Himiko (卑弥呼)

Uit GeschiedenisJapan

Himiko of Pimiko (卑弥呼) was een legendarische vrouwelijke heerser van het koninkrijk Yamatai [1] tijdens de derde eeuw. Er zijn weinig historische bronnen over haar te vinden. Er wordt verondersteld dat zij de schepper was van het grote heiligdom van Ise. Ze was een soort sjamaan [2], bekleed met religieus, sacerdotaal gezag en fungeerde als vredestichter. De feitelijke macht echter was in handen van haar broer die als regent [3] de macht had over het leger en de belastingsdiensten.


Inhoud

De naam Himiko

Uitspraak

De precieze uitspraak van Himiko's naam is onbekend. De “Himiko” lezing komt van haar naam voort zoals die in kanji werd vertegenwoordigd, die vroeger als 卑彌呼 geschreven werd. Himiko komt mogelijk van het Chinese himemiko, vrouwelijke sjamaan. Er bestaat ook een mogelijkheid dat “Himiko” of “Pimiko” niet de naam was van een specifiek persoon, maar eerder een titel. [4]

Betekenis

De drie Chinese karakters 卑彌呼 of 卑弥呼 worden als himiko of hibiko gelezen in het modern Japans en bēimíhū of bìmíhū in het huidige standaard Chinees. Maar dit is anders dan hoe het werd uitgesproken in de 3de eeuw. De transciptie in Chinese karakters van buitenlandse woorden zijn complex, het is dan ook niet verrassend dat het kiezen van deze drie karakters een heus puzzelwerk was. De letterlijke betekenissen voor de karakters zijn:

卑: laag; inferieur

彌 of 弥: volledig, geheel, compleet

呼: inademen, uitademen

Haar leven

Himiko zou nooit getrouwd geweest zijn en haar broer assisteerde haar als politiek adviseur. Er wordt gezegd dat ze duizend vrouwelijke bedienden had en nooit in het publiek verscheen. De communicatie met haar volk gebeurde via één mannelijke bediende. Maar volgens het “Book of Sui” [5] veranderde het aantal mannelijke bediende.


During the reigns of the Emperors Huan and Ling, that country was in great disorder, and there was no ruler for a period of years. [Then] a woman named Pimiko attracted the populace by means of the practice of magic. The country became unified and made her queen. A younger brother assisted Pimiko in the administration of the country. Queen [Pimiko] kept one thousands maids in attendance. Her person was seldom seen. She had only two men [attendants]. They served her food and drink and acted as intermediaries. The Queen lived in a palace, which was surrounded by walls and stockades protected by armed guards; their discipline was extremely strict. [6]


Ze woonde in een vesting die bewaakt werd door honderd mannen. Ze hield zichzelf bezig met spirituele zaken en liet haar broer de dagdagelijkse zaken regelen. Himiko kwam aan de macht rond 188 C.E., en volgens Chinese historici stierf ze in 248 C.E. op vijfenzestigjarige leeftijd. Honderd geofferde slaven vergezelden haar in het verdere leven, en na haar dood, viel haar heerschappij in chaos. Er zijn aanwijzingen dat een stammenkoning, keizer Shujin genaamd, een militaire militie op het getouw zette tegen koningin Himiko of haar opvolgster (waarmee op haar nicht, ook een shamane, gedoeld wordt). Het ultieme doel hierbij was de omverwerping van haar gezag, en het instellen van een politieke macht, geleid door mannen.

Kledij

Van Japanse archeologische bewijzen weten we dat Himiko waarschijnlijk een re-osode (kledingstuk met brede mouwen) droeg in de kan-stijl, taishikando-achtig gestreept textiel over-kosode (kledingstuk met nauwe mouwen) van ashiginu, een gestreepte shizuri riem rond haar middel, mo (rok) met een diamanten-patroon, ramee met patronen die met rode modder werden geverfd, en een sjerp met een ononderbroken driehoekig patroon (Uroko-patroon). Haar haar was gebundeld op haar hoofd en bedekt met een verguld koperkroon. Ze droeg ook schoenen, oorbellen, en een parel ketting die allemaal verguld waren.


Historische bronnen

Chinese bronnen

De japanse bevolking had nog geen officieel vastgelegd schrift voor 700, maar er waren wel verschillende Chinese kronieken die informatie over haar vermelden. Zo waren er de “Three Kingsdoms Wei Chronicles (Wei Zhi)” geschreven in China door Chen Shou en “The history of the Kingdom of Wei”. Deze laatste vermeld dat in het jaar 239 het Chinese rijk van Wei een ambassadeur had ontvangen die gezonden werd door een koningin genaamd Himiko in 239. Volgens het kroniek had Himiko magische krachten waarmee ze haar koninkrijk regeerde. Haar koninkrijk werd beschreven als een soort van losse federatie van meer dan dertig verenigde staten. Over haar volk werd gezegd dat ze een uitzonderlijk lange levensduur hadden en geobsedeerd waren door netheid.


…the people agreed upon a woman for their ruler. Her name was Pimiko. She occupied herself with magic and sorcery, bewitching the people. Though mature in age, she remained unmarried. She had a younger brother who assisted her in ruling the country. After she became ruler, there were few who saw her. She had one thousand women as attendants, but only one man. He served her food and drink and acted as a medium of communication. She resided in a palace surrounded by towers and stockades, with armed guards in a state of constant vigilance [7]


Later in het kroniek werd er vermeld dat bij Himiko's dood omstreeks 248, een massief aarden graf werd gebouwd ter ere van haar. Haar broer kwam toen aan de macht, maar een periode van geschillen en onrust volgden, en dus benoemde het volk van Yamatai een andere vrouwelijke heerser.


Japanse bronnen

Volgens de Nihon shoki [8] werd Himiko vermeld onder de naam Keizerin Jingū, moeder van Keizer Ōjin. Dit gegeven stootte echter op heel wat tegenkantingen van verscheidene historici. Sommige van hen argumenteerde dat Himiko eigenlijk Yamato-hime-no-mikoto, een dochter van Keizer Suinin, was. Nog andere argumenteerde dat de Chinezen in de war waren en ze de Japanse zonnengodin Amaterasu voorhadden.


Koreaanse Bronnen

Het oudste koreaanse geschiedenisboek, Samguk Sagi [9] , vermeld dat Koningin Himiko een gezant naar Koning Adalla van Silla stuurde in mei 172 CE. De waarheidsgetrouwheid van deze gezant die uitgestuurd werd in de tweede eeuw is onzeker, rekening houdend met het feit dat Samguk Sagi 10 eeuwen later geschreven werd.


De locatie van Yamataikoku

Tijdens de Yayoi periode in de late 2de en vroege 3de eeuw waren er talrijke kleine koninkrijken in Japan. Volgens oude Chinese teksten was Yamataikoku （邪馬台国 of Yamatai) de sterkste. De locatie van Yamataikoku is het onderwerp van een vaak emotioneel geladen debat dat al aan de gang is sinds het einde van de Edo-periode. Volgens historisch bewijsmateriaal zou Yamataikoku in het gebied Yamato, Zuid-Centraal gebied van Japan, gelegen zijn. Ofwel in het noordelijke gedeelte van het huidige Kyūshū.

Voetnoten

  1. ↑ Historische plaats in Japan waaromtrent de ligging tot op heden een punt van discussie vormt. Zie verder: In pursuit of Himiko. Postwar Archaeology and the Location of Yamatai
  2. ↑ Een sjamaan (ook shamaan) wordt omschreven al een intellectuele en geestelijke die een religieuze functie bekleedt, en die via een speciale houding over geesten in staat zou zijn ziektes en andere kwalen te genezen.
  3. ↑ Een regent is een bestuurder op politiek vlak, die al dan niet namens een andere persoon of personen optreedt
  4. ↑ In pursuit of Himiko. Postwar Archaeology and the Location of Yamatai, pp. 72-73
  5. ↑ Sui Shu 隋書, Het Boek van de Sui of Suishu is één van de boeken uit de Vierentwintig Geschiedenissen, de verzameling officiële geschiedenissen van Chinese keizerlijke dynastieën.
  6. ↑ tr. Tsunoda 1951:28-29 - The 636 CE Book of Sui)
  7. ↑ Wei zhi, a Chinese historical account of circa 280–297
  8. ↑ 日本書紀, , ook wel “de kronieken van Japan” genaamd, is na de Kojiki het oudste boek over de geschiedenis van Japan. Het bevat een complete historische vastlegging van de oude Japanse geschiedenis, en is in dat opzicht cruciaal voor historici.
  9. ↑ 三国史記 (sangokushiki) worden in het nederlands “Kronieken van de drie koninkrijken” genoemd, en is een historisch verslag van de periode die de Koreaanse geschiedenis ingegaan is als de periode van de Drie koninkrijken

Bronnenvermelding

  • Seagrave, Sterling, Seagrave Peggy. The Yamato dynasty: the secret history of Japan's imperial family. New York: Broadway Books, 2000.
  • Edström, Bert (editor). Turning points in Japanese History. Manchester: Japan Library; 2002.
  • Willy, Vande Walle. Van samurai tot soft power. Katholieke Universiteit Leuven(acco), 2007.


  • Edwards, Walter. In pursuit of Himiko. Postwar Archaeology and the Location of Yamatai. Sophia University: Monumenta Nipponica, vol. 51, nr. 1 (1999), pp. 53-79.

<http://www.jstor.org/stable/2385316?seq=6> (12-12-2008)

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Himiko_(%E5%8D%91%E5%BC%A5%E5%91%BC)"