Politieke partijen in Japan (na WOII)

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken

Na de nederlaag van Japan in de Tweede Wereldoorlog werden de politieke partijen bijna onmiddellijk na de bezetting gerestaureerd. Linkse organisaties zoals de Japan Socialist Party en de Japanese Communist Party herstelden zich snel, net zoals andere conservatieve partijen.

Liberal democratic party

Logo van de Liberal democratic party.

De Liberal Democratic Party (Jiyū-Minshutō 自由民主党) is een conservatieve partij in Japan die bestaat uit verscheidene conservatieve en centristische facties. Het is globaal gezien de meest succesvolle partij in Japan. Sinds de nederlaag in de verkiezingen van 2009 is de LDP de tweede grootste partij geworden.

Geschiedenis

Na de Tweede Wereldoorlog werden drie conservatieve partijen, de Nihon Jiyūtō, de Nihon Shinpotō en de Nihon Kyōdōtō geïntegreerd in twee partijen, namelijk de Liberal Party (Jiyūtō 自由党) en de Democratic Party (Minshutō 民主党). In november 1955 vormden deze twee partijen op hun beurt samen de Liberal democratic Party (Jiyū-Minshutō 自由民主党). De Liberal Democratic Party was aan de macht gedurende bijna 54 jaar sinds haar stichting in 1955, met een elf maanden lange onderbreking tussen 1993 en 1994, toen een coalitie van zeven verschillende partijen de LDP uit de regering zette. De kern van deze coalitie bestond uit voormalige leden van de LDP die uit de partij waren gestapt. Zij hadden de LDP verlaten nadat er een corruptieschandaal uitbrak waarbij de top van de partij betrokken was. In 2009 werd de partij uiteindelijk verslagen door de Democratic Party of Japan.

Beleid

De traditionele beleidspunten van de LDP zijn de volgende: economische groei gebaseerd op export en een dichtere samenwerking met de VS betreffende het buitenlands beleid en de defensie. Daarnaast komen een aantal nieuwe zaken zoals administratieve hervormingen. Deze hervormingen moeten de overheidsbureaucratie vereenvoudigen en stroomlijnen, tot privatisering van staatsbedrijven leiden en indien nodig fiscale hervormingen treffen die de economie moeten voorbereiden voor eventuele problemen voortkomend uit een verouderde gemeenschap.

Social Democratic Party

Logo van de Social Democratic Party.

De Social Democratic Party (Shakai Minshu-tō 社会民主党) is een links gezinde partij die vroeger onder de naam Japan Socialist Party bekend stond. Sinds diens stichting was het gedurende ruim 40 jaar de grootste oppositiepartij.

Geschiedenis

De Social Democratic Party was oorspronkelijk gekend als de Japan socialist Party (Nihon Shakai-tō 日本社会党) en werd gevormd in 1945. De partij was kort daarna door tegenwerkingen van de marxistische factie in de partij in twee delen gesplitst, namelijk de Rightist Socialist Party, die door meer centristisch gezinde socialisten werd gevormd en de Leftist Socialist Party die extreem-links en marxistisch was. Deze twee socialistische partijen fuseerden in 1955. Hoewel de JSP nu werd hersteld, bestonden er binnen de partij echter nog altijd links-rechts tegenstellingen. Desondanks was de JSP tussen 1955 en 1993, gedurende het zogenaamde 1955 systeem, de grootste oppositiepartij voor de LDP. In 1996 werd de Social Democratic Party gevormd door de linkse leden van de toen niet meer bestaande JSP. Sinds de stichting van de Democratische partij van Japan, die grotendeels door SDP-leden en liberalen is gecreëerd, is de SDP aanzienlijk gekrompen.

Beleidspunten

  • Voor verbetering op het vlak van sociale welvaart, waaronder gezondheidszorg, pensioenen, sociale zekerheid en invalidenzorg.
  • Voor de afschaffing van de doodstraf.
  • Voor de complete ontwapening van Japan. De Japan Self-Defense Forces zouden moeten vervangen worden door een eenheid gespecialiseerd in buitenlandse hulpverlening en rampenbijstand.
  • Voor de annulering van het VS-Japanse miltaire bondgenootschap en de ontmanteling van de VS-basissen in Japan.
  • Voorstanders van een aantal maatregelen die het milieu moeten beschermen, zoals een belasting op de uitstoot van CO2, meer investeringen in het openbaar vervoer, het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen, beperkingen op het gebruik van chemische stoffen in de landbouwsector en meer wetten voor de bescherming van fauna en flora. Ook is de partij tegen kernenergie en stelt voor windenergie te gebruiken als voornaamste energiebron van Japan.

Democratic Party of Japan

Logo's van de Democratic Party of Japan.

De Democratic Party of Japan (Minshutō 民主党) is een centrum-linkse partij die werd gesticht in 1998. Ze werd gevormd uit verschillende anti-LDP partijen en bestaat bijgevolg uit verschillende facties. Sinds de overwinning tegen de LDP in de verkiezingen van 2009 is de DPJ de dominante partij. Yukio Hatoyamais de leider van de DPJ en ook de huidige eerste minister van Japan.

Geschiedenis

De DPJ werd gevormd in 1998 door vier onafhankelijke partijen die allen tegen de LDP gekant waren. Deze vier partijen waren de toenmalige Democratic Party of Japan, de Good Governance Party (Minseitō 民政党), de New Fraternity Party (Shintō-Yuuai 新党友愛), en de Democratic Reform Party (Minshu-Kaikaku-Rengō 民主改革連合). Deze partijen waren allen liberaal of sociaal-democratisch. De DPJ is sindsdien gegroeid met elke verkiezing. Op de 24 september 2003 werd de partij nog versterkt door een fusie met de gematigd-rechtse Liberal Party.

Principes

De Democratic Party verschilt op ideologisch vlak weinig van de Liberal Democratic Party. De DPJ is wel revolutionairder in die zin dat zij tegen de regering van de LDP waren en hen ervan beschuldigde corrupt te zijn geworden na ruim 5 decennia aan de macht te zijn geweest. De DPJ is van mening dat een vrije markt economie voordelig is voor het volk. Alhoewel zij de vrije markt niet expliciet verkiezen over de welvaartsstaat, zijn zij toch van mening dat de rol van de overheid beperkt zou moeten worden. Naast het streven naar een transparantere overheid, is het hun doel deze ook te decentraliseren en te herleiden tot lokale organisaties. Met deze veranderingen willen ze een gemeenschap creëren met eerlijkere regels.

New Kōmeitō Party

Logo's van de New Kōmeitō Party.

De New Kōmeitō Party (Kōmeitō 公明党)[1] is een centrum-rechtse partij die werd gesticht door leden van de Boeddhistische oganisatie Sōka Gakkai. Het is de enige politieke partij in de naoorlogse wereld die nog niet bestond voor de Tweede Wereldoorlog. De partij was in een coalitieregering met de Liberal Democratic Party, maar leed een nederlaag in 2009 waardoor de NKP een derde van haar zetels verloor.

Geschiedenis

Kōmeitō werd gevormd in 1964 door de Kōmei Political League, een afdeling van de Soka Gakkai, een organisatie die Nichiren Boeddhisme promoot. Vijf jaar later werd de Kōmeitō de derde politieke partij in Japan. Op 5 december 1994 splitste de Kōmeitō in twee partijen: de Kōmeitō New Party die zich vijf dagen later bij de New Frontier Party aansloten en de Kōmei die een onafhankelijke supporter werd van de New Frontier Party. De New Frontier Party ontbond echter in 1998. De oude leden van de Kōmeitō vormden de New Peace Party en de Reform Club, hetzelfde jaar nog voegden ze zich bij Kōmei en werden zij de New Kōmeitō Party. De New Kōmeitō Party is meer conservatief gezind en steunt de Liberaal Democraten.

Principes

De NKP is voorstander van de decentralisatie van de overheid en de bureacratie en wil verhoogde transparantie van publieke zaken en verhoogde prefecturale autonomie waarbij de privé sector een grotere rol speelt. Betreffende het buitenlands beleid streeft de partij om atoomwapens uit te schakelen en gewapende conflicten in het algemeen te stoppen.

Japanese Communist Party

Logo's van de Japanse Communistische Partij

De Japanese Communist Party (Nihon Kyōsan-tō 日本共産党) wil de stichting van een gemeenschap die gebaseerd is op socialisme, democratie en vrede. Zij zijn fel tegen militarisme gekant. Alhoewel ze marxistenzijn, kiezen ze niet voor een socialistische revolutie maar voor een democratische verandering in de economie en politiek.

Geschiedenis

De JCP werd gesticht op 15 juli 1922 als een ondergrondse politieke gemeenschap. In die periode werden zij onder de Peace Preservation Law buiten de wet beschouwd en vervolgd door de politie van het Japanse rijk. In 1945 werd de JCP gelegaliseerd onder de Amerikaanse bezetting en in de jaren 70 bereikte de partij haar electorale hoogtepunt. In de Japanse verkiezingen van 2009 slaagden zij er echter niet in zetels te winnen.

Beleidspunten

  • Een van de hoofddoelen van de JCP is de beëindiging van de Japan-VS militaire bondgenootschap en de ontmanteling van alle militaire basissen van de VS die zich in Japan bevinden. Ze wensen dat Japan een neutrale status verwerft, maar hun beleid is niet principieel tegen Japan´s eigen militaire macht. Ook zijn zij tegen het bezit van nucleaire wapens door eender welk land.
  • Japan moet volgens het JCP meer aan diplomatieke relaties met andere Aziatische landen werken dan aan de relaties met de VS of de G8.
  • De JCP wil dat Japan verder excuses aanbiedt voor de acties ondernomen tijdens de Tweede Wereldoorlog.[2]
  • Op economisch vlak wil de JCP hervormingen invoeren die de activiteiten van grote bedrijven beter in het oog houden.
  • Wat de internationale economie betreft wil de JCP een nieuwe internationale democratische orde stichten die de economische soevereiniteit van elke land respecteert.

Voetnoten

  1. Kōmeitō betekent letterlijk: "the clean and fair government party".
  2. In de jaren 30 en 40, toen de JCP nog onwettig was, was het de enige politieke partij die actief tegen de Sino-Japanse oorlog en Japan´s deelname in de tweede wereldoorlog was.


Bibliografie

Boeken

Aruga, Hiroshi (2000) ‘Soka Gakkai and Japanese politics’. In: Machacek, David & Bryan Wilson Global Citizens: The Soka Gakkai Buddhist Movement in the World. Oxford, Oxford University Press p. 97-127

Baerwald, Hans H. (1986) Party politics in Japan. Boston, Allen & Unwin, 204 p.

Burks, Ardath W. (1982) The government of Japan. Westport, Greenwood press, 2e druk, 283 p.

Cole, Allan B.; George O. Totten & Cecil H. Uyehara (1966) Socialist parties in postwar Japan. New Haven ,Yale University Press, 490 p., 2 vol.

Hori, Harumi (2005) The changing japanese political system. London, Routledge, 192 p.

Artikels

Crespo, Jose Antonio (1995) ‘The Liberal Democratic Party in Japan: Conservative Domination’. International Political Science Review, 16, 2, p. 199-209.

Pempel, T. J. (1992) ‘Political Parties and Representation: The Case of Japan Source’. Political Science and Politics, 25, 1, p. 13-18.

Internet

http://en.wikipedia.org/wiki/Liberal_Democratic_Party_(Japan) (geraadpleegd op 11/12/09)

http://en.wikipedia.org/wiki/Factions_in_the_Liberal_Democratic_Party_(Japan) (geraadpleegd op 11/12/09)

http://en.wikipedia.org/wiki/Social_Democratic_Party_(Japan) (geraadpleegd op 11/12/09)

http://en.wikipedia.org/wiki/Democratic_Party_of_Japan (geraadpleegd op 11/12/09)

http://www.dpj.or.jp/english/about_us/dpj_profile.html (geraadpleegd op 11/12/09)

http://en.wikipedia.org/wiki/New_Komeito (geraadpleegd op 11/12/09)

http://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_Communist_Party (geraadpleegd op 11/12/09)