Persoonlijke instellingen
- Aanmelden
Navigatie
Historische periode
- Jōmon
- Yayoi
- Kofun-Yamato
- Nara
- Heian
- Kamakura
- Muromachi
- Sengoku
- Edo
- Meiji
- Taishō
- Shōwa
- Heisei
Artikels per Academiejaar
- 2011-12
- 2010-11
- 2009-10
- 2008-09
- 2007-08
- 2006-07
- 2005-06
Hulpmiddelen

Itō Hirobumi

Uit GeschiedenisJapan

Itō Hirobumi (伊藤博文), geboren te Hagi, Choshu op 14 oktober 1841, was een Japanse politicus en viervoudig Premier van Japan. Hij werd vermoord op 26 oktober 1909 in Mantsoerije door een Koreaanse nationalist.

Hirobumi’s prepolitieke leven

Itō Hirobumi

Itō Hirobumi is geboren op 14 oktober 1841 in de provincie Choshu, het hedendaagse Yamaguchi. Oorspronkelijk noemde hij Hayashi Risuke. Zijn vader was Hayashi Juzo (Itō Jyuzō), een geadopteerde zoon van een lagere klasse samurai. Later kreeg hij zelf de status van samurai (1863).

De heer van Choshu en zijn mede-daimyō waren geheel tegen het verdrag, aangedrongen door Commodore Perry, waarmee de Shogun instemde in 1854. Hierdoor werden de tegenstellingen tussen Choshu en Bakufu groter. Itō was het eens met de heer van Choshu. Deze stuurde hem op geheime spionagemissie naar Yedo om de regering in de gaten te houden. Ondanks het feit dat Itō een xenofoob was, geraakte hij toch geïnteresseerd in het Britse systeem en andere militaire systemen. Hierdoor probeerde hij Choshu te overtuigen zijn leger te moderniseren. Pijl en boog werden vervangen door geweren en vuurwapens. Itō wilde zijn kennis over buitenlanders vergroten en besloot naar het westen te reizen. Hij en vier andere Choshu konden gaan studeren in het Verenigd Koninkrijk aan de University College London in 1863, maar dit was geheim vanwege het verbod op reizen naar het buitenland dat toen nog gold. Daar studeerde hij wetenschappen. Door zijn verblijf van gedurende een jaar in het Verenigd Koninkrijk drong het tot Itō door dat Japan nood had aan het overnemen van Westerse ideeën en manieren.

In 1864 keerde Itō terug naar Japan omdat hij verontruste berichten hoorde. De Shogun en het Westen waren overeengekomen dat er westerse schepen door de straat van Shimonoseki mochten varen. De heer van Choshu weigerde westerse schepen door te laten. Itō heeft geprobeerd zijn heer te overtuigen, maar tevergeefs. Choshu weigerde en opende het vuur op westerse schepen. Dit gaf een enorme reactie van het Westen die zich uitte in de vernietiging en de bezetting van de kust. Ook heeft Itō een rol gespeeld bij de Satsuma-rebellie en Choshu die leidde tot de Meiji-restauratie.

Politieke carrière

In 1868, na de Meiji-restauratie, werd Itō gouverneur van Hiogo en in de loop van het jaar dat daar op volgde werd hij viceminister van Financiën en kreeg ook de post van juniorraadslid van Buitenlandse Zaken. In 1871 vergezelde hij Iwakura Tomomi op zijn belangrijke missie naar Europa. In 1873 werd Itō minister van Publieke Werken en in 1875 voorzitter van de eerste Raad van Gouverneurs van de Prefecturen. Na de moord op Okubo Toshimichi, in 1878, nam Itō zijn post over van minister van Binnenlandse Zaken. Hierdoor domineerde hij de Meiji-overheid. In 1881, dwong Itō Okuma Shigenobu tot pensioen te nemen. Hierdoor verkreeg Itō heel veel macht in Japan. In 1882 reisde hij naar Europa om daar de grondwetten te bestuderen. Hij werkte aan de eerste Japanse grondwet die gebaseerd is op die van Pruisen toen. Die eerste grondwet heeft ongeveer 6 jaar geduurd vooraleer ze van kracht werd.

Premier van Japan

In 1885 onderhandelde Itō met Li Hongzhang over de Tianjin conventie, die de oorlog met China over Korea uitstelde. Datzelfde jaar op 22 december ontwikkelde hij een kabinetsysteem dat ter vervanging kwam van de Daijo-kan^[1] als beslissingsorgaan. Van dit kabinet werd hij zelf premier. Op 30 april 1888 nam Itō ontslag als premier maar oefende nog altijd veel macht uit op het kabinet. Toen hij voor de tweede maal premier werd in 1892 stond hij volledig achter de Sino-Japanse Oorlog ook al had hij eerder het verdrag van Tianjin geregeld om een oorlog te vermijden. Na de oorlog sloot hij het Verdrag van Shimonoseki af. Dit verdrag liet toe dat Japan zijn invloed in China vergrootte. Maar door de Drie Landen-interventie werd dit tenietgedaan. Dankzij de overwinning in de Sino-Japanse Oorlog verwierf Japan de status van Grote Mogendheid in het Verre Oosten en dit hielp aanzienlijk bij de herziening van de ongelijke verdragen in 1889.

Tijdens zijn derde periode als premier kwam hij in de problemen met andere politieke partijen, zoals de Shimpoto en de Jiyuto. Dit vanwege de nieuwe belastingsplannen waar die partijen tegen waren. Als reactie hierop ontbond Itō de Kokkai^[2] en eiste hij nieuwe verkiezingen. Beide partijen smolten samen tot één partij genaamd Kenseito, die een groot aantal zetels won in het parlement. Dit dwong Itō tot aftreden van zijn titel als premier. Vervolgens richtte Itō een eigen politieke partij op genaamd Rikken Seiyukai in 1900. Hierna werd hij nog een keer premier. Itō probeerde vrede te sluiten met Rusland, maar dit was tevergeefs. Itō werd gedwongen om de militaire toe-eigeningen op te drijven.

Gouverneur-generaal van Korea

Na zijn vierde termijn als premier en na de Russisch-Japanse Oorlog (1904-1905), liet Itō de Koreaanse overheid een verdrag tekenen waardoor Korea een Japans protectoraat werd. Na het tekenen van dit verdrag werd Itō de eerste gouverneur-generaal van Korea in 1905. Hij zorgde ervoor dat zijn zoon premier werd van Korea en dat er een verdrag zou getekend worden die Japan de totale controle zou geven over Korea. Itō wilde Korea niet in de handen van China of Rusland laten vallen maar hij stuitte op verzet van het Japanse leger. In 1909 werd Itō gedwongen om af te treden als gouverneur-generaal.

Dood

Ook al was hij geen gouverneur-generaal meer, toch werd hij vermoord op 26 oktober 1909 in Mantsjoerije. Hij zou die dag een ontmoeting hebben met een Russische vertegenwoordiger daar in Mantsjoerije. Toen hij uit de trein stapte werd hij door een Koreaanse nationalist neergeschoten. Itō stierf snel aan zijn verwondingen. Zijn dood werd gebruikt als excuus voor de volledige annexatie van Korea door Japan.

Voetnoten

↑ De Daijo-kan was het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Japan tijdens de Nara en Heian periode.
↑ Kokkai (Japans: 国会 letterlijk Rijksdag) is het Japanse parlement, gevestigd in de wijk Chiyoda in Tokio.