Kokutai no hongi (国体の本義)

Uit GeschiedenisJapan

In deze wiki wil ik uitleggen waarom het handboek Kokutai no Hongi beschouwd wordt als één van de belangrijkste propagandawerken in Japan en hoe het vanaf zijn eerste publicatie, tot het verbod onder de Amerikaanse bezetting, miljoenen mensen heeft beïnvloed. Zowel schoolkind als kamikazepiloot, allemaal werden ze “gehersenspoeld” door dit werk.

Inhoud

Passage

“The unbroken line of Emperors, receiving the Oracle of the Founder of the Nation, reign eternally over the Japanese Empire. This is our eternal and immutable national entity. Thus, founded on this great principle, all the people, united as one great family nation in heart and obeying the Imperial Will, enhance indeed the beautiful virtues of loyalty and filial piety. This is the glory of our national entity. This national entity is the eternal and unchanging basis of our nation and shrines resplendent throughout our history....We must, to begin with, know with what active brilliance this fountainhead shines within the reality of the founding of our nation...[Gaat verder met de mythe van Amaterasu(天照)] uit de Kojiki vertaling geciteerd van Gauntlett [1]. "

Plaatsing in de tijd

Navy Kamikaze Pilots.

De Kokutai no Hongi werd gepubliceerd in maart 1937, enkele maanden voor het uitbreken van de Tweede Sino-Japanse Oorlog[2]. In Japan heerste er toen al enkele jaren een sterk ultranationalisme en militarisme. Om dit militarisme te kunnen rechtvaardigen aan het volk moest men het patriottisme in het volk opwekken of versterken, zodat men niet alleen op het begrip, maar ook op de steun van het volk kon rekenen. Daarom kreeg het ministerie van onderwijs de opdracht om de Kokutai no Hongi te publiceren. Het diende als instrument om Kokutai (国体)[3] te verduidelijken aan het volk en om het ultranationalisme te versterken. Tijdens de tweede Sino-Japanse Oorlog groeide het belang van dit propagandawerk en zelfs nog sterker tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het werd niet enkel onderwezen in scholen en universiteiten, maar bijvoorbeeld ook aan de kamikazepiloten. Het werd uitgedeeld in militaire hospitalen of aan gezinnen van oorlogsslachtoffers.

Het werk

In opdracht van de overheid zocht het ministerie van onderwijs naar middelen om de term Kokutai te verduidelijken. Ze stelden een werkgroep van filosofen en ethici aan , waaronder Watsuji Tetsurō (和辻哲郎)[4] en Hisamatsu Shinichi (久松真一)[5]. Deze werkgroep publiceerde op 30 maart 1937 de Kokutai no Hongi, een handboek dat 156 bladzijden telt. Het oorspronkelijke doel, de term Kokutai verduidelijken, werd vervangen door propaganda en gedachtebeheersing. Het werd verspreid in scholen waar het de jeugd een ultranationalistische en inflexibele manier van denken oplegde. Later werd het ook verspreid in bibliotheken, die zelfs subsidies kregen om dit boek te promoten. Na de Tweede Wereldoorlog, onder Amerikaanse bezetting, werd het de Japanse regering verboden om werken zoals de Kokutai no Hongi te verspreiden.

De inhoud van het werk is een samenraapsel van mythologie uit de Kojiki, filosofische theorieën, Shintō-rituelen,… Alles wat wees op de superioriteit van de keizer, de uniek- en zuiverheid van het Japanse volk. Er worden meer associaties gemaakt met zuiverheid en aantasting, dan met slecht of kwaad, wat vanuit het Shintō komt. Eeuwenoude rituelen, zoals het zuiveren van zichzelf voor een matsuri (祭)[6], worden gebruikt om aan te tonen dat nationalisme altijd al heeft geleefd in Japan.

“At festivals we serve the deities by purifying ourselves, with sincerity revere the dignity of the deities, … The sentiment in coming before the deities springs in our country from the most fundamental element seen in the relationship between parents and children. In effect, it is found in drawing near to our ancestors by purifying ourselves of our sins and stains, in leaving self behind to unite with the public, and in “dying to self” to become one with the State. [Vertaling geciteerd van Gauntlett.] “

Men vergelijkt het Westen en alles wat ermee samenhangt met de onzuiverheid of aantasting die men tegen wilt gaan door het zuiveringsritueel. Men moet zich als het ware zuiveren van de Westerse invloed.

De term kokutai (国体)

De term Kokutai werd voor het eerst geïntroduceerd in 1825 door Aizawa Seishiha [7] (会沢正志斎) in zijn Shinron (新論 "Nieuwe thesis"). Hij interpreteerde de term als een manier om religie en regering samen te zien door het opvatten van mythen uit de kojiki als historische feiten. De term bleef vaag en dit liet toe dat men doorheen de jaren deze op verschillende manieren is gaan opvatten. In de Meiji periode is men deze term ‘zachter’ gaan opnemen. Bvb: Fukuzawa Yukichi (福澤 諭吉)[8] stelde dat Kokutai niet uniek was aan Japan en ook niet afhankelijk was van de directe afstamming van de zonnegodin Amaterasu.

In 1925 kwam de 'Peace Preservation Law'[9], die het aanpassen van de term Kokutai verbood. Het gevolg was dat van socialisme, communisme en andere ideologieën geen sprake meer kon zijn, want deze waren een gevaar voor de Kokutai, waar de keizer centraal staat als absolute leider. De Tokkō (特高)[10], een speciale politie sectie, werd opgericht om dit te controleren. Na de publicatie van de Kokutai no Hongi was Kokutai nog de enige manier van denken, die over heel het land werd verspreid. Na de Tweede Wereldoorlog nam Kokutai in betekenis af en werd de Peace Preservation Law terug ingetrokken.

Kenmerken

Het de voornaamste kenmerken van de Kokutai no Hongi zijn duidelijk het antiwesterse en het ophemelen van de keizer. Het boek promoot de uniekheid en superioriteit van Japan, want zij als enigen hebben een zuiver keizershuis. Men zoekt de Japanse deugden eerder terug in de tradities zoals confucianistische deugden en bushidō(武士道).

“The various ideological and social evils of present-day Japan are the result of ignoring the fundamental and running after the trivial, of lack of judgement, and a failure to digest things thoroughly; and this is due to the fact that since the days of Meiji so many aspects of European and American culture, systems, and learning, have been imported, and that, too rapidly” [vertaling geciteerd van Gauntlett.]

De invloed van het Westen sinds de Meiji-restauratie wordt vooropgesteld als de reden van de teleurgang van de Japanse waarden. Maar over deze Japanse waarden blijft men heel vaag, terwijl men over het Westen zeer duidelijk is. Westerlingen worden beschreven als: corrupt, verwijfd, barbaars en dreigend, zowel de communistische als kapitalistische landen. Dit alles was de schuld van het westerse individualisme, wat men in deze tijd van oorlog in Japan niet wilde. Hieruit blijkt dat het eerder een propagandistisch pamflet was dan een verklaring voor de term Kokutai. Men probeerde de repressie en militarisering goed te praten en het volk te overtuigen om mee te werken uit patriottisme. Men verklaarde de term Kokutai niet, maar gebruikte het om vaderlandsliefde op te wekken. Dit blijkt ook duidelijk uit het feit dat het werk eerder overtuigde door emotionaliteit dan door intellectuele inhoud. Men neemt de mythologie van keizer als historisch feit aan. De goddelijkheid van de keizer wordt als doctrine vooropgesteld.

Voetnoten

  1. ↑ Gauntlett, John O., trans., Hall, R.K, ed., Kokutai no Hongi: Cardinal Principles of the National Entity of Japan (1949).
  2. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Second_Sino-Japanese_War
  3. ↑ Kokutai (Kyūjitai: 國體, Shinjitai: 国体), is een term die de Meiji gebruikte om een alternatief te hebben voor het sterke nationalisme van de westerse landen in de 19e eeuw. Kokutai wordt het beste vertaald als "nationaal wezen". Het volk werd er van overtuigd dat er een heilige keizerlijke familielijn bestond.
  4. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Tetsuro_Watsuji
  5. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Shin'ichi_Hisamatsu
  6. ↑ Een festival in Japan, dit kan zowel nationaal of plaatselijk zijn. Meestal rond het plaatselijke schrijn.
  7. ↑ Aizawa Seishisai was een autoriteit op het gebied van Neo-Confucianisme en de leider van de Mitogaku (水戸学 "Mito School") die het herstel van de Keizer steunde.
  8. ↑ Fukuzawa Yukichi (福澤 諭吉, Fukuzawa Yukichi ; Osaka, 10 januari 1835 - Tokio, 3 februari 1901) was een Japans schrijver, tolk, en vertaler. Hij was een van de grote intellectuelen van de Meiji-restauratie en speelde een grote rol in de Japanse modernisering.
  9. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Peace_Preservation_Law
  10. ↑ http://en.wikipedia.org/wiki/Tokko

Bronnen

Boeken

  • Mitchell, Richard H. Thought control in prewar Japan. London: Cornell University Press Ltd., 1976.
  • Reed, John P. Kokutai: A study of certain sacred and secular aspects of Japanese nationalism. Illinois: The University of Chicago Libraries, 1940, (1937).
  • Vande Walle, Willy. Een geschiedenis van Japan: Van samurai tot soft power. Leuven: Acco, 2007.
  • Yoshino, Kosaku. Cultural nationalism in contemporary Japan. London: Routledge, 1992.

Internet

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Kokutai_no_hongi_(%E5%9B%BD%E4%BD%93%E3%81%AE%E6%9C%AC%E7%BE%A9)"