Seishirō Itagaki

Uit GeschiedenisJapan

Itagaki Seishiro

Seishirō Itagaki (板垣 征四郎 Itagaki Seishirō[1], 21 januari 1885 – 23 december 1948) was een Japanse generaal die in de Russisch-Japanse oorlog (1904-1905), de Tweede Chinees-Japanse oorlog en de Tweede Wereldoorlog gevochten heeft. Daarnaast is hij ook kort Minister van Oorlog geweest (1939). Hij werd samen met andere officieren als oorlogsmisdadiger veroordeeld tot de doodstraf tijdens het proces van Tokio in 1948. Seishirō Itagaki was een voorstander van gewelddadige acties, vooral tijdens de Japanse bezetting van China, en hij werd in belangrijke mate verantwoordelijk geacht voor de dood van duizenden gevangenen tijdens de laatste maanden van de tweede Wereldoorlog.

Inhoud

Vroege Leven

Itagaki werd geboren in Morioka tijdens de Iwate prefectuur. Zijn familie behoorde tot de samoeraiklasse en diende de Nanbu-clan waardoor hij gemakkelijk officier kon worden in het leger. Zijn militaire carrière begon zeer vroeg. Op 16 jarige leeftijd trad hij toe tot de Academie van het Keizerlijke Japanse Leger (Imperial Japanese Army Academy)[2] en nadat hij in 1904 was afgestudeerd, werd hij direct ingezet in de Russisch-Japanse Oorlog.

Militaire Carrière

  • Militair attaché van de Ambassade in China (1924-1926)
  • Lid van de Generale Staf in Japan (1926-1927)
  • Lid van de 33e brigade (1927)
  • Lid van de 10e divisie (1927-1928)
  • Commandant van het 33e regiment in China (1928-1929)
  • Officier in het Kantō-leger (1929-1931)
  • Hoofd van de inlichtingendienst van het Kantō-leger (1931-1932)
  • Militaire adviseur van Manchukuo (1932-1933)
  • Lid van de Generale Staf (1933-1934)
  • hoofd militaire adviseur (chief military advisor) van Manchukuo (1934)
  • Vice stafchef van het Kantō-leger (1934-1936)
  • Stafchef van het Kantō-leger (1936-1937)
  • Commandant van de 5e divisie in China (1937-1938)
  • Lid van de Generale Staf (1938)
  • Minister van Oorlog (1938-1939)
  • Lid van de Generale Staf (1939)
  • Stafchef van het expeditionair leger in China (1939-1941)
  • Commandant van het "Gekozen Leger" (Chosen Army) in Korea (1941-1945)
  • Commandant van het 17e leger in Korea (1945)
  • Commandant van het 7e leger in Singapore (1945)

Rol in de Tweede Chinees-Japanse Oorlog en WO II

De Aanloop (1924-1937)

Itagaki 's carrière speelde zich grotendeels af in China, waar hij van 1924 tot 1926 militair attaché was. Hij keerde voor een tijdje terug naar Japan maar al snel werd hij terug naar China gestuurd. Hij werd daar bij verschillende divisies ingedeeld en kwam zo uiteindelijk in 1928 bij het Kantō-leger terecht. Daar maakte hij snel promotie en werd in 1931 hoofd van de inlichtingendienst. In die functie heeft hij samen met luitenantkolonel Ishiwara Kanji het plan voor het Mukden incident[3] uitgewerkt en tot uitvoering gebracht, waarna heel Mantsjoerije werd ingenomen. In 1934 werd hij vice stafchef en twee jaar later stafchef van het Kantō-leger.

De Tweede Chinees-Japanse Oorlog en WO II (1937-1945)

Bij het begin van de Tweede Chinees-Japanse Oorlog in 1937 nam Tōjō Hideki zijn plaats in en werd hij overgeplaatst naar de 5e infanterie divisie als bevelhebber. Met zijn divisie heeft hij de leidende rol gespeeld in het winnen van veldslagen zoals de slag om Beiping-Tianjin[4], operatie Chahar[5] en de slag om Taiyuan[6]. Daaruit bleek dat hij een briljant strateeg was. Alleen tijdens de slag om Xuzhou[7], wanneer Itagaki Tai'erzhuang moest innemen, werd hij verslagen, waardoor hij geen steun kon verlenen aan de 10e divisie.

4 september 1945: aan boord van de HMS Sussex ondertekent Itagaki de documenten ter overgave van Japan.

In 1939 werd hij voor een jaar Minister van Oorlog. Tijdens zijn ambt spoorde hij het leger aan meer en meer te veroveren. Na dat jaar ging hij terug naar China, maar leed een zware nederlaag in Nomonhan[8] tegen het Rode Leger van de Russen waardoor zijn prestige achteruit ging en hij aan het hoofd geplaatst werd van het “Gekozen Leger” (Chosen Army) in Korea, wat op dat moment als een serieuze stap terug werd gezien. In die tijd heeft hij verschillende gruweldaden laten plegen tegen krijgsgevangenen.

De oorlog verliep steeds slechter en slechter voor Japan. In 1945 werd het Gekozen Leger gepromoveerd tot het 17e Japanse leger met generaal Itagaki nog steeds als bevelhebber. In april 1945 werd hij een laatste keer overgeplaatst naar het 7e Japanse leger dat in Singapore en Malaya gevestigd was. Daar gaf hij zich op 12 september 1945 over aan de Britse Generaal Louis Montbatten en werd hij krijgsgevangen gemaakt.

Het Proces van Tokio (1946-1948)

Net zoals vele andere officiers stond hij terecht op het Proces van Tokio. Hij werd schuldig bevonden onder artikel 1, 27, 29, 31, 32, 35, 36 en 54. De aanklachten bestonden onder andere uit het veroveren van Mantsjoerije, het verergeren van het geweld als Minister van Oorlog en het mishandelen van krijgsgevangenen. Het werd hem bijvoorbeeld verweten dat hij de krijgsgevangenkampen niet genoeg bevoorraad had tijdens zijn bewind in Singapore, met als gevolg dat de toestanden in die kampen erbarmelijk waren. De gevangenen waren uitgeput en uitgehongerd. Zijn verklaring dat ze voorraden moesten opslaan voor het leger omdat ze nog een langdurig beleg verwachtten, werd weerlegd.

In 1948 werd hij tot de doodstraf veroordeeld en op 23 december 1948 werd hij opgehangen in de Sugamo-gevangenis te Tokio.

Net zoals andere oorlogscriminelen is Itagaki’s naam ingeschreven in het register van het Yasukuni-schrijn[9] , waar hij dus ook wordt herdacht. Dit ligt heel gevoelig bij de omringende landen door de vele gruweldaden die hij gepleegd heeft en die indruisen tegen de mensenrechten.

Voetnoten

  1. ↑ Itagaki is de achternaam.
  2. ↑ Al mijn bronnen zijn Engelstalig en aangezien er nog al veel militaire termen in voorkomen, heb ik de engelse vertaling er bijgegeven wanneer ik niet zeker was over de vertaling.
  3. ↑ Voor meer informatie over het Mukden incident en de rest van het Mantsjoerije incident zie http://japanesestudies.arts.kuleuven.be/geschiedenis/index.php/Het_Mantsjoerije_Incident
  4. ↑ voor meer informatie zie http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Beiping-Tianjin
  5. ↑ Voor meer informatie zie http://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Chahar
  6. ↑ Voor meer informatie zie http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Taiyuan
  7. ↑ Voor meer informatie zie http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Xuzhou
  8. ↑ voor meer informatie zie http://japanesestudies.arts.kuleuven.be/geschiedenis/index.php/Het_Nomonhan_jiken_%28%E3%80%80%E3%83%8E%E3%83%A2%E3%83%B3%E3%83%8F%E3%83%B3%E3%80%80%E4%BA%8B%E4%BB%B6%E3%80%80%29
  9. ↑ Het Yasukuni schrijn is een soort van Japanse versie van het graf van de onbekende soldaat. De schrijn is gewijd is aan de geesten van soldaten en anderen die het leven lieten in dienst van de keizer van Japan

Bronnen

Boeken

  • Robert Butow, Tojo and the coming of the war, Stanford University Press, 1969.
  • Christine Sherman, War crimes: Japan's World War II atrocities, Turner Publishing Company, 2001.
  • Vande Walle W., Een geschiedenis van Japan: van samourai tot soft power, Acco, 2007.

internet

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Seishir%C5%8D_Itagaki"