Sakuradamon Incident (桜田門外の変)
Uit GeschiedenisJapan
Het Sakuradamon Incident (桜田門外の変) speelde zich af bij de Sakurada Poort van het Edo Paleis. Op 24 Maart 1860 werd daar de Japanse Daimyo van Hikone en de Tairo van Tokugawa, Ii Naosuke (1815-1860), vermoord door Rōnin samurai van Mito en Satsuma.
Inhoud |
Ii Naosuke (井伊直弼)
Ii Naosuke werd in 1815 geboren als 14de zoon van Ii Naonaka, de heerser van Hikone. Aangezien hij de 14de in rij was, en dus niet meteen iets te bieden had voor de familie, werd hij door zijn vader buiten het kasteel gestuurd. Hier kreeg hij een opleiding naar de standaard van de Samurai-familie waarin hij geboren werd.
Toen hij 32 werd nam zijn leven een onverwachte wending. Zijn oudste broer, de 12de heerser van Hikone, stelde hem aan als erfgenaam van de heerschappij. Naoaki was namelijk kinderloos, en al zijn andere broers hadden in de loop der jaren het ouderlijke huis verlaten. Velen van hen werden geadopteerd door andere daimyo families die geen erfgenamen hadden.
Naoaki stierf in 1850, en liet alles over aan zijn jongere broer. Naosuke, toen 36, werd plots het hoofd van Hikone, en was als lid van de ministerraad dicht betrokken bij verschillende belangrijke gebeurtenissen. Waaronder de Treaty of Amity and Commerce of de Harris Treaty. Een overeenkomst tussen de Verenigde Staten van Amerika en Japan over de mogelijkheid tot handel in de Japanse havens en overdracht van Japanse koopwaar naar Amerikaanse burgers.
Hij stierf op 24 maart 1860 nadat hij door een groep van 17 Mito Samurai en 1 Satsuma Samurai werd aangevallen. Hij was toen 44 jaar oud. Zijn tweede zoon, Naonori, volgde hem op.
Aanleiding tot gebeurtenis
Op 31 maart 1854 werd het Amerikaans-Japanse vriendschapsverdrag gesloten. Dit was het eerste in een lange rij van verdragen met Westerse landen. Het gaf het Westen, en in het eerste geval, de Amerikanen toestemming om handel te drijven met Japanners wanneer ze in de havens aankwamen. De havens van Edo, Kobe, Nagasaki, Niigata, and Yokohama waren zo open voor ruilhandel met de buitenlandse koopwaar. Het liet Japan traag maar zeker uit hun isolement ontsnappen en de Westerse leefwereld drong meer dan ooit tevoren binnen in Japan. De meeste Japanners daarentegen, waren tegen dit verdrag.
In 1858 vonden de onderhandelingen plaats waarbij Townsend Harris, de belangrijkste Amerikaanse vertegenwoordiger, concrete afspraken op papier wilde. Shogun Tokugawa Iesada was op die moment in kritieke toestand en dus moest er een opvolger gezocht worden. Aan de ene kant was er Hitotsubashi. Zij wilden Hitotsubashi Yoshinobu als nieuwe Shogun en werden gesteund door onder andere de machtige Han Mito en Satsuma. Een andere groepering binnen de overheid zag andere mogelijkheden. Doordat niemand die geen band had met de familie een opvolger kon zijn, wilden ze de neef van de huidige shogun op de troon. Tokugawa Yoshitomi was op die moment maar 12 jaar oud en zo konden ze zelf, door middel van een regent, toch de macht grijpen. Ze vonden steun bij Shogun Iesada en zijn familie en toen Ii Naosuke regent werd, besliste die om Tokugawa Yoshitomi als 14e Shogun van het Tokugawa-tijdperk te benoemen. Yoshitomi veranderde toen zijn naam in Iemochi en de Harris Treaty werd getekend.
De Hitotsubashi gingen hier absoluut niet met akkoord. Er was snel sprake van een hevig verzet en opstanden van de kant van Hitotsubashi. Zij werden in hun acties gesteund door de toenmalige keizer. Het Shogunaat had namelijk al veel handelsverdragen afgesloten zonder toestemming van de Keizer te vragen. Vanuit het Shogunaat werden al vlug grote en belangrijke personen van de Hitotsubashi onder huisarrest geplaatst. Anderen werden veroordeeld tot de doodstraf of dwangarbeid.
Als direct gevolg van deze kwestie groepeerden verschillende Samurai uit de Mito en Satsuma zich met handelaars en grondbezitters in een groepering die streefde naar het neerhalen van het Shogunaat en het wegjagen van de buitenlanders. Enkelen van de Samurai onder hen, noemden zichzelf instrumenten van de hemel en vonden het hun opdracht om één van de spilfiguren in dit verhaal uit de weg te ruimen.
Het Manifest
"Terwijl we er ons volledig van bewust zijn dat er nood is aan verandering sinds de komst van de Amerikanen, is het volledig tegen de gebruiken en gewoontes van het land en is het een vlek op onze eer om ons volledig open te stellen aan relaties met buitenlanders. Het is vreemd om buitenlanders in het kasteel te laten, om overeenkomsten met hen te sluiten, om eerder verworven gebruiken af te schaffen, om buitenlanders hun eigen religieuze gebouwen te laten bouwen voor een religie die wij niet steunen. Het is vreemd om drie buitenlandse ministers in het land te laten verblijven. Daarom zijn we samengekomen als instrumenten van de hemel die deze gekke man zullen straffen. Wij hebben onszelf de opdracht gegeven om het verschrikkelijke kwaad te beëindigen, en dus deze autocraat te vermoorden."
-Het manifest van de Sakuradamon Samenzweerder.
Moord
Ii Naosuke werd eerder voor zijn dood al gewaarschuwd door zijn naasten. Zijn gezondheid en veiligheid zou op het spel staan. Zoals het wel meer gebeurt bij leiders en belangrijke personen waren er namelijk genoeg mensen die het op hem gemunt hadden. Naosuke was steeds op zijn hoede al liet hij zich niet tegenhouden door een mogelijke aanval. Hij stond erop zijn werk verder te doen zoals hij bezig was. Voor Naosuke was de toekomst van zijn geliefde land veel belangrijker dan zijn eigen toekomst, en zonder zijn werk zou hij aan de toekomst van Japan niets kunnen veranderen.
“Mijn eigen veiligheid is niets wanneer ik het gevaar van de bedreigende toekomst van het land zie.”
De moord nam plaats net buiten het Edo-kasteel in Edo. Ii Naosuke kwam net aan bij het kasteel wanneer hij in de val gelokt werd en een verassingsaanval hem de das om deed. De 17 Mito Samurai werkten samen met een Satsuma Samurai genaamd Arimura Jisaemon. Het was deze man die uiteindelijk ook de dood van Naosuke veroorzaakte. Hij plaatste zijn zwaard op de eerdergenoemde zijn nek, en sneed hem de keel over. Nadien pleegde hij Seppuku.
Gevolgen
Als een directe reactie op de moord veranderde het Shogunaat het beleid en benoemde ze Hitotsubashi Keiki als de nieuwe berschermer van de Shogun. Zijn naam werd na de benoeming veranderd in Tokugawa Yoshinobu.
Het Shogunaat was zo onder de indruk van de gebeurtenissen dat het hen enkele maanden duurde vooraleer ze vrijgaven dat Ii Naosuke werkelijk gestorven was. In die maanden deden ze gewoon alsof alles in orde was, Naosuke uiteindelijk ziek was geworden en dat het de reden was van zijn aftreding uit de Shogun. Toen dit eenmaal gebeurd was, lieten ze het volk weten dat hij aan de ziekte was tenondergegaan.
De dood van Naosuke zorgde niet alleen voor onrust en verwarring bij het Shogunaat. Het startte een hele golf van gebeurtenissen over heel Japan. Tsunada Tadayuki, een dichter, prees de moordenaars van Naosuke voor wat ze gedaan hadden. Kleinere groeperingen keerden zich naar iedereen die ook maar iets te maken had met Naosuke. Hoe klein de band ook mocht zijn, zijn leven was mogelijk in gevaar. Zo werd Shimada Sakon [1] vermoordt omdat hij de Harris Treaty steunde, en het zo voor het volk duidelijk was dat hij niet te vertrouwen viel.
Zijn moordenaars werden uiteindelijk ook vrijgelaten door het Shogunaat, iets dat later door Yamagata Aritomo gebruikt werd om aan te tonen dat elke actie kan worden vergeven wanneer het ervoor zorgt dat de Keizer het beter heeft.
Diegenen die dachten dat de moord op Ii Naosuke een manier was om terug naar het originele Japan te gaan, kwamen bedrogen uit. Naosuku’s opvolgers konden zijn verdragen namelijk niet terugnemen. Alles wat voordien getekend was bleef geldig, en dus stond Japan nog steeds open voor buitenlandse schepen en handel.
Zelfs na de restauratie van de keizer in 1868 bleven de voordien overeengekomen vriendschapsverdragen ervoor zorgen dat Japan steeds verder moderniseerde.
Kasteel van Edo
Het kasteel van Edo (江戸城) is ook bekend als het kasteel van Chiyoda (千代田城). Het werd gebouwd in 1457 door Ōta Dōkan en staat in Chiyoda, Tokyo. Het kasteel vormt de basis van het Tokugawa Shogunaat, dat door Tokugawa Ieyasu werd opgericht. Het was de woonplaats van Shogun en de locatie van het Shogunaat. Het gebouw diende ook als de militaire hoofdstad tijdens de Edo Periode Toen Tokyo nog Edo genoemd werd.
Het kasteel werd in de geschiedenis meerdere keren vernietigd en verscheidene delen werden zelfs nooit herbouwd. De Tokugawa’s verloren het Kasteel uiteindelijk in de Boshin Oorlog waar ze verslagen werden door mensen die de macht liever in de handen van de Keizer zagen, dan in de handen van een het Tokugawa Shogunaat.
Na de val van het Shogunaat in 1868 werd het Kasteel van Edo ingelijfd als het Keizerlijk Paleis. Op de 2de januari van elk jaar ontmoet de Keizer zijn volk in het paleis om het niewe jaar te vieren. Samen met de verjaardag van de Keizer (23/12) is dit de enige dag dat het gewone volk het kasteel binnen mag.
Invloed op Moderne Media
Het Sakuradamon incident, en zeker ook de tijd errond, heeft duidelijk zijn nadruk achtergelaten. Het was niet alleen een grote gebeurtenis in de geschiedenis van Japan, maar ook duidelijk stof voor de, al dan niet, moderne media.
Boeken
- Sakurada Mongai no Hen, Yoshimura Akira
- Tenshō-in Atsuhime, Tomiko Miyao
- In de manga Detective Conan wordt er een verwijzing naar het incident gegeven in het Hoofdstuk The Sakurada Gate.
Drama
- Atsuhime [2]
In 2008 werd het toenmalige Taiga Drama Atsuhime uitgezonden op de Japanse televisie. Het drama vertelt het verhaal van de vrouw van Tokugawa Iesada, prinses Atsu of Tenshō-in. Actrice Aoi Miyazaki speelde de hoofdrol.
Het drama werd gebaseerd op het boek van Tomiko Miyao, Tenshō-in Atsuhime, dat in 1984 verscheen.
Film
De film werd gebaseerd op het literaire werk van Akira Yoshimura en verscheen eind 2010 in de Japanse Cinemazalen. Hij werd geregisseerd door Junya Sato.
In de film vertolkt Takao Osawa de rol van Seki Tetsunosuke. Een samurai van Mito die voor een gevaarlijke en dodelijk missie zijn vrouw en zoon verlaat. Een maand voor zijn vertrek maakte hij een pact met andere inwoners om enkele hooggeplaatsten van het Mito domein en de belangrijkste persoon Ii Naosuke te vermoorden.
Niiro Tsurichiyo is de buitenechtelijke zoon van een bekende en zeer machtige nobelman. Zijn manier van leven heeft hem niet alleen tot een zwaardvechter gemaakt, maar ook tot asociale eenzaat.
Het verhaal werd gebaseerd op een eerder uitgegeven boek, dat dan weer geïnspireerd was door het gebeuren aan de Sakuradamon.
De film werd uitgebracht in 1965 en was geregisseerd door Kihachi Okamoto.
Bronnen
Boeken
- Benneville, James Seguin de. (1910). Saitō Mussashi-bō Benkei. (Tales of the Wars of the Gempei). Yokohama.
- Kusunoki Sei'ichirō 楠木誠一郎 (1991). Nihon shi omoshiro suiri: Nazo no satsujin jiken wo oe 日本史おもしろ推理: 謎の殺人事件を追え. Tokyo: Futami bunko 二見文庫.
- Matsuoka Hideo 松岡英夫 (2001). Ansei no Taigoku: Ii Naosuke to Nagano Shuzen 安政の大獄: 井伊直弼と長野主膳. Tokyo: Chūōkōron-shinsha 中央公論新社.
- Mori Yoshikazu 母利美和 (2006). Ii Naosuke 井伊直弼. Tokyo: Yoshikawa Kōbunkan 吉川弘文館.
- Nakamura Katsumaro, Akimoto Shunkichi (1909). Lord Ii Naosuké and New Japan. Yokohama: Japan Times.
- Osaragi Jirō 大佛次郎 (1967–1974). Tennō no seiki 天皇の世紀. Tokyo: Asahi Shinbunsha 朝日新聞社.
- Shimada Saburō 島田三郎 (1888). Kaikoku shimatsu: Ii Kamon no Kami Naosuke den 開國始末: 井伊掃部頭直弼傳. Tokyo: Yoronsha 輿論社.
- Tanimura Reiko 谷村玲子 (2001). Ii Naosuke, shūyō toshite no chanoyu 井伊直弼, 修養としての茶の湯. Tokyo: Sōbunsha 創文社.
- Tsuzuki, Chushichi. (2000). The Pursuit of Power in Modern Japan, 1825–1995. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-1982-0589-9
- Geschiedenis van Japan, Van dewalle Willy [7]
Website
- Bakufu [8] (Laatst: 20/12/2010)
- Ii Naosuke [9] (Laatst: 20/12/2010)
- Mito [10] (Laatst: 20/12/2010)
- Ronin [11] (Laatst: 20/12/2010)
- Sakuradamon Incident [12] (Laatst: 20/12/2010)
- Biografie [13] (Laatst: 20/12/2010)
- Biografie - Nakasendo Way [14] (Laatst: 20/12/2010)
- Museumstuff: Ii Naosuke [15]
- Wikipedia
Kimberley De Somere 16 Nov 2010 15:58 (UTC)
