Kofun (古墳)
Uit GeschiedenisJapan
Inhoud |
Inleiding
Vanaf het midden van de derde eeuw na Christus beginnen de leden van de heersende elite in de vlakte van Yamato, een ver ontwikkelde regio in het oude Japan, hoge aarden tumuli in de vorm van een sleutelgat op te richten. In een halve eeuw verspreid deze praktijk zich westwaards tot in Noord-Kyūshū. [1] Deze richting was de tegenovergestelde van de oostelijke richting die gewoonlijk de stroom van technische innovaties kenmerkte tot dit punt.
Hun verschijning luidt het begin van de Kofun-periode in. Er werden echter een paar eeuwen vroeger in de Yayoi-periode al graftombes geconstrueerd. De Kofun-grafheuvels en hun rijke inhoud getuigen van een elite van aristocratische krijgslieden die de macht hadden om over een dichtbevolkt platteland te regeren en te leven van de landbouwopbrengsten van het gebied onder hun controle. [1] Het bouwen van deze graftombes ging door tot in de zevende eeuw na Christus, toen onder Boeddhistische invloed, deze praktijk werd gestaakt.
Kofun 古墳
De herkomst van de tumuli uit de Kofun-periode is duidelijk beïnvloed door die van de vroegere Yayoi-periode. De meest voorkomende Yayoi graven waren in de grond in een vierkant gebied en omringd door een gracht. Het graf was in het midden en eroverheen was een lage heuvel geconstrueerd. Tegen het einde van de Yayoi-periode werden sommige grachten rond i.p.v. vierkant. Deze tumuli, maar dan met hogere heuvels, waren de meest voorkomende graftombes in de Kofun-periode, maar nu was het graf in de top van de heuvel i.p.v. onder de heuvel. De vierkante tumuli werden kwamen ook nog steeds voor in de Kofun-periode, maar deze hadden ook het graf in de top van de heuvel en niet onder de heuvel.
De meest karakteristieke vorm van tumuli van de Kofun-periode was de sleutelgatvorm. De verschijning van deze vaak enorme grafheuvels duidt het begin aan van deze nieuwe periode. Het had een trapeziumvormige zandberg als een soort voorplein en een kegelvormige heuvel waarin de graftombe van een vorst lag, omringd door een of meerdere grachten en wallen. In deze sleutelgatvormige tumuli zijn weer twee verschillende vormen te onderscheiden: zenpo-koen (voorkant vierkant, achterkant rond) en zenpo-koho (voorkant vierkant, achterkant vierkant). Deze soort tumuli zijn uniek Japans. De vroegere ontstane tumuli kunnen echter ook wel vergeleken worden met grafheuvels buiten Japan.
Rond de tumuli werden haniwa opgesteld. In het graf zelf bij de lichamen treft met objecten van grote variëteit aan; van symbolen van rijkdom en authoriteit, zoals spiegels, juwelen, kronen of delen van kostbare stenen, tot objecten van alledaags gebruik, zoals zwaarden, andere wapens, versierd paardentuig, aardewerken vaten en agricultureel gereedschap. Drie van deze voorwerpen, een bronzen spiegel, juwelen van jade (magatama) en een zwaard van ijzer, zullen later precies de drie heilige voorwerpen van het Japanse keizerschap worden.vaak een bronzen spiegel, juwelen van jade (magatama) en een zwaard van ijzer aan. In ruil voor slaven werden zij in China aangekocht. De tumuli van de derde tot de zesde eeuw na Christus zijn letterlijk schatten aan informatie over het leven en de gebruiken van de Japanse elite van die tijd.
Tijdens de Kofun-periode zijn er ook een aantal andere vormen van tumuli naast de sleutelgatvorm. En ook zijn er zelfs tumuli bedekt met stenen. Deze andere vormen zijn o.a. ronde (empun) en vierkante (zempō-kōhō) grafheuvels. Maar er zijn ook ongeveer 12 achtzijdige heuvels op een vierkante basis en 8 waarvan de top een ronde vorm heeft en de basis een vierkante. De Kofun-periode wordt echter vooral duidelijk gemarkeerd door de opkomst van de sleutelgatvormige kofun (zempō kōen).
Haniwa 埴輪
Haniwa zijn terracotta beelden die gevonden werden bij de kofun. Aangezien de oudste haniwa eenvoudige cilinders zijn, vermoedt men dat ze vooral een praktische functie hadden, b.v. het voorkomen van zandverschuivingen.
De haniwa kleifiguren zijn op de meeste tumuli van de Kofun-periode gevonden. Hun oorsprong en doel is onbekend. De vroegste haniwa zijn grote cilinders van klei. Dit zijn ook de meest voorkomende haniwa in de Kofun-periode.
Haniwa die figuren uitbeelden ontstonden later en werden meer in Oost-Japan dan in West-Japan gevonden. Deze figuurhaniwa bestaan uit een cilinder met bovenop een vrij groot beeld, b.v. soldaten, danseressen, dienstmeisjes, leden uit het gevolg van de overledene. De traditie zegt dat keizer Suinin (29 v.Chr - 70 n.Chr.) niet langer dienaren levend liet mee begraven, maar ze verving door haniwa. De figuurhaniwa tonen dat het Japanse volk al vroeg een goede beheersing van de kleitechniek had ontwikkeld.
De hoeveelheden van haniwa verschillen per tumuli. Het gaat hier om een paar haniwa op één tumuli tot een paar duizend. De basisschikking is één, twee of drie rijen van cilinderhaniwa geplaatsts rond de zijden van de grafheuvel. Soms waren hier ook enkele figuurhaniwa. Maar de meeste figuurhaniwa werden geplaatst in vierkante of rechthoekige vormen. Deze groepen haniwa bevonden zich bovenop de haniwa of beneden bij de haniwa, of zelfs buiten het gebied van de graftombe. Eén van de functies van de cilindrische haniwa was waarschijnlijk het voorkomen van zandverschuivingen. De groepen van figuurhaniwa schijnen aspecten van de begrafenisriten of geloven over leven na de dood voor te stellen.
Daisenryo Kofun & Konda Gohyoyama Kofun
Er zijn wel meer dan 10,000 graftombes in Japan, maar die uit de vijfde eeuw zijn door hun massa zeker de meest indrukwekkende. De grootste kofun bevindt zich dicht bij Sakai, Osaka. Het is het graf van keizer Nintoku omringd door drie grachten, genoemd Daisenryo Kofun. Dit graf dateert uit 443 n.Chr. Het gehele complex is 480 m. lang, 305 m. breed en 35 m. hoog. Qua volume is dit het grootste bouwwerk uit de gehele Oudheid, wat de toegenomen macht van de Japanse keizer illustreert. Niet alleen moest hij een groot aantal mensen kunnen mobiliseren om voor hem te komen werken, hij moest ook in staat zijn te zorgen voor minimaal levensonderhoud en voor logische steun bij zo'n enorme onderneming. [2]
De Konda Gohyoyama Kofun (Keizer Ojin's graftombe) is de tweede grootste graftombe met als lengte 415 m. Volgens de traditie volgde Keizer Nintoku Keizer Ojin op. Hun enorme kofun laten zien hoe groot de kracht van Wa was in het begin van de vijfde eeuw. Later werden de tumuli alsmaar kleiner en uiteindelijk worden ze niet meer geconstrueerd in de vroege achtste eeuw.
Voetnoten
- Prof. Vande Walle, W., Geschiedenis van Japan tot 1868 (Syllabus 2004-05)
- Dr. Hellemans, K., Inleiding tot de Japanse cultuur (Leuven, 2006)
Bronnen
- Nederlandse Wikisite over Kofun
- Engelse Wikisite over Kofun
- Erg uitgebreide en diepgaande Engelse site over de cultuur in de Kofun-periode
- Prof. Vande Walle, W., Geschiedenis van Japan tot 1868 (Syllabus 2004-05)
- Dr. Hellemans, K., Inleiding tot de Japanse cultuur (Leuven, 2006)
- Whitney Hall, J., Japan: From Prehistory to Modern Times (1968)
