Persoonlijke instellingen
- Aanmelden
Navigatie
Historische periode
- Jōmon
- Yayoi
- Kofun-Yamato
- Nara
- Heian
- Kamakura
- Muromachi
- Sengoku
- Edo
- Meiji
- Taishō
- Shōwa
- Heisei
Artikels per Academiejaar
- 2011-12
- 2010-11
- 2009-10
- 2008-09
- 2007-08
- 2006-07
- 2005-06
Hulpmiddelen

Hayama Yoshiki (葉山嘉樹)

Uit GeschiedenisJapan

Hayama Yoshiki (12 Maart 1894 – 18 oktober 1945) was een proletarisch Japans schrijver. Eén van zijn bekendste werken is het boek ‘De mensen die op zee leven’ (Umi ni ikuru hitobito, 海に生くる人々) dat vertelt over de verschrikkelijke arbeidsomstandigheden op vrachtschepen waarvan hijzelf getuige mocht zijn.

Levensloop

Hayama Yoshiki werd geboren op 12 Maart 1894 in een gezin met samurai voorouders te Toyotsu^[1], Miyako district, Fukuoka. Zijn vader was een kleine ambtenaar en dus was het eerder aan de arme kant. Toen hij zijn secundaire diploma behaalde ging hij studeren aan de prestigieuze Waseda Universiteit. Maar wegens het onregelmatig volgen van de colleges werd hij er weggestuurd en ging hij op 21 jarige leeftijd noodgedwongen aan de slag als arbeider op onder andere een vrachtschip, in een cementfabriek en vele andere soortgelijke jobs. Veel van zijn werk is dan ook gebaseerd op die ervaringen.

In 1921 werd Hayama lid van de vakbond en zou hij vele acties leiden in en rond Nagoya. Zijn vakbondsmilitantisme zou echter al snel voor problemen zorgen en leverden hem vele periodes in de gevangenis op. De dagen die hij in opsluiting doorbracht wijdde hij aan het schrijven van zijn eerste werken, waaronder 'De prostituee'(淫売婦)^[2] en 'De brief in het cementvat' (セメント樽の中の手紙).

Vanaf 1926 werd Hayama actief als schrijver voor het tijdschrift Bungei Sensen (文芸戦線, "Artistieke Frontlijn")en blijft het tijdschrift trouw, ook wanneer het afstand neemt van het dominante proletarische beweging. Later beslist hij echter toch om het tijdschrift te verlaten en zich terug te trekken in de bergen.

In 1944 vertrekt hij naar Mantsoerije en op zijn terugreis naar Japan in 1945 stierf hij in grote armoede aan een hersenbloeding op 18 oktober.

Tijdsgeest

Vooraleer ik verder ga met het bespreken van de auteur lijkt het mij gepast eerst een paar woorden uitleg te geven in verband met de tijdgeest om bepaalde faccetten van de schrijver duidelijker te maken.

We situeren ons in de Taishō-periode, net na de Eerste Wereldoorlog. Als een gevolg van de oorlog was er in Japan een grote ontwikkeling van het kapitalisme en op internationaal vlak was er een grote toename van het democratisch bewustzijn^[3]. Daarnaast werd in 1922 de Communistische Partij van Japan (日本共産党 Nihon Kyōsantō) opgericht. Deze maakte in 1923 hun programma bekend, met als doelstellingen een einde te maken aan het feodale systeem, het afschaffen van de monarchie, de Soviet-Unie te erkennen en het terugtrekken van Japanse troepen in onder andere China, Korea en Siberië^[4]. De Japanse overheid was radicaal tegen de standpunten en vaardigde in 1925 "een wet inzake openbare orde" uit die bedoeld was om de communistische idealen te onderdrukken. Door het opkomend fascisme in Japan vlak voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog en de repressie die dat met zich mee nam gingen veel schrijvers uit angst om vervolgd te worden hun socialistische schrijfstijl afzweren, of legden ze gewoon hun pen neer. Hayama stopte toen met schrijven en trok zich terug in de bergen.

De stijl van Hayama Yoshiki

Zoals gezegd vertegenwoordigde Hayama Yoshiki de Proletarische school, wat zoveel wil zeggen als een schrijver uit de arbeidersklasse. Zijn werken zijn geschreven met socialistische idealen in het achterhoofd een gaan vooral over de toestand van de arbeider in het opkomend kapitalisme van de Taishō-periode. Hij beschrijft situaties met veel oog voor detail zodat ze erg realistisch overkomen. Ook opvallend is de subtiele humor en lichtheid waarmee hij over zware onderwerpen als armoede, sociale onzekerheid en repressie handelt. Volgens sommigen lijkt zijn manier van schrijven zelfs een satire op de proletarische beweging.

Werken

De eerste keer dat een werk van Hayama Yoshiki naar een Westerse taal verscheen was in het boek 'Modern Japanese Stories, An Anthologie' van Ivan Morris, waarin 1962 het verhaal 'De brief in het cementvat' (セメント樽の中の手紙) in het engels vertaald stond.

Hayama's volledig oeuvre omvat:

牢獄の半日 (Rōgoku no hanjitsu)
淫売婦 (Inbaifu)
セメント樽の中の手紙 (semento taru no naka no tegami)
海に生くる人々 (Umi ni ikuru hitobito)
移動する村落 (Idō suru sonraku)
濁流 (Dakuryū)

Voetnoten

↑ [Toyotsu is sinds 20 maart 2006 samen met Saigawa en Katsuyama de nieuwe stad Miyako geworden]
↑ ['De prostituee' is een vrije vertaling uit het Japans door de auteur zelf en dus niet officieel.]
↑ [Deze golf van democratisch bewustzijn wordt de Taishō-democratie genoemd.]
↑ [Deze doelstellingen tonen overigens veel gelijkenissen met de Japanse grondwet die opgemaakt werd door de V.S. na de oorlog en tot op heden ongewijzigd is.]

Bronvermelding

Boeken:

Mosmans G. Japanse Verhalen, Utrecht/Antwerpen, Het Spectrum, 1965
Vande Walle, Willy. Van samurai tot soft power, Katholieke Universiteit Leuven(acco), 2007.

Elektronische bronnen: