Persoonlijke instellingen
- Aanmelden
Navigatie
Historische periode
- Jōmon
- Yayoi
- Kofun-Yamato
- Nara
- Heian
- Kamakura
- Muromachi
- Sengoku
- Edo
- Meiji
- Taishō
- Shōwa
- Heisei
Artikels per Academiejaar
- 2011-12
- 2010-11
- 2009-10
- 2008-09
- 2007-08
- 2006-07
- 2005-06
Hulpmiddelen

Keizer Meiji (明治天皇)

Uit GeschiedenisJapan

The emperor of Meiji

Keizer Meiji 明治天皇, 122ste Keizer van Japan, werd geboren op 3 november 1852 te Kyōto en gestorven op 30 juli 1912 te Tōkyō.

Zijn persoonlijke naam was Mutsuhito(睦仁), maar volgens de Japanse traditie kreeg hij na zijn dood de naam Meiji 明治, wat "heldere staat" of "heldere politiek" betekent. Hij dankt zijn naam aan zijn radicale, moderniserende politiek tijdens de Meiji-restauratie. Hij opende de grenzen, bevorderde de industrialisering en voerde een vernieuwend sociaal-economische systeem in. Hij had veel interesse voor kunst, het Westen, godsdienst, enzovoort. Hij schreef ongeveer 100,000 waka^[1] in zijn leven. Hij vond het heel belangrijk het shintoïsme^[2] en het boeddhisme gescheiden te houden. Ook tijdens zijn heerschappij bleef het christendom verboden.

Zijn leven

Zijn stamboom

Keizerin Shōken (昭憲皇后)

Prins Mutsuhito was de 2de zoon van Keizer Kōmei (孝明天皇) en Nakayama Yoshiko 中山慶子. Zijn ouders hadden samen 4 dochters en 2 zonen, maar enkel Mutsuhito overleefde zijn 3de verjaardag. Nakayama Yoshiko was hofdame en dochter van heer Nakayama Tadayasu 中山忠能.

Op 11 januari 1867 trouwde Prins Mutsuhito met Ichijō Masako 一条勝子 (1849-1914), dochter van heer Ichijō Tadaka. Na het huwelijk veranderde haar naam in Haruko 美子. Ze werd de eerste vrouw sinds eeuwen die de titel “Kogo” kreeg na haar dood, namelijk Keizerin Shōken (昭憲皇后). Keizer Mutsuhito had geen kinderen met zijn officiele vrouw, maar wel 15 kinderen met 5 hofdames, waarvan maar 5 kinderen de volwassen leeftijd bereikt hebben.

Zijn 4de kind was Prins Yoshihito 明宮嘉仁親王, later Keizer Taishō (大正天皇). De moeder was Yanagiwara Naruko 柳原愛子 (26 juni 1859 – 16 oktober 1943).

Zijn vier “volwassen” dochters hadden allemaal dezelfde moeder, namelijk Sono Sachiko 園祥子 (23 december 1867 – 7 juli 1947):

Prinses Masako 常宮昌子內親王 was zijn tiende kind en werd geboren op 30 september 1888. Ze trouwde met Prins Takeda Tsunehisa (竹田宮恒久王)(1882-1919) in 1908 en had 2 kinderen: Prins Takeda Tsuneyoshi 竹田宮恒徳王(1909-1992)en Prinses Takeda Ayako 礼子女王 (1909-1978). Ze haalde de leeftijd van 51jaar en stierf op 8 maart 1940.

Prinses Fusako 周宮房子內親王 werd geboren op 28 januari 1890 en was het elfde kind van de keizer. In 1909 trouwde ze met Prins Kitashirakawa Naruhisa (北白川宮成久王)(1890-1974), broer van Prins Takeda Tsunehisa. Ze hadden 4 kinderen: Prins Kitashirakawa Nagahisa (1910–1940), Prinses Kitashirakawa Mineko, Prinses Kitashirakawa Sawako en Prinses Kitashirakawa Tayeko. Ze stierf op 11 augustus 1974, op een respectabele leeftijd van 84 jaar.

Prinses Nobuko 富美宮允子內親王 kwam ter wereld op 7 augustus 1891 en stierf op 3 november 1933. Ze was het twaalfde kind van de keizer. In 1909 huwde ze met Prins Asaka Yasuhiko (朝香宮鳩彦王)(1887-1981). Ze had 4 kinderen: Prinses Asaka Kikuko (1911-1989), Prins Asaka Takahiko (1913–1994), Prins Asaka Tadahito (1914–1944) en Prinses Asaka Kiyoko. Ze stierf als eerste van de vier volwassen dochters.

Prinses Toshiko 泰宮聰子內親王 was zijn veertiende kind werd geboren op 11 mei 1896. Ze blies haar laatste adem uit op 5 maart 1978. In 1915 trouwde ze met Prins Higashikuni Naruhiko (東久邇宮稔彦王)(1887-1990). Ze hadden 4 zonen: Prins Higashikuni Morihiro (1916-1969), Prins Moromasa (1917-1923), Prins Akitsune en Prins Toshihiko.

Van Sachi no miya to Keizer

Prins Mutsuhito is geboren 8 maanden voor de aankomst van Commodore Perry in de baai van Edo. Hij leefde in Kyōto bij de familie Nakayama, omdat het de gewoonte was dat aan het hof gerelateerde families voor de opvoeding van de keizerlijke kinderen moesten zorgen. Pas op 11 juli 1860 werd hij geadopteerd door niemand minder dan Asako Nyōgō 九条夙子, belangrijkste vrouw van zijn vader. Het is dan dat hij de titel van keizerlijk prins (shinnō 親王) en van troonopvolger (kōtaishi 皇太子) kreeg.

Op 30 januari 1967 stierf Keizer Kōmei aan de pokken na 2 weken van verschrikkelijke pijn. Door de aankomst van Commodore Perry in Uraga 浦賀 moest Japan zijn grenzen openen voor de Verenigde Staten. Na de VS volgden het Verenigd Koninkrijk, Rusland, Nederlanden en Frankrijk. Deze veranderingen bracht wanorde in Japan op sociaal en economisch niveau. Er ontstonden 2 grote groepen, namelijk de conservatieven en de reformisten. Dit had als gevolg dat Shōgun Tokugawa Yoshinobu 徳川慶喜, 15de en laatste shōgun van het Tokugawa Shōgunaat, zijn macht aan de 15 jarige Keizer Meiji moest afgeven. Hierdoor werd Keizer Meiji, na 7 eeuwen van Feodaal Regime, waarvan 2 van het Tokugawa Shōgunaat, de nieuwe keizer van Japan op 12 september 1868.

Zijn keizerschap

Zijn eerste grote daad als keizer was het proclameren van de "Eed in 5 artikelen" (五箇条の御誓文). Hierin werden de principes van het nieuwe bestuur vastgelegd.

Op 23 oktober 1868 verandert de nengō 年号^[3] en wordt die Meiji genoemd. Vanaf dan zou er maar één nengō per keizerschap zijn en de keizer zou de naam krijgen van zijn tijdperk. De Meiji periode begint met het verhuizen van de hoofdstad naar Edo 江戸 op 6 november 1868, die vanaf dan Tōkyō genoemd werd, wat letterlijk “hoofdstad van het Oosten” betekent.

In tegenstelling tot zijn vader, had Keizer Meiji veel interesse voor het Westen. De Grondwet, militaire schepen, kledij, enz. werden gemaakt op Westers model. Veel studenten werden naar Europa en de Verenigde Staten gestuurd om de Westerse sociale, politieke en economische systemen te leren. Hierom spreekt men ook van een “Westernization” en een industrialisatie.

De macht van shōgun Tokugawa Yoshinobu was verschoven naar het keizerlijke hof. Het bewind bestond uit aristocraten en samurai die voor de val van het bakufu, en dus die van het Tokugawa shōgunaat, geijverd hadden.

Keizer Meiji had dus vooral een symbolische waarde tijdens de Meiji-restauratie, maar die waarde was niet te onderschatten. Hij was, in tegenstelling tot zijn vader, heel geïnteresseerd in het buitenland en kon de xenofobie van het volk verzachten.

De keizer op een sessie van de diet.

Tijdens zijn keizerschap onderging de regering een hele transformatie. Zo werd de grondwet van het Grote Japanse Keizerrijk op 11 februari 1889 afkondigd. De grondwet garandeerde voorrechten voor de Keizer op wetgevend, uitvoerend en rechterlijk vlak, ook al zou hij daar in de praktijk geen gebruik van maken. Hij had het recht ministers van staat, hoge ambtenaren en het opperbevel van het leger te benoemen. Alleen hij kon oorlogsverdragen, vredesovereenkomsten en internationale verdragen bekrachtigen.

Het parlement was een stelsel met 2 kamers: een door het volk gekozen Lagerhuis en door de keizer benoemd Hogerhuis. Beiden hadden gelijke machten maar reikten niet verder dan adviesrecht inzake wetsvoorstellen en het budget.

Het volk had in theorie geen soevereiniteit. De fundamentele rechten werden gewaarborgd, maar vaag omschreven. Niettemin waren in de grondwet de meeste principes die men in Westerse grondwetten vond vervat.

Keizer Meiji stierf op 30 juli 1912. Bij zijn dood was japan al een wereldnatie geworden. Na zijn dood kwam Keizer Taishō (大正天皇) aan de macht en begon de Taishō periode.

Belangrijke data

3 november 1852: Geboortedatum van Prins Mutsuhito.

8 juli 1853: Aankomst van Commodore Matthew Calbraith Perry in Uraga.

11 juli 1860: Adoptie door Asako Nyōgō.

11 januari 1867: Huwelijk met Ichijō Masako.

30 januari 1867: Dood van Keizer Kōmei.

9 november 1867: Uitvaardiging van het "Geheim Decreet op de omverwerping van het bakufu" en teruggave van de macht van shōgun Tokugawa Yoshinobu aan de Keizer.

12 september 1868: officiële kroning van Keizer Meiji.

23 oktober 1868: de nengō verandert in Meiji-tijdperk.

6 november 1868: verhuizen van de hoofdstad.

11 februari 1889: afkondiging van de grondwet van het Grote Japanse Keizerrijk.

30 juli 1912: Dood van Keizer Meiji.