Mutsu Munemitsu
Uit GeschiedenisJapan
Mutsu Munemitsu (陸奥 宗光 ) werd op 20 augustus 1844 geboren als 6de zoon van Date Munehiro [1] , een welvarende en vrij machtige samurai in de Wakayama klan. Mutsu’s meest bekende positie is minister van Buitenlandse Zaken.
Inhoud |
Mutsu Munemitsu's leven
Jonge levensjaren
Mutsu’s jeugd was sober en hij werd gezien als een buitenbeentje van de familie, een zogenaamde ‘outsider’. Dit kwam doordat zijn vijf andere broers al op heel jonge leeftijd het leven lieten. Om er zeker van te zijn dat hij een opvolger had, adopteerde Date Munehiro in 1836 ( acht jaar voor de geboorte van Munemitsu ) een 13-jarige jongen die de naam Gorō Muneoki kreeg.
Gorō Muneoki bleek een zeer intelligente jongen te zijn en wanneer Mutsu geboren werd, was Gorō Muneoki Date Munehiro’s rechterhand. Niettemin kreeg Mutsu een zeer goede opleiding, tot die plots onderbroken werd in 1852. Date Munehiro werd valselijk beschuldigd van fraude en gearresteerd. Mutsu en de rest van de familie werden verbannen uit het domein.
Jeugd
In 1958 verliet hij zijn familie en trok naar Edo [2] om er zijn opleiding te vervolledigen. In Edo vond Muntsu werk als tempeldienaar in het klooster op de Kōya berg [3] . Later werkte hij nog als schoonmaker in leslokalen, waardoor het voor hem mogenlijk was lezingen bij te wonen. Maar Mutsu verdiende echter niet genoeg om te kunnen overleven en was genoodzaakt kostbare voorwerpen te verkopen.
In 1861, op 17-jarige leeftijd, liet hij Edo achter zich en verhuisde hij naar Kyōtō [4]. Kyōtō was in de jaren ’60 een broeihaard van rōnin [5]. Het was ook dan dat Mutsu in contact kwam met onder andere Inoue Kaoru, Ōkuma Shigenobu, Itō Hirobumi, Gotō Shōjirō. Dit waren allemaal personen die later een hoge functie zouden bekleden.
In 1862 leerde Mutsu Sakamoto Ryōma kennen, een rōnin afkomstig uit Tosa, en volgde hem naar Hyōgo [6]. Ook nam hij de ‘weg met het Edo-Shōgunaat’ gedachte over van hem. In Hyōgo genoot hij een marineopleiding ( in handen van de Tokugawaclan) door Sakamoto. Dit zorgde ervoor dat Mutsu kennis maakte met een aantal mensen die hem op weg hielpen naar een politieke carrière.
Carrière
In 1867 werd Sakamoto vermoord en verloor Mutsu zijn ‘sponsor’. Maar Mutsu bleef niet bij de pakken zitten en ging onmiddelijk op zoek naar een nieuwe. Gotō Shōjirō, die hij had leren kennen in Edo, werd zijn nieuwe donateur en zorgde er dan ook voor dat Mutsu zijn carrière echt kon uitbouwen.
Een tijdje na de Meiji-restauratie kreeg hij een aantal plaatsen in diens regering. Zo werd hij gouverneur van Hyōgo en later ook gouverneur van de Kanagawa prefectuur [7]. In 1873 werd hij hoofd van de Beweging voor Vrijheid en Burgerrechten en in 1878 spande hij samen met Saigō Takamori [8]. Daardoor werd hij beschuldigd van betrokkenheid aan de Satsuma-rebellie waardoor hij in de gevangenis belandde.
Toen Mutsu in 1883 de gevangenis verliet, kreeg zijn beschadigde status een flinke opknapbeurt en werd Mutsu als ambtenaar benoemd in het Ministerie van Buitenlandse Zaken. In 1890 besloot hij naar Europa en de Verenigde Staten te trekken voor studies. Zo bestudeerde hij in de laatst genoemde ondermeer de ongelijke verdragen tussen Japan en de Verenigde Staten. Bij zijn terugkeer in Japan in 1890, kreeg hij een warm welkom en werd hij minister van Handel en Landbouw.
In 1892 werd hij dan opnieuw minister van Buitenlandse Zaken in het tweede kabinet van Itō Hirobumi waar hij onderhandelingen uitvoerde met de Britten over het herzien van de ongelijke verdragen.[9] In 1894 haalde Mutsu zijn slag thuis en ontstond het Japans-Brits Verdrag voor Handel en Zeevaart.
In 1895, het einde van de Sino-Japanse Oorlog, speelde Mutsu de rol van onderhandelaar in het Verdrag van Shimonoseki. Hierin moest China onder meer verkregen landen of landsdelen afstaan aan Japan vanwege hun verlies.
Maar in 1896 keerde het tij voor Mutsu. Bij de Drie Landen-Interventie eisten Rusland, Duitsland en Frankrijk dat japan de Liaodong-schiereilanden, die het verkregen had bij het verdrag, terug te geven aan China. Mutsu werd verweten een slecht bewind gevoerd te hebben inzake dit verdrag en kreeg de schuld van dit alles. Ondanks het feit dat Japan een vrij grote schadevergoeding kreeg, voelde Mutsu zich genoodzaakt zijn ontslag in te dienen en te verhuizen naar Ōiso.
Laatste levensjaar
Toen Mutsu in 1897 naar Hawaii trok, kreeg hij tuberculose [10] die hem later, datzelfde jaar, fataal werd. Op 24 augustus 1897, 4 dagen na zijn verjaardag, overleed Mutsu Munemitsu op 53-jarige leeftijd.
Literaire werken
- Toen Mutsu in 1878 in de gevangenis terechtkwam, had hij tijd genoeg om het boek Utilitarianism van Jeremy Bentham te vertalen.
- Mutsu schreef ook nog het boek: Kenkenroku: A Diplomatic Record of the Sino-Japanese War, 1894-95. Het boek telt 318 pagina’s en gaat, zoals de titel weergeeft, over de Sino-Japanse oorlog van 1894 tot 1895. Het boek werd later vertaald door Gordon Mark Berger en in 1982 gepubliceerd door de University of Tokyo Press.
Weetjes over Mutsu Munemitsu
- Mutsu Munemitsu heeft vandaag de dag nog altijd afstamelingen. Zo heeft hij nog een kleinzoon genaamd Yonosuke 'Ian' Mutsu die filmproducent is. Deze heeft twee filmen op zijn naam staan: Minzoku eiga taikei: Hishi no mi matsuri (Bekambe matsuri) en Yawata.
- Na zijn ontslag in 1869, schreef Mutsu Kenkenroku(蹇蹇録), waarin hij alles wat er mis gelopen is bij de Drie Landen-Interventie wilde verduidelijken aan de mensen. Maar in de bundel stonden geheimen van de staat waardoor het niet gepubliceerd werd. Pas in 1923 werd de bundel toegankelijk gemaakt voor het publiek.
Voetnoten
- ↑ Date Munehiro(伊達 宗広)(24 juni 1802 - 18 mei 1877)was een shōgun van de Kii provincie. Hij was student aan de Kokugaku, een school voor filologie en filosofie. Date Munehiro schreef tijdens zijn gevangenschap ook een aantal werken. Zijn pennaam was Jitoku (自得).
- ↑ Edo(江戸) is de naam van het huidige Tokio(東京), de hoofdstad van Japan. In 1868, het einde van het shōgunaat, trok keizer Meiji naar het kasteel van Edo, dat toen de naam Tokio kreeg. Tokio telt nu ongeveer 1,6 miljoen inwoners.
- ↑ De Kōya berg of kōyasan(高野山) is een berg in de Wakayama prefectuur.
- ↑ Kyōtō(京都) ligt op het eiland Honshū. Voordat keizer Meiji naar Edo trok, was dit de hoofdstad van Japan. Kyōtō telt nu ongeveer 1,6 miljoen inwoners.
- ↑ Een rōnin(浪人) is een meesterloze samurai. Dit kon zijn omdat zijn meester hem had weggestuurd, de meester gestorven was of omdat hij ongehoorzaam was geweest.
- ↑ Hyōgo(兵庫県) is een prefectuur en ligt op het eiland Honshū. Hyōgo heeft ongeveer 5 miljoen inwoners en de hoofdstad is Kobe(神戸市).
- ↑ De Kanagawa(神奈川県) prefectuur ligt op het eiland Honshū in de Kanto regio. De Kanagawa prefectuur telt ongeveer 9 miljoen inwoners en heeft de stad Yokohama(横浜市) als hoofdstad.
- ↑ Saigō Takamori(西郷隆盛)( 23 januari 1828 - 24 september 1877 ) was een samurai en staat bekend voor zijn deelname in de Satsuma-rebellie waar hij dan ook het leven bij liet.
- ↑ Deze verdragen, ook wel gekend als de verdragen van de Ansei-periode, waren afgesloten in 1858 en erkenden het beginsel van de extraterritoialiteit en ontzegden Japan het recht tot autonome tolheffingen. Dit soort van verdrag werd niet enkel met de Verenigde Staten afgesloten, na de V.S. kwamen er ook met Nedeland, Engeland, Frankrijk en Rusland zulke akkoorden tot stand.
- ↑ Tuberculose is een besmettelijke ziekte aan de longen die dodelijk kan zijn, nu is de ziekte goed te behandelen.
bibliografie
internet
Date Munehiro (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Date_Munehiro ( geraadpleegd 27 november 2009 ).
Eerste Chinees-Japanse Oorlog (online). Beschikbaar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eerste_Chinees-Japanse_Oorlog ( geraadpleegd 28 november 2009 ).
Hyōgo (online). Beschikbaar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hyogo_(prefectuur) ( geraadpleegd 13 december 2009 ).
Jeremy Bentham (online). Beschikbaar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Jeremy_Bentham ( geraadpleegd 29 november 2009 ).
Kanagawa (prefectuur) (online). Beschikbaar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Kanagawa_(prefectuur) ( geraadpleegd 13 december 2009 ).
Kenkenroku: a Diplomatic Record of the Sino-Japanese War, 1894-95 (online). Beschikbaar: http://www.yesterdaysbookshop.com/book473.htm ( Geraadpleegd 4 december 2009 )
Meiji Restauratie (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Meiji_restoration ( geraadpleegd 15 november 2009 ).
Mutsu Munemitsu (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Mutsu_Munemitsu ( geraadpleegd 14 november 2009 ).
Mutsu Munemitsu (online). Beschikbaar: http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/199.html ( geraadpleegd 14 november 2009 )
Saigo Takamori (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Saig%C5%8D_Takamori ( geraadpleegd 27 november 2009 ).
Satsuma-rebellie (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Satsuma_Rebellion ( geraadpleegd 15 november 2009 ).
Tokugawa-shōgunaat (online). Beschikbaar: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tokugawa-shogunaat ( geraadpleegd 13 december 2009 ).
Verdrag van Shimonoseki (online). Beschikbaar: http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Shimonoseki ( geraadpleegd 28 november 2009 )
Boeken
Vande Walle, W. Een geschiedenis van Japan: Van samurai tot soft power. Leuven: Acco. (2007).
Perez, L.G. Japan comes of age : Mutsu Munemitsu and the revision of the unequal treaties. Londen: Associated University Presses. (1999).
