Suijin

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken

Suijin (水神) is de Shintoïstische god van het water, maar de term wordt vaak overkoepelende gebruikt voor alle mythische wezens die in water te vinden zijn. Over heel Japan zijn er schrijnen waar men de Suijin vereert. Doordat verschillende religies en tradities die in Japan voorkomen zich de Suijin hebben eigengemaakt, is de Suijin ook nog bekend onder andere namen, zoals: Mizu no Kamisama (水の神様), Suiten (水天) en Sui-ō (水王). De aspecten van Suijin in de verschillende religies wordt hier verder uitgebreid.

Shintoïsme

Het shintoïsme of shintō (神道) is een mix van oude religies en rituelen die al sinds de oudheid in Japan hebben bestaan. Deze oude, inheemse religie heeft als zodanig geen stichter. Het shintoïsme is gericht op bovennatuurlijke krachten en de natuur.

Mythen

In de Shintō traditie is de Suijin of Mizu no Kamisama een watergod die optreedt als beschermgod van vissers, vruchtbaarheid, moederschap en een gemakkelijke geboorte.

Bij verscheidene schrijnen heerst het geloof dat de watergod afstamt van Ame no Minakanushi (天御中主大神). Ame no Minakanushi is volgens de Kojiki de eerste alleenstaande Kami die onstond. Vooraf kwamen Kami namelijk altijd in paren.

Fundama (船玉 of 船霊) is de godin van de oceaan en de veilige vaart. Zij zou goede vangsten beloven en wordt dus alom aanbeden door Japanse vissersmannen. Haar schrijn is te vinden in de masten van schepen.

Heiligdommen

Schrijn voor de god Tajihayahime-no-mikoto

Op het platteland zijn op verschillende plaatsen 'Suitengū' (水天宮) schrijnen te vinden. Dit zijn stenen heiligdommen toegewijd aan de watergod. De bekendste Suitengū staat in Kurume, Fukuoka, waar vooral wordt gebeden voor een veilige en makkelijke geboorte. Een andere groot schrijn is het Tsukiji Suijin schrijn, te vinden op de Tsukiji vismarkt in Tokyo. Daar wordt voornamelijk gebeden om bescherming voor vissers. Verder zijn er ook schrijnen te vinden bij rijstvelden, rivieren, bergbeken, irrigatiekanalen en waterwegen, maar ook bij huishoudelijke putten, riolen en septische putten. Zelden wordt de god in zulke schrijnen mensachtig afgebeeld. Soms gebeurt het ook dat het schrijn voor de watergod beschreven wordt als voor een 'water verdelende god' (Mikumari no Kami 水分神). Deze zijn bijvoorbeeld te vinden bij bergbronnen, waardoor het schrijn ook weleens geassocieerd wordt met de plaatselijke berg-god (Yama no Kami 山の神).

Feestdagen

  • Suijin Matsuri 水神祭 (1 december en 15 juni): festival dat op meerdere plaatsen in Japan op die dagen gehouden wordt ter ere van de God van het water.
  • Kamakura Matsuri 鎌倉祭 (rond 15-17 februari): festival dat specifiek is aan de Akita prefectuur en al 400 jaar meegaat. Men bouwt iglo's (of 'kamakura') ter ere van de Suijin, waarmee men een goede teelt voor het komende jaar wil verzekeren.
  • Suijin-sai 水神祭 (3 april): festival aan de vishaven van Funabashi, Chiba. Ook wel Funa-sai (船祭) genoemd. De vissersboten uit de buurt verzamelen aan de haven en laten hun vlaggen wapperen. Tegelijkertijd wordt het Kagura ritueel[1] aan boord van de boten uitgevoerd. Het Suijin-sai festival wordt gehouden sinds de Edo-periode, om te bidden voor een goede vangst en veiligheid op zee.
  • Gion Matsuri 祇園祭 (hoogdag op 17 juli): festival dicht bij Tsukuba, Ibaraki. In de maand juli wordt het bestaan van het Suijin-gu schrijn in de stad Tsuchiura gevierd. Dit doet men door water te spatten op de draagbare schrijn.
  • Toshigoi Matsuri 祈年祭: festival dat in de vroege lente in verschillende schrijnen wordt gehouden, waaronder ook in suijin schrijnen. Men eert Kuni no Tokotachi no Kami (国之常立神), in de hoop op een goede rijstoogst.

Boeddhisme

Mythen

De boeddhistische tegenhanger van Mizu No Kamisama is de Suiten (水天), wat water deva betekent. Deva komt uit het Sanskriet en betekent godheid. In het Boeddhisme zijn er de Goden van de 12 richtingen, oftewel de 12 Devas. Suiten is de meester der oceanen en rivieren.

Benzaiten (弁財天) is een watergodin die ook in Shintō te vinden is. Zij is één van Japans populairste godinnen en de enige vrouwelijke god onder de 'Zeven geluksgoden'. In de 8ste eeuw werd ze geadopteerd in het boeddhistische pantheon en werd ze gezien als de achtarmige wapen-zwaaiende beschermster van het land en het boeddhisme. In de 12de en 13de eeuw veranderde ze naar de watergodin en patroonheilige van het leren, kunst en muziek, oftewel de dingen die 'vloeien zoals water'.

Heiligdommen

In tegenstelling tot de Shintoïstische schrijnen, worden Boeddhische heiligdommen 'tempels' genoemd. Een ander verschil is dat schrijnen in verschillende groottes kunnen voorkomen en ook toegewijd kunnen zijn aan één god, terwijl tempels groter zijn, en vaak zelfs een heel netwerk van gebouwen beslaan vanwege de monniken die er wonen. Er worden vaak ook meerdere Boeddha's vereerd in tempels. Boeddhistische tempels zijn omgeven door groen en volgen het natuurlijke landschap (vb. bergen).

Een voorbeeld is de Kenchō-ji (建長寺) in Kamakura in de Kanagawa prefectuur. Het is een Zen-tempel van de Rinzai school en één van de Vijf Grote Zen-tempels in Kamakura (Kamakura Gozan). Het is het oudste Zen-klooster en leent zijn naam van de Kenchō jaartelling waar het in het vijfde jaar is gebouwd in opdracht van keizer Go-Fukakusa (1253).

Feestdagen

  • Okinohata Suitengu 沖端水天宮 Festival (3 tot 5 mei): gehouden in Yanagawa, Fukuoka. Het festival wordt gehouden bij het kanaal waar het schrijn staat en trekt jaarlijks zo'n 30.000 bezoekers. Er wordt voornamelijk gebeden voor bescherming tegen de verdrinkingsdood van kinderen.
  • Suitengu Lente Festival (3 tot 5 mei): jaarlijks festival gehouden aan het Suiten-gu schrijn in Kurume, Fukuoka. Het festival zou al een traditie van 800 jaar hebben. De deelnemers bidden voor een veilige bevalling, de gezondheid van hun kinderen en bescherming tegen verdrinking. Op 5 mei wordt dit festival ook gehouden in de andere Suiten-gu sites in Japan.

Andere

Kappa (河童)

verschillende designs van de Kappa

De Kappa of riviergeest is één van de bekendere yōkai, oftewel monsters, uit Japanse legendes. De Kappa zou graag mensenvlees eten en het bloed drinken van verdronkenen. Hij zou ook kinderen die te dicht bij het water komen meesleuren. Een Kappa heeft het lichaam van een schildpad met op zijn hoofd een holte gevuld met water. De legende gaat dat een Kappa sterft als hij dit water verliest.

Hyōsube (兵主部)

De Hyōsube is gerelateerd aan de Kappa, alleen nog gemener. De Hyōsube heeft en dikke laag haren en, hoewel ze net zoals de Kappa in de rivier wonen, komen ze soms een bad nemen in de huizen van mensen, waardoor die helemaal bedekt worden met haar. Mensen die de Hyōsube tegenkomen, worden vaak vermoord of gestraft.

Suiko (水虎)

Ook de Suiko, letterlijk water-tijger, zijn gerelateerd aan de Kappa en worden er vaak mee verwisseld. Ze zouden een kleine gestalte hebben, bedekt met harde schubben, en op hun knieën zitten haakjes die lijken op klauwen van een tijger. Net zoals de Kappa trekken Suiko mensen het water in en drinken hun bloed. De Suiko eten daarna de menselijke ziel, maar laten het lichaam daarna terug bovendrijven.

De Ōnamazu en onoplettende Kashima

Ōnamazu (大鯰)

Namazu of Ōnamazu is de naam voor de gigantische meervallen die sinds het ontstaan van de wereld in ondergrondse wateren zouden zwemmen en daardoor aardbevingen veroorzaken. De Ōnamazu zouden onder controle gehouden worden door de god Kashima, maar wanneer hij in slaap valt of even niet oplet, komen er aardschokken. Er heerst een bijgeloof dat als je een afbeelding van de Ōnamazu, de Namazu-e, tegen je plafond hangt, je gebouw beschermd wordt tegen de aardbevingen.

Bronnen

Boeken

Internet

Voetnoten