Sanzō Nosaka

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken

Nosaka Sanzō (野坂 参三) werd geboren op 30 maart 1892 te Yamaguchi en stierf op 14 november 1993 in Tōkyō. Hij had zijn naam veranderd naar Okano Susumu in 1932. Nosaka was een politicus die een grote rol speelde in de Japanse Communistische Partij[1] tijdens de late jaren ’50 en ’60.

Alt text
Nosaka Sanzō (1946)

Carrière

Vroege jaren

Nosaka raakte geïnteresseerd in het Communisme in 1917 via de revoluties in Rusland. Hij studeerde aan de Keiō Universiteit en studeerde daar af in 1917. Aan de universiteit was hij lid van een arbeidersbeweging, de Yūaikai, die was gevormd door Suzuki Bunji.

Nosaka studeerde Communistische Theorie in Groot Brittannië. Na zijn studies werd hij in 1920 lid van de Engelse Communistische Partij, maar werd een paar maanden later gedeporteerd. Hij ging terug naar Japan in 1922, waar hij een grote rol speelde in het oprichten van de Japanse Communistische Partij.

Tijdens de Sino-Japanse oorlog

Logo's van de Japanse Communistische Partij

Nosaka werd gearresteerd in 1923 en weer vrijgelaten op het einde van dat jaar. Hij werd daarna actief in de Japanse arbeidersbeweging en werd opnieuw gearresteerd in 1928 als gevolg van het 15e maart incident[2], maar werd vrijgelaten wegens een zwakke gezondheid. Nosaka vluchtte uit Japan en ging in 1931 naar de Sovjet Unie om een bijeenkomst van de Comintern bij te wonen als de vertegenwoordiger van de JCP. In 1932 veranderde hij zijn naam naar Okano Susumu.[3] Nosaka ging in de jaren 30 twee keer naar de Verenigde Staten onder orders van het Comintern. In 1940 ging hij naar het Chinese Yan'an, waar hij propaganda verspreidde tegen het Japanse leger, dat toen probeerde China te bezetten.

Na de Tweede Wereldoorlog

In 1946 keerde Nosaka terug naar Japan, waar hij verkozen werd om in het Centraal Comité van de JCP en het Lager Huis van het parlement te zetelen. Als één van de grootste Japanse Communistische theoretici, werd hij beschuldigd door het Cominform voor zijn doctrine over geleidelijke evolutie naar het Communisme.[4] Toen de V.S. communisten uit de Japanse politiek zuiverden tijdens de Koude oorlog, ging Nosaka ondergronds om een arrestatie te vermijden. In 1955 verscheen hij opnieuw als de eerste secretaris. Als leidende figuur van de Japanse Communistische Partij, riep hij op voor eenheid onder de Communisten.

Einde van de carrière

Nosaka werd in 1956 verkozen als lid van de Kamer van Raadslieden (Sangiin 参議院), een post die hij tot 1977 hield. Hij werd voorzitter van het Centraal Comité van de partij in 1958 en trok zich terug van die positie in 1982 op 90-jarige leeftijd.

Onteerd

Nosaka werd verworpen als erevoorzitter van JCP in 1992 nadat de partijleiders documenten ontdekt hadden die erop wezen dat in de late jaren '30 Nosaka een Japanse communistische leider had overgeleverd aan de Sovjet Unie. Wat tot zijn val leidde, was een brief geschreven in 1939 en ontdekt in 1992 in de heropende archieven[5] van de vroegere Communistische partij van de Sovjet Unie. Het bleek dat hij één van de JCP’s legenden, Yamamoto Kenzo, verkeerd had beschuldigd van het spioneren voor de geheime Japanse politie[6] in de jaren '30 in Moskou. Enkele weken later werd Yamamoto geëxecuteerd door Stalins executiepelotons. De Akahata[7] bracht een artikel uit over de bijeenkomst van het Centraal Comité waar Nosaka terechtgesteld werd. Nosaka gaf toe dat hij de brief geschreven had, maar zou daarna gezegd hebben; "ik heb niets te zeggen". Een uitspraak die voor een behoorlijke opschudding zorgde. Yamamoto werd in zijn eer hersteld, maar Nosaka werd volledig onteerd.

Dood

Op 14 november 1993, op 101-jarige leeftijd, stierf Sanzō Nosaka in een ziekenhuis in Tōkyō.

Na Nosaka’s dood

Sanzō Nosaka wordt gezien als Japans beroemdste en meest gerespecteerde communist, als medeoprichter van de Japanse Communistische Partij en de man die de partij maakte tot een prominente speler in het politieke landschap van Japan. Hij was vooral gekend om zijn doctrine van geleidelijke evolutie naar het communisme via legale wegen.

Zie Ook

- Japanse Communistische Partij

Voetnoten

  1. JCP, 日本共産党, Nihon Kyōsan-tō
  2. Een massa-arrestatie door de regering die het Communisme probeerde te onderdrukken.
  3. New Frontiers in Asia - A Challenge to the West Pagina 283
  4. In plaats van een illegale partij op te richten tijdens de Amerikaanse bezetting, wilden ze op legale wijze een geleidelijke verandering naar het communisme verwezenlijken, door bijvoorbeeld met arbeidersbewegingen en studenten organisaties meer aanhangers te verzamelen. Ze wilden zo de weg vrij maken om na een tijdje een legale Communistische Partij op te kunnen richtten.
  5. In het archief werd nog een ontdekking gedaan. Zo bleek dat in 1945 Nosaka de Sovjet Unie had geadviseerd om het Japanse Keizerhuis te behouden. De communisten waren eigenlijk over het algemeen gekant tegen het Keizerhuis. Hij had ook aanbevolen om de toenmalige keizer Hirohito van de troon te stoten en zijn zoon Akihito in zijn plaats op de troon te zetten. Het Keizerhuis werd behouden, maar Akihito moest wachten tot zijn vader stierf voor hij de troon mocht bestijgen.
  6. De beruchte Kempeitai (憲兵隊).
  7. (しんぶん赤旗, Shimbun Akahata, Krant De Rode Vlag) was de krant van de JCP. Wikipedia

Bibliografie

Internet

  • Anoniem; 'Nosaka Sanzō - Britannica Online Encyclopedia',

Encyclopædia Britannica: Nosaka Sanzō

  • David E. Sanger; 'Japanese Communist Disgraced at 100',

The New York Times: Japanese Communist Disgraced at 100

  • James Kirkup; 'Obituary: Sanzo Nosaka',

The Independent: Obituary: Sanzo Nosaka

  • Henry DeWitt Smith; 'Japan's first student radicals', Pagina 38-43,

Google Books: Japan's first student radicals

  • George M. Beckmann, Genji Ōkubo; 'The Japanese Communist Party 1922-1945', Pagina 20-21,

Google Books: The Japanese Communist Party 1922-1945

  • Henry Oinas-Kukkonen; 'Tolerance, Suspicion, and Hostility: Changing U.S. Attitudes toward the Japanese Communist Movement, 1944–1947', Pagina 163-169,

Google Books: Tolerance, Suspicion, and Hostility: Changing U.S. Attitudes toward the Japanese Communist Movement, 1944–1947

  • Philip Jaffe; 'New Frontiers in Asia - A Challenge to the West', Pagina 283-287,

Google Books: New Frontiers in Asia - A Challenge to the West

Al deze bronnen werden laatst geraadpleegd op 17 december 2009.

Boeken

  • Vande Walle, Willy. Een geschiedenis van Japan: van samurai tot soft power, Leuven: Acco, 2007.