabuki–mono. In plaats daarvan zien zij machi-yakko (町奴)[4] als hun origine. Deze waren het tegenovergestelde van de kabuki–mono, zij stonden tegen hen op en beschermden het volk tegen al het slechte dat de kabuki–mono had aangedaan. Zij waren voornamelijk gewone burgers, maar er waren ook ronin bij.
De machi–yakko was niet zo goed getraind en had ook niet zo veel uitrusting als de kabuki–mono wat hen maakte tot de “underdogs” en geliefd bij de burgers. Dit kwam ook omdat ze hen hielpen de kabuki–mono tegen te houde. Ze waren ook gokkers, wat een band creëerde tussen de leden onderling en hun leider, net als bij de yakuza tegenwoordig.
De moderne yakuza
De moderne yakuza kwamen pas in het beeld in het midden van de 17e eeuw. Zij stammen af van twee verschillende groepen uit de Edo–Periode: de tekiya(的屋), zij die illigale of gestolen goederen verhandelden en de bakuto(博徒), zij die deelnamen aan gokken of erin betrokken waren.
De tekiya werden gezien als een van de laagste sociale groepen in de Edo–Periode. Zij begonnen eigen organisaties te creëren en namen administratieve plichten (met betrekking tot de handel) over. De Edo-overheid heeft uiteindelijk de tekiya-organisaties en hun naam erkend alsook het dragen van een zwaard. Dit was een grote stap voor de handelaars omdat tot dan alleen samurai en jonkheren toestemming hadden om een zwaard te dragen.
De bakuto waren sociaal gezien nog lager dan de handelaars aangezien gokken iets illegaals was. Vele kleine gokhuizen werden opgezet in verlaten tempels of kerkhoven aan de rand van een stad of dorp over heel Japan. De plaatsen zelf, net als de bakuto, werden minachtend bekeken door de samenleving. Het negatieve imago dat we nu hebben van de yakuza is ontstaan dankzij de bakuto, met de naam “yakuza” erbij gerekend.
Organisatie
Algemeen
Doorheen de formatie van de yakuza pasten zij de traditionele Japanse hiërarchische structuur van oyabun(親分) - kobun(子分) relatie[5] of de senpai(先輩) – kohai(後輩) relatie[6] , waar dat de kobun trouw zweerde aan de oyabun.
In een veel latere stadium kwam de code van jingi (仁義)[7] waar trouw en respect een manier van leven was. Deze relatie wordt geformaliseerd door sakazuki (盃), het ceremonieel delen van sake van één tas. (Zie ook punt 4: rituelen, 4.5. Sakazaki)
Dus aan de hoofd van de yakuza organisatie staat de oyabun of kumichō (組長) [8] die orders geeft aan de kobun. De leden van de yakuza snijden hun banden af met hun familie en zweren alle trouw aan hun leider, wat de band en het groepsgevoel sterker maakt. Zij refereren naar elkaar als familieleden; vader, jongere en oudere broer.
Structuur
De structuur in de yakuza organisatie is zeer moeilijk. Aan het hoofd van de hele organisatie staat de kumicho en direct onder hem de saiko - komon (de oudste adviseur) en de so - hunbucho (hoofdkwartier’s chef).
De tweede in rij is de wakagashira, hij is diegene autoriteit uitoefening bij verschillende bendes in een regio met behulp van een fuku – honbucho. Die regionale bendes worden zelf gecontroleerd door een locale baas, de shateigashira.
Rituelen
Yubitsume
Wanneer hiërarchische relaties niet strikt in acht worden genomen of leden niet voldoen aan verwachtingen, gaat men soms over tot rituele automutilatie ofwel yubitsume. Dit is het afsnijden van zijn eigen vinger als vorm van straf of verontschuldiging. Men begint met de top van de pink van de linkerhand die men eraf snijdt en geeft aan zijn oyabun.
Dit ritueel stamt af uit de tijd dat men in Japan nog met zwaarden vocht en een traditionele manier had van zwaarden vast houden. De laatste drie vingers werden gebruikt voor een goede en stevige grip op het zwaard met de duim en de wijsvinger lichtjes los. Hoe minder vingers men had, hoe minder de grip werd op het zwaard. Het idee is dat een persoon met een slechte grip van het zwaard, meer afhankelijk is van de groep voor bescherming. De laatste jaren worden er veel prothetische vingertoppen geproduceerd voor het vermommen van de vingers.
Irezumi
Tatoeages bij yakuza zijn grote tekeningen over heel het lichaam, irezumi genoemd in Japan, en zijn vaak “hand poked”. Dit wil zeggen dat de inkt wordt aangebracht door te prikken in onder de huid gebruik makend van niet – elektrische, hand gemaakte voorwerpen met naalden of geslepen bamboe of ijzer. Deze procedure is zeer duur en pijnlijk en kan enkele jaren duren voor het helemaal compleet is.
Het zijn niet alleen tatoeages op de borst, maar ook op de buik, de rug, de zij, de armen (meestal tot aan de polsen) en de dijen die één tekening vormen, meestal van draken, bloemen, landschappen, enz.
Deze traditie werd begonnen door de yakuza als herkenningsteken en om zich als individu met een hogere rang te onderscheiden. De boeren en handenarbeiders die zich vroeger bij de yakuza aansloten, kregen vaan namen als “tijger”, “de negen draken”,... die ze dan op hun lichaam lieten tatoeëren.
De meeste mensen associëren yakuza heel direct met tatoeages en criminaliteit. Waardoor bepaalde zaken of handelaars toegang weigeren aan mensen met een tatoeage, voorbeeld in sento’s[9].
Pearling
Pearling of genital beading is het permanent insteken van kleine bollen gemaakt uit verschillende materie en die onder de huid zetten van de penis of de voorhuid van de penis. Dit is een ritueel voor elke yakuza lid die in de gevangenis heeft gezeten. Elk bolletje staat voor 1 jaar.
Oicho – Kabu
Oicho – Kabu is een kaartspel waarbij yakuza leden die tegen elkaar spelen, vaak hun kleren open houden of uit doen en rond hun middel wikkelen. Zo kunnen ze hun irezumi laten zien aan elkaar. Dit is een van de weinige kerel dat een yakuza lid zo zijn tatoeages laat zien, normaal houden ze het verborgen door het dragen van lange mouwen en hoge nek hemden.
Sakazuki
Sakazuki is het ritueel tussen een oyabun en kobun. Hierbij delen ze sake van één tas. Hierdoor wordt men direct deel van de familie. Maar het is niet alleen de kumicho die dit offert aan de kobun, ook de kobun kan sakazuki offeren aan iemand onder hem of jonger dan hem. Zo kan hij lager gerankte organisaties maken.
Dit ritueel is niet alleen van de yakuza, het wordt ook algemeen toegepast in een traditionele Japanse Shinto huwelijk,en zou zelfs een deel zijn geweest van de“gezworen bond” relaties.
De voornaamste yakuza families
In Japan zijn er 87 000 yakuza leden actief en hoewel er veel yakuza organisaties zijn, samen vormen zij de grootste georganiseerde criminele groep in de wereld. De meesten van de leden behoren tot één van de 4 voornaamste families.
Yamaguchi – Gumi
De Yamaguchi – Gumi is de grootste yakuza familie: 45% van alle yakuza in Japan met meer dan 45 000 leden ingedeeld in 750 clans. Het werd opgericht in 1915 en hoewel er meer dan een decennia lang politie repressie was, zijn ze blijven groeien.
Het hoofdkwartier is in Kobe[10], van waaruit criminele activiteiten worden geleid doorheen heel Japan. De huidige oyabun is Shinobu Tsukasa, beter gekend als Kenichi Shinoda, die bezig is met de expansie van zijn territorium.
Sumiyoshi – Rengo
De Sumiyoshi – Rengo is de tweede grootste yakuza familie met meer dan 10 000 leden gedeeld in 177 clans. De sumiyoshi – kai, zoals het soms ook gekend is, is een confederatie van kleinere yakuza groepen. De huidige oyabun is Shigeo Nishiguchi.
Structureel verschilt de Sumiyoshi – Kai van zijn rivaal, in het feit dat het functioneert als een federatie. The ketting van hiërarchie is meer laks en hoewel Shigeo Nishiguchi de oyabun is, is het leiderschap verdeeld over verschillende andere personen.
Inagawa – Kai
De Inagawa – Kai is de derde grootste yakuza familie in Japan met ongeveer 7400 leden gedeeld in 313 clans. Heeft Tokyo – Yokohama[11] als regio en was een van de eerste yakuza families die activiteiten leidden buiten Japan. De huidige oyabun is Hideko Inagawa.
Toua Yuai Jigyo Kumiai
Deze groep werd gesticht door Hisayuki Machii in 1948 en werd al snel een van de meest invloedrijkste yakuza groepen te Tokyo. Het is samengesteld door yakuza van Koreaanse origine en heeft meer dan 1000 leden gedeeld in 6 clans. Hun huidige oyabun is Satoru Nomura.
Voetnoten
- ↑ Dit is een Japans kaartspel dat kan vergeleken worden met het westerse spel 'Blackjack' en 'bacarrat'.
- ↑ Hoewel het typisch is voor het spel, om met speciale kabufuda-kaarten te worden gespeeld. Hanafuda-kaarten kunnen enkel gebruikt worden indien de laatste twee maanden uit het spel worden gehaald.
- ↑ De Edo-periode begon op 24 maart 1603, toen het Tokugawa-shogunaat zich vestigde, en eindigde op 3 mei 1868 met het inluiden van de Meiji-restauratie.
- ↑ een soort van privé-politie
- ↑ pleegvader – pleegkind
- ↑ oudere – jongere relatie
- ↑ gerechtigheid en plicht
- ↑ hoofd van de familie
- ↑ Een sento is een Japans openbaar badhuis
- ↑ Kobe (神戸市, Kōbe-shi) is de hoofdstad van de prefectuur Hyogo, het is een belangrijke havenstad van de Kansai-regio
- ↑ Yokohama , hoofdstad van de Kanagawa-prefectuur, is de op een na grootste havenstad in Japan.
