Nijo Kasteel

Uit GeschiedenisJapan

Nijō Kasteel (二条城 Nijō-jō) is een kasteel gelegen in Kyoto, Japan. Het kasteel bestaat uit twee concentrische ringen van verdedigingswerken, de Ninomaru paleis en de Honmaru paleis. Het was tevens de verblijfplaats van Tokugawa Ieyasu, de eerste shōgun van de Edo periode (1603-1867). Zijn klein-zoon Iemitsu vervolledigde de paleizen van het kasteel 23 jaar later. Tegenwoordig is het een publiek gebouw en een grote bezienswaardigheid in Japan. Het kasteel is sinds 1994 samen met 13 andere monumenten erkend als werelderfgoed als deel van de Historische monumenten van oud-Kyoto (Kyoto, Uji en Otsu).
De Karamon poort naar het Ninomaru paleis


Inhoud

Geschiedenis

Onder het bewind van Tokugawa werd Kasteel Nijō (二条城, Nijō-jō) opgericht, met Tokugawa Ieyasu als eerste leidinggevende over de daimyo als nieuw aangeduide shōgun in 1603. Het was ook binnenin dezelfde stenen muren in de Ninomaru Gōten二の丸御殿(Ninomaru paleis) dat de laatste Tokugawa shōgun, Yoshinobu, officieel de heersende macht terug gaf aan de koninklijke orde in 1867. Tussen 1603 en 1867 diende Kasteel Nijō als hoofdkwartier van de Tokugawa shogunaat in de keizerlijke hoofdstad, evenals de locatie voor zijn administratie van de Kansai regio[1] – de basis voor een militaire bezetting – en als de plaats waar de shōgun zetelden voor het uitvoeren van zaken met het keizerlijk hof en lokale daimyo.
Tokugawa Ieyasu

Kasteel Nijō was meer dan een visuele spektakel om te beweren dat Tokugawa autoriteit over het hof had, omdat de Tokugawa hier zich bezig hielden met dezelfde architecturale strategieën in relatie met de keizer die aantoonden dat ze in Edo effectief waren tegen de daimyo. In dit geval echter, werd de uitoefening listig omgekeerd doordat de Tokugawa bij de heropbouw van Kasteel Nijō een tweede ring van stenen muren bouwden als uitbreiding van hun grondgebied. Dit werd vooral gedaan om een bezoek te krijgen van de keizer in 1626, die uitgenodigd werd door Iemitsu, kleinzoon van Ieyasu, om de voltooiing te vieren een aantal structurele toevoegingen aan het kasteel. Maar hun eigenlijke bedoeling was om hun autoriteit in Kyoto ten goede te doen. Zo leed Iemitsu troepen van 300,000 man naar Kyoto om het hof te verbazen met zijn macht en de daimyo in west Japan te laten herinneren dat de shōgun almachtig was.

In 1625 - 1926 werd het kasteel hersteld en vergroot door Iemitsu met aanhechting van de hoofd toren (Tenshukaku, 天守閣) die deel uitmaakte van Kasteel Fushimi[2]. De Kara Poort was ook van Fushimi en is een van de overgebleven relieken van dat kasteel. Gedurende deze periode, was het westelijke sectie van Nijō uitgebreid met een compound[3] - een omringde leefgemeenschap - en werd omringd door een slotgracht. Iemitsu had het kasteel laatst in 1634 gebruikt, waarvan hij achteraf vele gebouwen weggaf. In 1663 was het kasteel beschadigd door een aardbeving en in 1791 werd de Tenshukaku vernietigd door bliksem.

In 1868 beval keizer Meiji, Nijō om de shogunaat of te schaffen en het paleis als tijdelijke zetel van de staat te benoemen, en dus met de restauratie van de keizerlijke orde te beginnen. Het paleis in Nijō werd benoemd tot een vrijstaande keizerlijke paleis en werd gebruikt als bureau van Kyoto van 1871 tot 1884 wanneer het verandert werd tot een zomer paleis van de keizer. Gedurende de periode dat het paleis een publiekelijk gebouw was, werden de kunstwerk en het vakmanschap van het gebouw schandalig beschadigd, en de restauratie van zijn pracht werd uitgevoerd in 1885-86. Parallel met dit werk werden de Mon [4](heraldiek) van de Tokugawa verwijdert en vervangen door de keizerlijke kamon, waar het mogelijk was. In 1893 de residentie van Prins Katsura[5] was van de keizerlijke paleisgronden verplaatst naar de donjon[6] in Nijō. En In 1939 werd het kasteel en zijn vrijstaande gebouwen gegeven aan de stad Kyoto.  

Het Kasteel

KasteelNijō is een kasteel gelegen in de stad Kyoto, gebouwd in een rechthoekige samenstelling met 400 meter noord-zuid en 500 meter oost-west. Het kasteel bestaat uit twee ringen van verdedigingswerken, beide omgeven door een gracht. Er bevinden zich onder andere de ruïnes van het Honmaru-paleis, het Ninomaru-paleis, verschillende bijgebouwen en tuinen. Het totale oppervlak bezet 275.000 vierkante meter.
Plattegrond Nijo kasteel

Het Kasteel was een grote, uitgebreide complex, behoudend van zijn belangrijke en diverse rol. Hoewel het bekend is als een ‘kasteel’, was het in werkelijkheid eerder verstevigd fort dan een paleisachtig kasteel. Het bestond uit verschillende plaatsen en administratieve gebouwen ingesteld binnen twee compound, elk beschermd door muren en grachten wat in der tijd typisch was aan kastelen.

De tweede compound van het kasteel word vandaag de dag nog gezien als het beste be-waard gebleven voorbeeld van een Tokugawa paleis. Dit ‘paleis van de tweede compound’ dient om een onvergelijkbare gelegenheid voor het verstaan van de vergelijking tussen artistieke vorm en politieke orde in de hoge cultuur van de zeventiende-eeuwse Japan. Hier kunnen we nog steeds ondervinden dat de gebouwen waarin de Tokugawa officieel werkten en dat er sommige van de meest belangrijke publieke rituelen van de shogunale staat werden geleid, inclusief zijn officiële einde.

Ninomaru Paleis

Ninomaru tuin
De 3300m² grote Ninomaru paleis (二の丸御殿 Ninomaru Gōten) bestaat uit vijf met elkaar verbonden individuele gebouwen en is bijna helemaal gebouwd met Hinoki cipres[7]. Het paleis is overvloedig met gouden bladeren en uitgebreide houtsnijwerken gedecoreerd , om indruk te maken op bezoekers met de macht en rijkdom die de shōgun bezat. De schuifdeuren en muren van alle kamers zijn gedecoreerd met muurbeschilderingen door artiesten van de Kanō school[8].

Het kasteel is een uitstekend voorbeeld van sociale controle gemanifesteerd in architecturale ruimte. Bezoekers van lagere rang kregen maar beperkte toegang tot het Ninomaru paleis en kregen slecht het buitengebied te zien, terwijl bezoekers van hogere rang ook toegang tot de binnenste kamers hadden. In plaats van de ingangen naar de kamers te proberen te verbergen voor bodyguards (zoals in vele kastelen),koos de Tokugawa ervoor om ze prominent weer te geven. Dus de constructie zorgde voor de uiting van intimidatie en macht tegen de bezoekers van Edo-periode.

Het gebouw bestaat uit verschillende recepties, kantoren en kwartieren van de shōgun , waar alleen vrouwelijke begeleiders toegelaten werden. Een van de meest opvallende kenmerken van de Ninomaru paleis waren de ‘nachtengaal vloeren’ (uguisubari 鴬張り) in de gangen. Om de bewoners tegen onverwachte aanvallen en moordenaars te beschermen, de bouwers construeerden de vloeren van de gangen op een zodanige wijze dat ze als vogels piepen als er iemand door de gangen zou lopen. Sommige kamers van het kasteel bevatten ook speciale deuren waar de lijfwacht van de shōgun kon vergbergen om de shōgun te beschermen.

Honmaru Paleis

Lang geleden voor de Tenshukaku door de bliksem ingeslagen werd, stak de toren uit de hele kas-teelgronden, met een prachtig zicht over de stad Kyoto. Zelfs nu vanuit de huidige Tenshukaku heb je nog steeds een ruim zicht over Tokyo, helemaal tot de gigantische Chinese karakter ‘Dai’(大) dat groot bekent, gegraveerd op een heuvel in het oosten.
Honmaru paleis

De constructie van de Honmaru Paleis (本丸御殿 Honmaru Gōten) was voltooid in 1896. Begonnen met de karesansui stijl[9], on-derging de tuin een aantal reformaties, resulterend naar zijn huidige staat. De miniatuur heuvellandschap bedekt met kunstmatige gras, is afgewerkt met een gebogen weg die door heel de tuin loopt naar een kleine verhoogde terras om de maan te bezichtigen.


Voetnoten

  1. ↑ Kansai regio: Kansai (関西地方, Kansai-chihō)is een regio (gewest) van Japan. Kansai bevindt zich in het zuidelijke deel van Japans grootste eiland, Honshu.
  2. ↑ Fushimi; Fushimi (伏見区 Fushimi-ku) is een van de elf wards in Kyoto, in prefectuur Kyoto.
  3. ↑ Compound: Een compound is een Engels begrip voor een omheinde leefgemeenschap, waarbinnen mensen gemeenschappelijk leven of verwante activiteiten bedrijven. De omheining kan bestaan uit een muur, hekwerk, heg of andersoortige structuur en kan ook worden gevormd door de gebouwen zelf wanneer deze rond een open plek zijn gebouwd of een aaneengesloten gebouw vormen.
  4. ↑ Mon(heraldiek): Een mon (紋) is een Japans teken of embleem dat eigen is aan een familie en daarom met de Europese heraldiek vergeleken wordt.
  5. ↑ Prins Katsura: Prince Katsura Tarō (桂 太郎, 4/01/1848 – 10/10/1913), was een generaal in de Keizerlijk Japanse leger, politicus en drie keer minister-president van Japan.
  6. ↑ Donjon: Een donjon is een middeleeuwse verdedigbare woontoren, al dan niet gebouwd op een motte. De eerste donjons waren van hout; later, na de (her)uitvinding van de baksteen, werden ze van steen gebouwd.
  7. ↑ Hinoki cipres: Hinoki cipres is terug te vinden in centraal Japan maar ook te vinden in Noord Amerika na dat het daar geïmporteerd werd.
  8. ↑ Kano school: The Kanō school (狩野派 Kanō-ha)is een van de bekendste scholen voor Japanse schilderkunsten. De Kanō school voor schilderen beheerste de dominante stijl van schilderen tot de Meiji periode.
  9. ↑ Karesansui: De Japanse rotstuin (枯山水 karesansui) of "droge landschap" tuin, vaak zen gar-den genoemd in het Engels.

Zie ook

Bronnen

Boeken

  • COALDRAKE, William H., Architecture and Authority in Japan, Routledge, Londen, 1996 337p.
  • SCHMORLEITZ , Morton S., Castles in Japan, Rutland : Tuttle, Tokyo 1974, 188 p.

Internet

  • Wikipedia, Nijo Kasteel, Internet, 9/05/2012 
http://en.wikipedia.org/wiki/Nij%C5%8D_Castle
  • Japan-guide, Nijo Castle, Internet, 30/01/2011

http://www.japan-guide.com/e/e3918.html

  • ROHM, Honmaru, Internet, 25/05/2012

http://www.rohm.com/rohm-saijiki/nijoujou/4_coseup/closeup_03.html

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Nijo_Kasteel"