Heijō-Kyō

Uit GeschiedenisJapan

Excursus - Studentenbijdrage

Inleiding Heijō-Kyō was de eerste permanente hoofdstad in de geschiedenis van Japan. Deze werd gebouwd nadat Fujiwara-Kyō in Asuka werd verlaten na amper 14 jaar. Aangezien de staatsstructuur was gevormd volgens de Taihō ritsuryō, een centrale staat die door de keizer werd gepersonifieerd, had men behoefte een centrum, een hoofdstad. Vanaf dat moment begon de Nara-periode (710-784). Aangezien de informatie die te vinden is over Heijō-Kyō, ook wel Nara genoemd, overlapt met de gegevens over de Nara-periode in het algemeen, zal dit artikel zoveel mogelijk beperkt worden tot de hoofdstad zelf.

Inhoud

Geschiedenis van Heijō-Kyō (平城京)

Plaatsing van de eerste permanente hoofdstad

De geomantische techniek, fusui, beter bekend in het Westen onder de Chinese term Feng Shui (#1), werd gebruikt om een gunstige lokatie voor de nieuwe hoofdstad te vinden. Aangezien de ideale ligging voor een hoofdstad volgens de regels van fengshui een vlakte zou zijn, die in het noorden, oosten en westen door Bergen is omgeven, die naar het zuiden openligt en van noord naar zuid door een rivier doorsneden wordt, werd de streek van Nara uitgekozen als het nieuwe centrum van de staat.

Keizerin Gemmei (元明天皇)

Van 707 tot 715 regeerde Keizerin Gemmei over Japan. Ze was ook gekend als Keizerin Genmyō (元明天皇 Genmei Tennō) en was de 43ste keizerlijke regeerder van Japan, volgens de traditionele orde van opvolging. Ze was ook de vierde vrouw die deze positie bekleedde. Zij was een dochter van Keizer Tenji en de vrouw van de kroonprins Kusakabe no Miko. Hij was de zoon van Keizer Temmu en Keizerin Jitō en ook de neef van Keizerin Gemmei. Nadat hun zoon Keizer Mommu in 707 stierf, besteeg zij de troon, in de hoop de positie te behouden totdat haar kleinzoon Keizer Shōmu volwassen was. In 715 deed ze echter troonafstand en werd opgevolgd door haar dochter Keizerin Genshō. Shōmu volgde haar later op. In 708 verplaatste Keizerin Gemmei de hoofdstad van Japan van Fujiwara-Kyō naar Heijō-Kyō, ten westen van het moderne Nara, op die manier kwam de Nara-periode dan ook aan zijn naam. Behalve voor de 5 jaar (740-745) waarin de hoofdstad tijdelijk werd verhuisd, bleef Heijō-Kyō de hoofdstad van Japan. Toen Keizer Kammu (桓武天皇) de troon besteeg, werd er een nieuwe hoofdstad gevestigd in Nagaoka(-kyō)(長岡京) in 784. 10 jaar later werd de hoofdstad weer verhuisd en deze keer naar Heian-kyō (平安京), het latere Kyoto (京都).

Aanblik van Heijō-Kyō (平城京)

Rebuilded Daigokuden in the site of Heijō Palace 日本語: 平城宮跡大極殿（復元）

Grondplan

Net zoals zijn voorloper Fujiwara-Kyō, is Heijō-Kyō gemodelleerd naar het Chinese Chang-an (長安) de hoofdstad tijdens de Tang-dynastie. Ondanks het feit dat Heijō-Kyō maar één vierde van de oppervlakte van zijn Chinese tegenhanger innam, had het een gelijkaardige symmetrisch grondplan, vergelijkbaar met een dambord. Het gebruik van een dambordpatroon wordt ook wel het Jō-Bō systeem genoemd. Door de centrale straat, Suzaku-Ôji werd de stad verdeeld in Sakyô en Ukyô, respectievelijk Oost en West. Die delen werden op hun beurt ook opgesplitst, in 9 jō en 4 bō (#2). Een stadsblok bestond uit ongeveer 532 vierkante meter en werd begrensd door grote straten. Zo'n blok werd ook een bō genoemd. Deze stadsblokken werden ook nog eens onderverdeeld in 4-bij-4 cellen, tsubo genaamd. Een tsubo was ongeveer 133 vierkante meter groot. Om de weg te vinden in de stad werd een systeem gebruikt dat te verglijken is met het Cartesiaans coördinatenstelsel (#3). Elke plaats werd aangeduid met rij- en kolomnummers. Elke helft van de stad had een officiële marktplaats. Het paleis dat als keizerlijke residentie en regeringsgebouw werd gebruikt, bevondt zich in het midden van de noordzijde en was naar het zuiden gericht. De andere regeringsgebouwen behoorden ook tot de paleisomgeving. Dicht bij het paleis kon men ook de residenties van de nobelen vinden. Deze gebouwen waren soms zo groot dat ze verschillende tsubo in beslag namen. Er waren natuurlijk ook tempels te vinden in Heijō-Kyō. De grote, boeddhistische tempels van Asuka werden geleidelijk ontmanteld en in de nieuwe hoofdstad heropgericht. De meeste van de tempels bevinden zich in Gekyō, de voorstad, bijgebouwd aan de noordoostelijke kant van de stad. Dat deel van de stad is de kern van het moderne Nara.

Architectuur

Residenties en regeringsgebouwen

Het paleis werd gebouwd aan het noordelijke uiteinde van de centrale straat, Suzaku-Ôji. Deze weg eindigde in de Suzaku-mon. De rest van de gebouwen werd rond de poort opgericht. De belangrijkste gebouwen van de paleise gronden waren Daigoku-den, Chôdô-in, de keizerlijke residentie en kantoren voor verscheidene agentschappen. Daigoku-den was het gebouw waar staatszaken werden bewerkstelligd. In de Chōdō-in werden de ceremonies gehouden. Het paleis, de andere regeringsgebouwen en de residenties van de aristrocraten waren opgetrokken in Chinese stijl, met roodgeschilderde zuilen, witte muren en met pannen bedekte daken. De huidige Suzaku-mon werd gebouwd in 1998. De poort heeft indrukwekkende afmetingen onder andere een breedte van 25m, een diepte van 10m en een hoogte van 22m. De Suzaku-mon heeft ook twee niveaus van betegeld dak, vermilioenen zuilen, koper-groen traliewerk en witte muren in de stijl van de Tenpyo-periode. Bij het paleis hoorde ook de To-in-tei-en, de Toin Tuin, gebouwd in het oostelijke deel van het paleis.

Boeddhistische tempels

Todai-ji

Tijdens de Nara-periode werden er veel tempels opgericht of heropgericht. Zulke tempels zoals Tōdai-ji (東大寺), Kōfuku-ji (興福寺), Yakushi-ji (薬師寺), Gangō-ji (元興寺), Tōshōdai-ji (唐招提寺) en Saidai-ji (西大寺) zijn nu nog steeds te bekijken en worden beschouwd als werelderfgoed.

Tōdai-ji (東大寺), ook wel de Grote Oosterse Tempel genoemd, wordt veronderstelt het grootste houten gebouw ter wereld te zijn. Oorspronkelijk was deze tempel de Kinshoji Tempel, opgericht door Keizer Shomu in 728 op Mt. Wakakusayama. In deze tempel kan men de Daibutsu (大仏) vinden. Dit is een gigantisch Boeddha standbeeld, ook wel Boeddha Vairocana (#4) genoemd. De tempel was ook het hoofdkwartier van de Kegon shool van het boeddhisme.

Kōfuku-ji (興福寺) is de hoofdtempel van de Hossō secte. Oorspronkelijk werd deze tempel gebouwd als de Yamashina Temple, opgericht door de Fujiwara van Kyoto in 669. De tempel werd verplaatst naar Fujiwara-kyō door Fujiwara no Fuhito in 672. In 710 werd hij terug verhuisd, dit maal naar Nara en werd herdoopt als Kōfuku-ji. Kōfuku-ji was de familie tempel van de Fujiwara, de machtigste clan tijdens het grootste deel van de Nara- en de Heian-periode. Wanneer de Fujiwara aan het toppunt van hun macht kwamen, bestond de tempel uit over 150 gebouwen. Nu kan men nog enkele gebouwen van grote historische waarde gaan bekijken, onder andere een drie en een vijf verdiepingen hoge pagode. Degene met vijf verdiepingen, Goju-no-to, is één van de hoogste in Japan en staat symbool voor Nara.

Yakushi-ji (薬師寺)is net als Kōfuku-ji een tempel van de Hossō secte. Deze tempel werd door Keizer Temmu in 680 opgericht in Asuka, in de hoop dat hierdoor de gezondheid van zijn zieke vrouw zou herstellen. Yakushi-ji werd later verhuisd naar Nara. Het is één van de oudste tempels in Japan en heeft alsdusdanig een strikt symmetrische, Chinese layout(#5). Yakushisannnonzo is het voornaamste beeld van de tempel. Men veronderstelt dat het bij de oorspronkelijke tempel hoorde en mee werd verhuisd naar Nara. Bij een brand in 973 verloor de tempel vele gebouwen, de Kondo, To-to en Sai-to (#6) overleefden dit echter wel. In 1528 gingen de meeste gebouwen verloren in een oorlog, waardoor nu het enig overgebleven originele gebouw de To-to is.

Gangō-ji (元興寺)is deel van een groep tempels, heiligdommen en paleizen in Nara dat door UNESCO Werelderfgoed heeft bestempeld. De tempel zelf is nu in twee gesplitst, de Gangō-ji Tempel in Chuin-cho, Nara City. De tweede, met dezelfde naam in Shibanoshin-ya-cho, ook in Nara City. Het Gangō-ji tempelcomplex heeft drie historische plaatsen. Eén ervan is de Gokurakubo (#7), de Zen kamer is een ander. Ze worden als nationale schatten beschouwd.

Tōshōdai-ji (唐招提寺)is een tempel van de Ritsu secte en werd door een Chinese priester, Ganjn genaamd, opgericht in 759. De Ritsu secte was één van de zes voornaamste stromingen van het boeddhisme te vinden in Heijō-Kyō. Hoewel de tempel initieel werd gebruikt als residentie voor prins Niitabe, vekreeg Ganjin de tempel en installeerde hij een instituut waarin het boeddhisme kon bestudeerd worden.

Saidai-ji (西大寺) werd opgericht in 765 en was de hoofdtempel van de Shingon Ritsu secte van het boeddhisme. Deze tempel wordt beschouwd als de tegenhanger van de Tōdai-ji. De naam betekent dan ook Grote Westerse Tempel. Saidai-ji is dicht bij Yamato-Saidaiji Station (大和西大寺駅, -eki) op de Kintetsu Nara Line (近鉄奈良線, -sen) gelegen.

Shinto heiligdom

Kasuga shrine

Kasuga Shrine (春日大社)was een heiligdom gewijd aan de Shinto religie. Het heiligdom werd opgericht in 768 en verscheidene malen heropgebouwd over de eeuwen. Het was het heiligdom van de Fujiwara clan. Het interieur is beroemd voor de vele bronzen lantaarns en de stenen lantaarns die ernaar leiden zijn ook befaamd. De architecturale stijl Taisha-zukuri heeft zijn naam gekregen door dit heiligdom. Dichtbij het heiligdom is het Kasugayama Voorhistorisch Woud. Het betoverende pad dat naar het Kasuga Heiligdom leidt, gaat door het Hertenpark, meer dan 1000 stenen lantaarns flanken de weg.

Externe links

Suzaku-mon & Toin Tuin

Tōdai-ji & Daibutsu

Kōfuku-ji & Goju-no-to

Yakushi-ji & Yakushisannnonzo

Gangō-ji

Tōshōdai-ji & Ganjin

Yamato-Saidaiji Station

Kintetsu Nara Line

UNESCO

UNESCO Werelderfgoed

Taisha-zukuri

Kasugayama Voorhistorisch Woud



Voetnoten

  1. (#1) Feng Shui (uitgesproken als fung shwee) is een filosofie die al meer dan 3000 jaar bestaat. Volgens deze leer kan de omgeving het geluk beïnvloeden. De letterlijke betekenis van Feng Shui is 'wind en water', naar het Begrafenis boek Zang Shu 葬書 or 葬书) dat zegt: "Qi drijft op de wind (feng) en verspreidt, maar blijft waar het water (shui) tegenkomt". Deze oude Chinese pseudo-wetenschap werd gebruikt om gunstige plaatsen te vinden om steden op te richten.
  2. (#2) Jō en bō zijn respectievelijk rijen en kolommen.
  3. (#3) Cartesiaans coördinatenstelsel, zie [1]
  4. (#4) Boeddha Vairocana, in het Japans Dainichi; het betekent 'Buddha that shines throughout the world like the sun'.
  5. (#5) Chinese layout: de hoofdhal en de lecture halls staand op een centrale axis, geflankd door twee pagodes.
  6. (#6) Kondo is de hoofdhal; To-to is de oostelijke pagode; Sai-to is de tegenhanger van To-to en de westelijke pagode.
  7. (#7) Gokurakubo is de bijnaam van de Gangō-ji tempel in Chuin-cho.

Bronnen

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Heij%C5%8D-Ky%C5%8D"