Kojiki

Uit GeschiedenisJapan
Ga naar: navigatie, zoeken
De cover van de Engelse Kojiki, vertaald door D.Philippi.

Men ziet de 'Kojiki'(古事記) als het oudste boek over de Japanse geschiedenis. Het dateert uit de Nara-periode en in Japan beschouwt men het als een klassieker. Hoewel het moeilijk te lezen is, heeft men er toch veel uit geleerd. Door de vele mythen en tradities die in het boek beschreven staan, is het een goede weerspiegeling van de Japanse cultuur uit die tijd.

De opdrachtgevers en hun doel

De eerste persoon die de opdracht gaf tot het schrijven van de 'Kojiki' was keizer Tenmu(天武). Hij regeerde van 672 na Christus tot 686 na Christus. Japan was in deze tijd nog vrij onstabiel, aangezien men net de Taika-hervormingen1[1] had doorgevoerd. Daarom wilde de keizer zijn macht vergroten door zijn goddelijke afstamming te bewijzen. Deze zou in de 'Kojiki' beschreven worden. Als officiële reden gaf hij de onvolledigheid van de eerste keizerlijke kronieken. De titels van deze werken waren 'Teiki' en 'Kyūshi'.


Na de dood van keizer Tenmu had men de Kojiki nog steeds niet op papier gezet. Keizerin Genmei(言明)[2] (regering 707-715) was de persoon die het project wilde afwerken. Zij had als bedoeling haar afstamming van de zonnegodin Amaterasu[3] te benadrukken. Aan haar werd de Kojiki uiteindelijk overhandigd.

Het tot stand komen van de Kojiki

O no Yasumaro

De twee bronnen die aan de basis liggen van de 'Kojiki' zijn de 'Teiki' en de 'Kyūshi'. De 'Teiki' vertelt over de keizerlijke lijn die teruggaat tot de godin Amaterasu en de 'Kyūshi' vertelt over het ontstaan van de wereld en de godheden of 'kami'.

Keizer Tenmu beval een verteller aan het hof de twee geschriften uit het hoofd te leren. Deze verteller was Hieda no Are(稗田阿礼), waarvan nog steeds niet zeker is of hij een man of een vrouw was. Keizer Tenmu wou dat Are uiteindelijk één samenhangend verhaal zou maken dat de keizerlijke geschiedenis beschreef. Tenmu stierf echter nog voor men de 'Kojiki' kon vastleggen.

Na Tenmu's dood beval keizerin Genmei aan Ō no Yasumaro(太安万侶) de 'Kojiki' met de hulp van Are samen te stellen en op 9 maart 712 was de nieuwe kroniek eindelijk klaar. Spijtig genoeg is deze originele versie niet bewaard gebleven. Momenteel is de oudste versie een kopie van 1371-1372 die bewaard wordt in de Shimpukuji-tempel in Nagoya.

Inhoud van de Kojiki

Het schrift

In de 'Kojiki' gebruikte Ō no Yasumaro Chinese tekens om de Japanse taal uit te drukken. Dit was nodig, omdat Japan toen nog steeds geen eigen schrift ontwikkeld had. Aangezien de Japanse grammatica veel ingewikkelder was dan de Chinese, moest men alle grammatica uitdrukken in de Chinese taal. Daarom werden veel tekens vaak op sommige plaatsen fonetisch gebruikt en op andere dan weer met hun oorspronkelijke betekenis. Men noemt deze manier van schrijven schrijven met de "hybrid kambun"-stijl. Deze stijl maakt de Kojiki wel moeilijk om te lezen.

Izanami en Izanagi die met de heilige speer in de Chaos roeren. Zo maakten ze een eiland.

Opbouw en inhoud

Allereerst schreef Yasumaro een inleiding. Hierin worden vele keizers verheerlijkt en wat vooral belangrijk is, de schrijver stelt de Japanse keizers vaak boven de Chinese. Japan leek namelijk erg klein, omdat het grote, machtige China een grote invloed had op de staat. Japan wou dus uit nationalisme een eigen groot werk hebben. In de inleiding vermeldt de auteur nog de namen van de opdrachtgevers en het feit dat hij Chinese karakters gebruikt.

Het verdere boek bestaat uit drie delen.

Het eerste deel van de 'Kojiki' vertelt over de eerste godheden. Het eerste deel noemt men wel 'Jindai no maki', 'Over de tijd van de goden'. Over het eerste deel is de meeste informatie te vinden, omdat dit deel het meest gedetailleerde is.

De godheden werden allemaal geboren in paren, zodat ze kinderen zouden kunnen baren. De belangrijkste van deze goden waren Izanagi en Izanami. Na een paar mislukte pogingen, kregen zij als eersten kinderen. Zelfs toen Izanami stierf nadat ze de god van het vuur had gebaard, ontsprongen nog enkele godheden uit haar lichaamssappen (braaksel, ontlasting en urine). Daarna gaat Izanami naar de onderwereld en verloopt het verdere verhaal ongeveer zoals bij de Griekse Odysseus. Izanagi wil haar gaan halen en daalt af in de onderwereld. Zijn vrouw wil hem wel volgen, maar op de terugweg moet hij niet achterom kijken. Izanagi kan zich niet bedwingen, kijkt achterom en ziet het rottende lijk van zijn vrouw. Izanami wordt woest, probeert haar man te doden, maar faalt. De ontsnapte Izanagi wast zichzelf in een rivier, waardoor nog enkele godheden ontstaan. Daarna geeft hij alle godheden een taak. Het eerste boek eindigt wanneer Ninigi no Mikoto² naar Japan wordt gestuurd en keizer Jimmu op de troon wordt gezet.

In het tweede deel beschrijft men de jaren vanaf het bewind van keizer Jimmu tot en met keizer Ōjin. Dit was dus tot aan het begin van de vijfde eeuw. Vanaf dit deel komen er geen echte mythen of verhalen meer in het boek voor.

Het derde en laatste deel is iets speciaals. De schrijver beschrijft vanaf het bewind van keizer Nintoku tot aan keizerin Suiko. Deze laatste regeerde echter tot 628 na Christus. Yasumaro heeft dus niets vermeld over de laatste keizers voor hem. Er bestaat een theorie die beweert dat de auteur niet goed wist hoe hij met het korte regime van de Soga-clan moest omgaan. Zij waren tot voor de Taika-hervormingen aan de macht en hadden in 712 nog steeds een grote invloed.

De Kojiki-den

Een pagina uit de oorspronkelijke Kojiki-den.

Pas in de 19de eeuw heeft een man, Motoori Norinaga, een commentaar geschreven op de 'Kojiki'. Dit boek werd de 'Kojiki-den' genoemd en bestaat uit 44 boekdelen. Het hele werk werd geschreven tussen 1789 en 1822. Aangezien Norinaga in 1801 stierf, is ongeveer de helft van de 'Kojiki-den' door hem geschreven. Andere bekende schrijvers maakten zijn werk af.

Wat vooral speciaal is aan dit geschrift is dat de auteur iedereen ervan bewust wou maken dat de 'Kojiki' een Japans geschrift is. In zijn tijd, de 18de-19de eeuw, maakte men in Japan geen onderscheid tussen buitenlandse en binnenlandse teksten. Hij was één van de mensen die ervoor zorgde dat de Japanners hun eigen literatuur gingen erkennen en verder onderzoeken.

Motoori Norinaga

Motoori Norinaga werd geboren in 1730 en stierf in 1801. Zijn echte naam was Ozu Tominosuke en hij was de zoon van handelaars. Zijn vader stierf echter al toen Norinaga tien jaar oud was. Daarom had de auteur altijd een erg goede band met zijn moeder, die voor hem een rijke opleiding betaalde. De jonge man ging voor arts studeren in Kyōto, waar hij in contact kwam met oude Japanse werken. Zo werd zijn interesse voor de 'Kojiki' gewekt, waarna hij het idee opvatte om een volledige commentaar op het boek te schrijven. Hij werd geïnspireerd door zijn leraars, die al commentaren op een aantal oude werken hadden geschreven.

Voetnoten

  1. Nadat Naka no Ōe(中大兄) een staatsgreep pleegde in 645 en zich de macht toeëigende door zichzelf kroonprins te maken, stelde hij de Taika-hervormingen in. Deze hervormingen waren gebaseerd op het Chinese voorbeeld. Ten eerste werden privé-domeinen en de gilden die niet voor het hof werkten, werden afgeschaft. Alles werd staatseigendom en iedereen werd onderdaan van de staat. Ten tweede voerde men een andere indeling van het land in, zodat men alles administratief beter kon besturen. Als laatste gebruikte men een nieuw, effectief belastingstelsel.
  2. Keizerin Genmei was getrouwd met de zoon van keizer Tenmu. Tot aan haar dood had ze een grote invloed. Ze was keizerin aan het begin van de Nara-periode en stichtte de nieuwe hoofdstad Heijō of Nara.
  3. Amaterasu zond haar kleinzoon, Ninigi no Mikoto, naar Japan om vrede te stichten. Ninigi's kleinzoon of achterkleinzoon was Jimmu, de eerste keizer van Japan en was dus een voorvader van keizer Tenmu en keizerin Genmei.

Bronnen

Cursussen:

× Hellemans, K. Inleiding tot de Japanse cultuur. Leuven: Katholieke Universiteit Leuven, 2006.


Internetbronnen:

× Anoniem. Kojiki. SamuraiWiki. 03.09.2007. http://wiki.samurai-archives.com/index.php?title=Kojiki. (25.11.2008)

× Anoniem. Amaterasu. Wikipedia. 07.12.2008. http://nl.wikipedia.org/wiki/Amaterasu. (08.12.2008)

× Brown, D. KOJIKI (Ancient Records and Myths). 06.04.2005. http://sunsite3.berkeley.edu/JHTI/text1.htm. (25.11.2008)

× Interfaith. The kojiki. Comparative Religion. http://www.interfaith.org/shinto/kojiki/. (25.11.2008)

× Kreger, W. The Kojiki - Izanagi, Izanami, and the Birth of Japan. Suite 101. http://www.suite101.com/article.cfm/mythology/115595. (25.11.2008)

× Uchiyama. Japanse boeken. http://www.uchiyama.nl/ngliter.htm. (02.12.2008)

× Wikipedia. Genmei. 24.11.2008. http://nl.wikipedia.org/wiki/Genmei. (02.12.2008)


Boeken:

× Fréderic, L. Japan encyclopedia. Harvard University Press, 2002.

× Kodansha. Japan: an illustrated encyclopedia. zevende druk. Tokyo:Kodansha, 1995.

× Motoori, N. Book 1. Kojiki-den. New York: Cornell East Asia Series, 1997.

× Philippi, D. Kojiki. zevende druk. Japan: University Of Tokyo Press, 1995.

× Sakamoto, T. The Six National Histories of Japan. Canada: UBC Press, 1991.

× Vande Walle, W. Een geschiedenis van Japan: van samurai tot soft power. Leuven: Acco, 2007.