Mode in japan vanaf de Meiji-periode

Uit GeschiedenisJapan

Deze foto uit 1875 toont de sterk verwesterde uniformen van de Japanse soldaten.

Mode in Japan is in de Meiji-periode[1] (1868-1912) sterk veranderd doordat Japan ineens zijn deuren opende naar het buitenwereld. Vanaf deze periode gaat de mode in Japan drastisch veranderen.


Inhoud

1868-1940

Deze Japanse vrouwen dragen Westerse kleren. De jurken hebben een Japanse toets gekregen d.m.v. de motieven.

In deze periode namen heel veel mannen een westerse stijl aan: alle mannen die voor de politie, voor de post of op militair vlak werkten droegen een uniform. In het begin bleef de kimono[2] de meest gedragen kleding bij vrouwen (voor vrouwen was het modieus om een kimono te dragen, maar een westers kapsel aan te nemen). Vanaf 1926 droegen de mannen grotendeels westerse kleding en degenen die in een bedrijf werkten, gingen een kostuum dragen. Westerse kleren werden toen ook vaak door werkende vrouwen gedragen, wat het begin was van vrouwen die westerse kleren dragen. Wat zeer fel de mode zou blijven in deze periode is een mengeling van traditionele Japanse kleding en de moderne westerse kleding, met als voorbeeld de jonge meisjes die traditioneel een kimono droegen met westerse botten. Deze periode is zeer belangrijk voor de groei van de mode in Japan, want het toont aan dat Japan op dat moment het buitenland begon te aanvaarden en dat gaat voor een serieuze groei zorgen in de mode industrie.

1940-1950

Na de Tweede Wereldoorlog vervingen de vrouwen hun lange, losse broeken door rokken. In deze periode is het sterk in de mode om strakke rokken tot aan of onder de knie te dragen met dikke riemen (american-style). Op dat moment kwam er niet alleen de Amerikaanse mode tot Japan, maar ook de Franse mode via Amerika. Na het debuut van Christian Dior[3] in 1947 met zijn “Paris collection” begon deze zogenaamde “new look” zijn weg te maken tot in Japan via Amerika. Heel veel Japanse vrouwen namen deze nieuwe look aan. Na korte tijd werd deze mode mondiaal.

1950-1960

Op dat moment was het nog altijd niet toegelaten voor de normale Japanner om Japan te verlaten. Daardoor was de beste informatiebron om de buitenlandse mode te kennen buitenlandse films. Vele van deze films werden gespeeld in Japan en dit gaf de mogelijkheid aan de Japanners om de Amerikaanse en Europeaanse mode te zien in het dagelijkse leven. Daardoor ontstonden er korte rages. Voorbeelden daarvan zijn, “The red Shoes” in 1950 waardoor rode schoenen sterk in de mode kwamen, “Sabrina” in 1954 waardoor sabrina-schoenen zeer populair werden, “Season of violence” in 1956, de verfilming van de Japanse roman “Taiyo no kisetsu” van Ishihara Shintaro waardoor mannen aloha-hemden of T-shirts begonnen te dragen en vrouwen shorts droegen met felle kleuren en motieven. Zij werden “the sun tribe” genoemd.


1960-1970

In deze periode werden de jongeren de leiders van de mode. Het was de periode waarin men van haute-couture naar pret-à-porter ging (wat veel minder duur was) waardoor de term puretaporute ontstond. Zo ging ook de mode van formeel naar casual. In 1965 was er een exhibitie van de "Paris Collection" waar er minirokken vertoond werden. Dit kledingstuk werd onmiddellijk geïntroduceerd in Japan, maar de media gaf de informatie dat dit kledingstuk niet goed zou passen bij de fysiek van de Japanse vrouw. Nadat het beroemde Engelse model Twiggy[4] (bekend als de koningin van de minirok) naar Japan kwam in 1967 werden minirokken zeer populair, eerst bij jongere meisjes en later bij oudere vrouwen. De minirok zou heel vaak gedragen worden tot in 1974. Bij de mannen kwam er een verandering rond 1965 waar de “Ivy-style” bekend werd. Deze stijl kwam van Amerika, de studenten uit privéscholen droegen deze stijl in Amerika. Deze mode begon bij jonge werknemers maar veroverde al snel de werknemers van middelbare leeftijd. In contrast met de mode bij de jongeren waren de kostuums zeer donker, waardoor deze werknemers de naam kregen van dobunezum-zoku (de gootrat stam).

1970-1990

De vrouwen gingen in deze periode een equivalent van de "Ivy-style" mode bij de mannen aannemen. Deze stijlen werden nyutora (new traditional) en hamatora (Yokohama traditional) genoemd. Twee steekwoorden voor de nyutora style waren onna-rashisa (appearing feminine) en otonappoku mieru (looking adult). De kledij die daarbij hoorde was een lange rok die de knieën verborg. In contrast was de hamatora style te vatten in het woord kodomopposa (childlike quality), sweatshirts met merknamen waren zeer populair. Bij de jongeren was het de surfermode, waardoor de mode uit 1950 heropleefde.


1990-NU

In het begin van de jaren 90 was de mode in Japan fel verward, er was geen kijk op de toekomst en zo ontstond er de eerste vorm van Gals, meisjes met lang gekleurd bruin haar, een donkere huidskleur (meestal artificieel), minirokjes of zeer korte shorts en loose Socks (sokken die express het effect geven dat ze gaan afvallen en die op de schoen komen. Japan heeft nu een zeer gevarieerde mode, hier is een lijstje met de meest bekende daarvan.

Een Lolita gekleed meisje in Tokyo.

Lolita: Deze stijl is vooral beïnvloed door victoriaanse kinderkleding en kleren uit de rococo-periode.

Sweet lolita: Dit is zeer vergelijkbaar met de Lolita-stijl maar gaat nog verder, er zijn veel meer froufrous en de kleuren zijn meestal roos en licht blauw.

Gothic lolita: Het model van het kledingstuk is vergelijkbaar met de lolita- stijl, maar is dan in het zwart.

Gyaru: het is een mode waarbij men er zo jong mogelijk uit wil zien met een Gals-style van het begin van '90. Fashion gekleed, zeer kort, felle kleuren, fel geschminkt,…

Visual kei: komt uit de muziekwereld, het is gekarakteriseerd door zeer fel geëlaboreerde outfits (meestal zwart) met een zeer flashy en speciale kapsel en zeer zwaar geschminkt.

Kogal: het is begonnen bij het veranderen van het schooluniform, verkorte rokken, donkere huidskleur, loose socks, en licht geverfd haar. Nu dragen ze kleren met zeer felle kleuren, korte rokken, merkkleren, zijn zeer fel geschminkt en dragen heel veel accesoires die hen er jonger laten uitzien. Het woord kogal komt namelijk uit de woorden kodomo (kind) en gal (dat van girl komt), anders gezegd een vrouw met kinderlijke kenmerken.

Ganguro: Het betekent letterlijk meisjes met een zwart gezicht. De meisjes hebben blond of oranjekleurig haar (soms ook nog groen en andere) en een zeer donker gekleurde huid of gezicht. Deze mode komt van de vrouwen uit California.

Kigurumin: het komt van de kostuums die gedragen worden bij cosplays voor animes, met andere woorden een kostuum van pikachu of van een ander personage. Sommige meisjes dragen dergelijke kostuums (dan meer op een pyjama lijkend) op straat en hebben daar een mode van gemaakt.

Decora: bij deze mode gaat het niet echt om kleren, maar meer om de decoratie en accessoires (zoals de naam het weergeeft). De bedoeling is om zoveel mogelijke schattige accessoires samen te kunnen dragen (zonder dat het teveel wordt).

Voetnoten

  1. ↑ De Meiji-periode (明治時代) is een periode in de Japanse geschiedenis, die begon bij de restauratie van de Meiji-keizer, naar het centrum van de macht in 1868, en duurde tot de dood van deze keizer in 1912.
  2. ↑ Een kimono (着物) is een traditioneel Japans kledingstuk.
  3. ↑ Christian Dior was een beroemd en invloedrijk Frans modeontwerper.
  4. ↑ Twiggy, eigenlijk Leslie Hornby, is een Brits supermodel, actrice en zangeres, tegenwoordig ook bekend onder de naam van haar man Twiggy Lawson.


Bronnen

SUGIMOTO.YOSHIKO, Fashion history of Japan, Jetro, interniet, (http://www.jetro.org/trends/fashion_history_japan.php)

Fashion, Japan fact sheet, internet, (http://web-japan.org/factsheet/en/pdf/e34_fashion.pdf)

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Mode_in_japan_vanaf_de_Meiji-periode"