Shôgitai

Uit GeschiedenisJapan

Excursus - Studentenbijdrage

Inhoud

De shôgitai 彰義隊 rebellie

De shogitai "de laatste samurai" waren een harde kern van trouwe shogun aanhangers, die zich niet konden neerleggen bij de teruggave van de macht aan de keizer ,en de confiscatie van gronden door de keizerlijke proclamatie. Hun shogun Tokugawa Yoshinobu had zich reeds overgegeven aan de Satsuma-Choshu troepen op de 14de dag van de 4de maand, en was op weg naar Mito [[1]] om er in ballingshap te leven. Nu de shôgitai hun primaire doel niet langer bestond (het beschermen van de shogun), was er enkel nog het weerstaan van het overheids leger. Zij vielen keizerlijke patrouiles an de in de stad waakten omdat ze geen satsuma toepen in hun stad wilden. Zij leverden hun laatste slag tegen de troepen van Satsuma[[2]] in mei 1868. Dit deden ze met bij benadering 2000-3000 man op de Ueno heuvel op de plaats waar de kan'ei-ji tempel stond(ze verschansten zich in deze tempel), deze is volledig verwoest in de veldslag. De shôgitai werden volledig verpletterd door de Satsuma troepen die onder de leiding stonden van Saigo Takamori op 15 mei 1868. De veldslag had ongeveer 1 dag geduurd.


De vlag van de Shôgitai

Het nagato[[3]] shôgitai leger vochten onder een bepaalde vlag. (nagato= de toenmalig Chōshū regio)

Op deze vlag stond in het klassiek chinees geschreven; 

weg; hemel; aarde; speciaal; gaan;

dit zijn de aparte betekenissen van de 5 kanji die op de vlag worden afgebeeld de exacte betekenis er van ken ik niet. [[4]]


kan'ei-ji tempel

De kan'ei-ji tempel bevond zich vroeger in het domein van het kasteel van de shogun. Om precies te zijn, ten Noordoosten van het kasteel van shogun Tokugawa Iemitsu[[5]]. De tempel is opgericht door de buddhistische monnik tenkai die tot de tendai-sekte (tendai-shū)天台宗[[6]] behoorde. hij slaagde er in om de shogun te overtuigen dat het kasteel beschermd moest worden tegen kwade geesten uit het Noordoosten (Dit is volgens japaners een ongeluksrichting). Zo werd de tempel gesticht in 1625 (2e jaar van kan'ei). De tempel krijgt zijn naam van de periode waarin hij gebouwd is, dit zijnde de kan'ei periode. De kan'ei periode loopt voor ons van 1624 tot 1644.[[7]]

De verwoesting van de tempel was bijna vermeden geweest als het niet voor Amano Hachiro was. (de 2e in rang bij de aanvoer van het shogitai leger). Hij hield er aan vast dat hun de huidige staat behouden, tot het eind, de manier was om het overheid's leger te trotseren. De hoofd leider van het shôgitai leger Shibusawa Seiichiro was voorstander van het idee om terug te trekken naar Nikko [[8]](ongeveer 140km ten noorden van Tokyo/Ueno.) en daar te vechten, liever dan in de tempel opgehold te blijven zitten. Met als resultaat dat Shibusawa Seiichiro en nog enkele andere personen de shogitai beweging velieten, en Amano Hachiro de leider werd van het Shôgitai leger.


Tokugawa Yoshinobu 

Tokugawa Yoshinobu 徳川 慶喜 [[9]], 28 October 1837 – 22 November 1913

De 15e en laatste shogun van het tokugawa shogunaatschap in Japan. Sinds enkele jaren was er ontevredenheid tussen de shogun en de hervormende sonnō jōi[[10]] beweging. In 1866 werd een geheime alliantie gesticht tegen het shogunaatschap, tussen de Chōshū en Satsuma( ook wel gekend als de Satchōdōmei (薩長同盟).) . In November 1867 gaf keizer Meiji de rebelse provincies Satsuma [[11]] (aangevoerd door Saigo Takamori) en Chōshū[[12]] (aangevoerd door Katsura Kogorō) het recht om het shogunaat te overmeesteren. Maar regerend shogun Yoshinobu Tokugawa 徳川 慶喜 wist dit te vermeiden door de volgende dag ontslag te nemen van zijn post als shogun. Dit betekende echter dat hij bijna al zijn macht verloor , en later worden ook de bakufu gronden geconfisceerd. Hieruit vloeide de boshin oorlog voort.


Saigō Takamori 西郷 隆盛 

Saigō Takamori 西郷 隆盛 [[13]], 23 Januari 1827/28 - 24 September 1877

Een van de meest invloedrijke samurai in de geschiedenis van Japan. Saigō was een van de sleutel figuuren in de meiji restauratie. En ondanks zij nederige achter grond werd hij staats canselier, en generaal van het leger van de nieuwe staat. Hij was in de veld slag van de shôgitai aanvoerder van de keizerlijke troepen (de satsuma troepen althans).Hij wou de shôgitai nog niet aanvallen tot er versterkingen waren gekomen. Maar een comandant van de Chōshū (ōmora masujirō) ging niet akkoord hiermee. Saigō ging nog akkoord na dat de shôgitai hun aanvallen frequenter werden. En hij wist de shôgitai rebellen uit te schakelen, met zijn kleinere troepen macht maar modernere wapens en hulp van de Chōshū troepen. Saigō sterft in 1877 in de laatste veldslag van de Satsuma rebellie. In deze veldslag stond hij wel aan de kant van de samurai, tegen het keizerlijke leger.


Katsura Kogorō 桂小五郎 

Katsura Kogorō 桂小五郎[[14]], 11 augustus 1833 - 26 mei 1877

Gebooren met de naam Kido Takayoshi (木戸孝允) ook wel gekend als kido Koin. Hij werd op 7 jarige leeftijd geadopteerd door de Kastura familie (een familie met een betrekelijk hoge rang). Door deze adoptie mocht hij als een echte samurai beschouwd te worden, en had hij het recht de school van het domein te betreden (de Meirinkan). In deze school leerde hij de literaire en militaire kunsten. In 1852 verliet hij voor het eerst de Chōshū, om de zwaard vechtkunst te studeren onder sensei Saito Yakuro ( 1 van de 3 beste zwaardvechters van de hoofdstad op dat moment), in Edo. Hier leerde hij (als hoofdstudent) veel loyalisten van uit heel japan kennen (bv. Sakamoto Ryoma ). In 1853-54 verhuisde hij om kust versterking en artilerie te studeren onder 'bakufu malitair hervormer' Egawa Tarozeamon.

Hij was een politicus tijdens het einde van het tokugawa shogunaatshap en de meiji restauratie. tijdens het shogunaat was hij gekend onder de naam Katsura Kogorō. Hij gebruikte de allias Niibori Matsusuke 新堀松輔 toen hij tegen de shogun werkte. Samen met Saigo Takamori & Okubo Toshimichi[[15]]werd hij bij de leden van wat bekendstond als de Ishin-no-Sanketsu 維新の三傑 gerekend. Ruw vertaald betekend dit 'nobelen van de restauratie'. Hij was ook een vertgen woordiger van de sonnō jōi beweging in Chōshū. Hij vertegenwoordigde ook de Chōshū in de Satchōdōmei (薩長同盟)[[16]]. Hij stierf een natuurlijke dood op 45-jarige leeftijd.


Bibliografie

20/11/2005
  • Ravina, Mark The last samurai: the life and battles of Saigo Takamori. USA : John Wiley & Sons,Inc., 2004.

p.124-... p.157-...

  • Ryotaro, Shiba SAIGO NO SHOGUN. Japan : Bungeishunju,1967.
Winters Carpenter, Juliet (vert.), The last Shogun: The life of Tokugawa Yoshinobu. New york, Tokyo, London : Kodansha International, 2004.

p.199-222

  • Vande Walle Willy, Hans Coppens, Geschidenis van het moderne Japan versie 2.2, cursus gedoceerd in het kader van het vak 'Geschiedenis van het moderne Japan', Katholieke Universiteit Leuven, België, / , 2003
Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Sh%C3%B4gitai"