Takeshima/Dokdo-eilanden

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken
Liancourt Rocks.png

De “Liancourt Rocks”, gelegen in de East Sea (Sea of Japan), zorgen al jarenlang voor een dispuut tussen Japan en Korea. Beiden landen zijn er van overtuigd dat de eilandjes tot hun land behoren. In Japan spreken ze over ‘Takeshima’[1] (たけしま/竹島, "bamboo island"), en in Korea wordt er gesproken over de Dokdo eilanden[2] (독도/獨島, "solitary island"). Korea beweert steevast dat het eiland Koreaans territorium is, en heeft enkele mensen aangesteld die afwisselend op het eiland verblijven om het te bewaken.

Territorium

Dokdo vanaf Korea.jpg

De “Liancourt Rocks” bestaan voornamelijk uit 2 eilanden, en ze liggen ongeveer 150 meter van elkaar verwijderd. In Korea spreken ze van de ‘Seodo en Dongdo eilanden’ en in Japan van de ‘Nishi-jima en Higashi-jima eilanden’ [3]. Het Westelijke eiland is het grootste van de twee, en heeft een hogere piek dan het Oostelijk eilandje. Alles samen zouden er zich een 90-tal eilandjes bevinden, maar enkel 37 daarvan zijn bewoonbaar. Het dichtstbijgelegen Koreaanse eiland bevindt zich op 87 km, en de “Liancourt Rocks” zijn duidelijk zichtbaar, al hangt het af van de weersomstandigheden. Het dichtstbij gelegen Japanse eiland ligt 157 km ver, en vanaf daar zijn de eilanden nooit zichtbaar ongeacht de weersomstandigheden.

Japan-Korea dispuut

Hoewel Korea de eilanden al jarenlang bezet, blijven de Japanners ervan overtuigd dat de ‘Liancourt Rocks’ oorspronkelijk bij Japan horen. Beide landen hebben hun eigen visie en mening over waarom de eilanden precies bij hun land horen.

Enkele voorbeelden

  • Japan deelt brochures (MOFA's)[4] uit met daarin de redenen opgesomd waarom de eilanden tot Japan zouden behoren.
  • Zuid-Korea beweert dat Koreanen al sinds de zesde eeuw de eilanden klaar en duidelijk konden zien liggen, aangezien de Ulleungdo eilanden,de dichtsbij gelegen eilanden, een deel waren van Usanguk.

Belangrijke gebeurtenissen/personen

  • In 1696 zorgt Korea ervoor dat er vanop de eilanden geen enkel soort van contact is met Japan.[5]
  • In 1836 beslist Japan dat er geen overzeese activiteiten meer mogen gebeuren, het internationaal handel drijven werd verboden. Aizuya Hachiemon probeerde dit toch en werd ter dood veroordeeld.
doet er niet toe
Het officiële Kobunruko
  • In 1877 geeft de Daijokan[6] (太政官) in een officieel Kobunruko[7] (公文録) weer dat Dokdo Koreaans territorium is, en dat zowel Ulleungo als Dokdo niets te maken hebben met Japan.
  • In 1905 valt het eiland, dat toen nog onder Koreaans gezag stond, in Japanse handen, aangezien Korea een protectoraat werd van Japan. Op 22 februari 1905 wordt beslist dat het eiland vanaf nu met ‘Takeshima’ zal aangesproken worden.
  • Op 15 augustus 1948 accepteerde Japan de wetten die waren besproken in Potsdam.[8]
  • In 1951 wordt "The Treaty of Peace with Japan" (Treaty of San Francisco) ondertekend en ging van kracht op 28 april 1952. Dit betekent het officiële einde van WOII. Er wordt van Japan een compensatie verwacht ten opzichte van de Geallieerden, en de mensen die geleden hadden onder het Japanse gezag gedurende de oorlog. Japan moet toekijken hoe Korea de onafhankelijkheid verkrijgt. Hoewel er in het Treaty of San Fransisco niet gesproken wordt over Dokdo, zien de Koreanen dit als de ideale kans om van de eilanden opnieuw hun territorium te maken. Ze zetten meteen onder meer politie als bewakers op het eiland.
Protest tegen Takeshima Day.jpg
  • Op 16 maart 2005 wordt in Japan beslist dat 22 februari 'Takeshima Day’wordt, naar aanleiding van het 100-jarig bestaan, waarop Japan het eiland van Korea had overgenomen. Hoewel Japan ondertussen het eiland al terug had moeten geven aan Korea, en had moeten erkennen dat het Koreaans territorium is. Uiteraard kwam er langs Koreaanse zijde meteen protest op de "zogenaamde feestdag".

Koreaanse bezetting

Momenteel heeft Korea een 37-tal politiemensen, een ministerie dat zich bezighoudt met de vishandel en 3 vuurtorenwachters op de Dokdo-eilanden om het te bewaken. Sommige vissers die passeren, verblijven ook een tijdje op het eiland. In 2005 was er zelfs een Zuid-Koreaans koppel dat op het eiland in het huwelijksbootje stapte, om duidelijk te maken dat ze er niet mee opgezet zijn dat sommige Japanners nog steeds denkt dat de eilanden oorspronkelijk bij Japan horen.

voetnoten

  1. Japanse benaming voor de Liancourt Rocks
  2. Koreaanse benaming voor de Liancourt Rocks
  3. Het betekent in beide landen: Oost- en Westeiland
  4. Japan's Ministry of Foreign Affairs
  5. Dit gebeurde naar aanleiding van het AHN Yong-bok incident.
  6. Japans woord voor de Japanse regering in die tijd
  7. Japans woord voor 'document'
  8. Deze wetten staan bekend als de Cairo-declaration 1943 en de Potsdam-declaration 1945.

Bronnen

Elektronische bronnen

Andere

  • 12th EU-Japan Conference: "Japan-Europe Partnership: Facing Common Global and Regional Challenges."