Hara Takashi (原敬)

Uit GeschiedenisJapan

Hara Takashi (原敬) (9 februari 1856 – 4 november 1921) was een Japanse bureaucraat, journalist en politicus. Hij was de 19de premier van Japan, van 29 september 1918 tot 4 november 1921. Hij vormde voor het eerst een echt partijkabinet. Hij is vooral gekend onder de naam Hara Kei en word ook soms Hara Satoshi genoemd. Hij was de eerste premier die niet van adel was en werd daarom “burgerpremier” of heimin saishō (平民宰相) genoemd. Op 4 november 1921 werd hij vermoord door een ultrarechtse fanaticus in het station van Tōkyō.

Hara Takashi (原敬) (9 februari 1856 – 4 november 1921)

Inhoud

Biografie

Hara's Vroege leven

Hara werd geboren op 9 februari 1856 in Morioka (nu deel van de prefectuur Iwate (岩手県, Iwate-ken)) als de tweede zoon van Hara Naoji. Hij behoorde tot de Nanbu clan. Hara Takashi is gekend als iemand van de burgerklasse, eigenlijk was hij geboren in een familie die behoorde tot de hoge samoeraiklasse nl. de shizoku. Maar later toen hij 19 jaar was, koos hij voor de heiminklasse en werd een gewone burger. Hara ging eerst naar de domeinschool in Morioka, maar toen hij 16 jaar[1] was verliet hij zijn familie om naar Tōkyō te gaan en daar te studeren. Hara was zeer jong toen zijn vader stierf.

Studies

Hara had de nodige financiële middelen niet om aan een opleiding te beginnen. Hij had het ingangsexamen van de Keizerlijke Japanse Marineschool afgelegd, maar hij was niet geslaagd. Uiteindelijk werd hij toegelaten tot een Franse theologische school, die gesticht was door een katholiek Franse missionaris. Hier heeft hij vloeiend Frans leren spreken. In 1873 bekeerde Hara zich tot het christendom en werd gedoopt onder de naam “David”. Hara bleef nog vijf jaar op die school. In deze periode had hij geen hoop meer en was zeer pessimistisch over zijn toekomst.

In 1876 werd hij toegelaten tot de Ministeriële School der Rechten[2]. Twee jaar later werd Hara betrokken bij een probleem met de directie samen met enkele vrienden. Hij werd weggestuurd van school. Hij was niet afgestudeerd en had geen officiële getuigschriften van zijn studies. Volgens de Encyclopædia Britannica[3] is hij afgestudeerd aan de universiteit van Tōkyō[4]. In het boek[5] van Oka Yoshitake werd er daar niets over gezegd. De jaartallen verschillen ook naargelang de bron die men raadpleegt.

“Noorderlingen”

Hara heeft het zeer moeilijk gehad tijdens zijn studies en zijn politieke carrière, omdat hij afkomstig was uit Morioka. De leiders van het domein Morioka hadden het bakufu gesteund tijdens De Boshin Oorlog[6]. De meeste provincies in het noorden van Japan stonden aan de kant van het bakufu en waren tegen het nieuwe regime. Ze werden gebrandmerkt als vijanden van de keizer door de politici van Satsuma en Chōshu. De belangrijkste politieke posities waren gereserveerd voor die van Satsuma en Chōshu, de jonge getalenteerden van de andere domeinen werden meestal genegeerd. Het was zeer moeilijk voor Hara om een politieke carrière te maken.

Hara wou de dominantie van het Sat-Chō-clubje verbreken, dit uitte hij nooit, maar probeerde het te realiseren op een subtiele manier. Er waren politieke bewegingen die dat openlijk wilden doen.[7]. Hara was daar tegen. Mutsu Munemitsu was een belangrijke politicus uit het Kishu domein[8] dit domein was passief tijdens de Boshin-oorlog en daarom werden de mensen uit dit domein ook niet echt goed behandeld. Mutsu was ook niet tevreden met het gedrag van de Sat-Chō-leiders.[9]

Journalist

In 1878 had hij werk gevonden bij het dagblad Yūbin Hōchi (郵便報知新聞). Dit had hij te danken aan een oude klasgenoot; Abe Hiroshi. Na de politiek crisis van 1881 werd Ōkuma Shigenobu (大隈 重信) de nieuwe eigenaar. Hij benoemde Yano Fumio[10] als redacteur van de krant. Later sloten Inukai Tsuyoshi en Ozaki Yukio zich aan bij de krant. Hara zag zijn nieuwe collega’s als getalenteerde rivalen. Yano Fumio en Inukai Tsuyoshi wilden de krant omvormen tot het orgaan van de Rikken Kaishintō [11] de nieuwe partij van Ōkuma Shigenobu. Hara werkte drie jaar als verslaggever.

Hij diende zijn ontslag in na een onenigheid met de collega’s, en verhuisde naar Ōsaka (大阪) om daar te werken als hoofdredacteur van het nieuwsblad Taitō Nippō[12]. Dit nieuwsblad was recent gesticht door de belangrijke leiders van Chōshū nl. Inoue Kaoru, Yamada Akiyoshi en Itō Hirobumi. Dit nieuwsblad was bedoeld als het orgaan van de nieuwe partij Rikken Teiseitō [13] en had een gematigde beleidslijn. Hara had slechts zes maanden gewerkt bij deze krant, in deze zes maanden had hij de kans gekregen om vriendschap op te bouwen met Inoue Kaoru[14]

Bureaucraat

Nakai Hiroshi (中井洽) en Inoue Kaoru (井上馨) hadden Hara een betrekking aangeboden in het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hara aanvaardde het en werd secretaris. Een jaar later in 1883 trouwde Hara met de dochter van Nakai Hiroshi. Het huwelijk was gearrangeerd door Inoue Kaoru. Er ontstond een 'patron-protégé'-relatie tussen Inoue en Hara. Hara maakte geleidelijk aan promotie met de steun van Inoue. Hara heeft een tijdje gediend als de Japanse consul in Tiānjīn(天津)[15]. Hij was de secretaris van de Japanse legatie in Parijs.

In 1888 werd hij een raadslid van het ministerie van Landbouw en Handel, Hara heeft van werk willen veranderen, omdat Inoue minister van Landbouw en Handel werd. Maar twee jaar later werd Mutsu Munemitsu (陸奥宗光) de nieuwe minister, deze keer bleef Hara in zijn ambt van raadslid, hij werd de persoonlijke secretaris van Mutsu. Nu had hij een nieuwe “patron-protégé”-relatie, deze keer met Mutsu. Ze hebben jarenlang samengewerkt tot 1897, Mutsu heeft zijn ambt neergelegd omwille van zijn gezondheidsproblemen.

Hara was veranderd van baan, hij werd de hoofdredacteur van de Ōsaka Mainichi Shimbun (毎日新聞). Mutsu Munemitsu overleed een week later. Hara had veel dingen geschreven over Mutsu in zijn dagboek, ze hadden een nauwe band.

Politieke carrière

Hara in traditionele kleren

In 1900 keerde hij terug naar de politiek en werd lid van de pas opgerichte partij Rikken Seiyūkai (立憲政友会)[16], op verzoek van Itō en Inoue.

Hij werd minister van Communicatie, in het vierde Itō-kabinet, in 1900. In 1903 werd Saionji Kinmochi (西園寺公望) de nieuwe voorzitter van de Seiyūkai. Maar hij was oud, en niet in staat om de partij goed te kunnen besturen, dus hij liet het bestuur over aan Hara en Matsuda Masahisa.

Hara werd twee keer minister van Binnenlandse Zaken in het eerste en tweede Saionji-kabinet. In 1913 werd hij opnieuw minister van Binnenlandse Zaken, maar deze keer in het kabinet van Yamamoto Gonnohyōe/ Gonbee. Hara werd de partijvoorzitter van de Seiyūkai, in 1914 na de dood van Matsuda Masahisa.

Premier

Binnenlands beleid

In 1918 werd Hara de 19de premier van Japan. Hij was ook tegelijkertijd een volksvertegenwoordiger en een partijvoorzitter. Hij was 63 jaar oud toen hij zjin kabinet vormde.

De meeste ministers waren leden van de Seiyūkai. Enkele ministers: Minister van Financiën: Takahashi Korekiyo, Minister van Buitenlands Zaken: Kosai Uchida.[17]. Yamagata Aritomo was nu ouder dan 80 jaar, maar had nog altijd veel politieke macht als genrō (元老) Hara had zijn ambt te danken aan Yamagata.

Hara was tegen het algemeen stemrecht, hij was ervan overtuigd dat dit geleidelijk aan moest gebeuren. Anders zou het land, en natuurlijk ook het politieke systeem veel lijden onder zo’n constitutionele wijziging.

Buitenlands beleid

De belangrijkste gebeurtenissen i.v.m. buitenlandse politiek waren:

  • De Vredesconferentie van Parijs in 1919
  • De onafhankelijkheidsbewegingen in Korea
  • De terugtrekking van het Japanse leger uit Siberië.

Privéleven

Een gezinsfoto

Hara was een pragmatisch realist. Hij hield zich nooit bezig met het verleden of met de toekomst, maar concentreerde zich op de huidige problemen. Hara was niet goed in speeches. Hij had geluk want toen was dat niet zo belangrijk in de dagelijkse politiek. Hij had veel respect voor zijn moeder en negeerde zijn ex-vrouw niet, hij hielp haar, financieel.

Hara had een dagboek bijgehouden sinds de jaren 1870. Het bestaat uit duizenden bladzijden.[18] Volgens Hara was dat zijn belangrijkste bezit. Hara was de eerste Japanse politicus die een persoonlijk dagboek had gepubliceerd. Dat dagboek is zeer waardevol voor de geschiedschrijvers, het is een belangrijke bron van de toenmalige politiek.

Hara leidde een zeer eenvoudig, sober leven. Hij leefde in een oude, smalle huis in de omgeving van Shiba Park (芝公園), Tōkyō. Dit bewijst dat hij geen groot belang hechtte aan geld, integendeel, hij was zeer gul tegenover de leden van de Seiyūkai, vooral tijdens de verkiezingscampagnes

Hara was heel zijn leven lang christen, in het openbaar in elk geval. Het wordt nog altijd bediscussieerd of hij echt christen was, want er zijn mensen die beweren dat hij uit persoonlijk belang christen werd .

Hoewel hij zelf christen was, was hij tegelijkertijd ook zeer bezorgd over de verspreiding van het christendom in Japan. Het confucianisme en het boeddhisme waren een deel van de Japanse maatschappij, maar het christendom werd gepropageerd door de Westerse missionarissen, daarom maakte hij zich zorgen[19].

Hara was zeer gehecht aan zijn geboortestad. Hij ging regelmatig op bezoek in zijn provincie. Hij sprak met de mensen, bezocht de basisschool, etc. Hij ging niet enkel naar zijn eigen provincie, maar ging ook naar de andere precturen om met de mensen te spreken of om vergaderingen en bijeenkomsten van zijn partij bij te wonen. Hij was dus een echte “burgerpremier”.

De moord op Hara

Een gedenkteken in het station van Tōkyō ter ere van Hara Takashi

Hara werd op 4 november 1921 vermoord in het station van Tōkyō. Hij was van plan om een vergadering van de Rikken Seiyūkai bij te wonen in Centraal-Japan. Hara was een treinticket aan het kopen toen hij werd neergestoken door een jongeman. Volgens sommige bronnen gaat het over iemand van de spoorwegmaatschappij en volgens anderen over een militaire functionaris. Het was iemand die niet tevreden was met het politieke optreden van Hara's kabinet. Hij was woest wegens de afslachting van de Japanners in Nikolajevsk[20] door de bolsjewieken in 1920, de teruggave van Qindao (青島, Tsingtao) aan China, de terugtrekking van de Japanse soldaten uit Siberië. De schandalen van de corrupte politici hadden ook een grote publieke opschudding veroorzaakt. Hara was 66 jaar oud toen hij stierf.

Citaten

  • “It is no use relying on parents, brothers, relatives, or friends in this life. Success or failure depends entirely on one’s own efforts.” (Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi; blz: 87)
  • "If you don’t provide honors or money, you cannot influence people. At the very least, you must put them in the way of financial benefits." (Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi; blz: 106)
  • “Today is the last day of the year. But nobody has called. Perhaps they all think I am busy. No matter who it involves, I do not think current business should be put off until next year.” (Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi; blz: 106)

Chronologisch overzicht van Haras leven

  • 1856: Geboorte van Hara Takashi
  • 1871: Gaat naar Tōkyō om daar te studeren
  • 1873: Schrijft zich in in de Franse school: “Marin Séminaire”
  • 1874: Wordt gedoopt onder de naam “David”
  • 1876: Toegelaten tot de Ministeriële School der Rechten
  • 1878: Begint te werken als journalist bij het nieuwsblad Yūbin Hōchi Shimbun (郵便報知新聞)
  • 1881: Hij gaat werken bij een ander nieuwsblad: Taitō Nippō (泰東日報)
  • 1882: Wordt tot secretaris benoemd aan het ministerie van Buitenlandse Zaken
  • 1883: Hara trouwt, het huwelijk wordt gearrangeerd door Inoue Kaoru (井上 馨)
  • 1892: Wordt bureauhoofd in het Ministerie van Buitenlandse Zaken, in het tweede Itō-kabinet
  • 1897: Wordt redacteur van de Ōsaka Mainichi Shimbun (大阪毎日新聞)
  • 1900: Wordt minister van Communicatie, in het vierde Itō-kabinet
  • 1906: Wordt Minister van Binnenlandse Zaken in het eerste Saionji-kabinet
  • 1908: Gaat op reis naar Europa en Amerika, dit duurt zes maanden.
  • 1911: Wordt weer Minister van Binnenlandse Zaken in het tweede Saionji-kabinet
  • 1913: Wordt Minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet van Yamamoto Gonnohyōe/Gonbee (山本権兵衛)
  • 1914: Wordt partijvoorzitter van de Rikken Seiyūkai
  • 1918: Vormt zijn eigen kabinet
  • 1921: Hara wordt vermoord in het station van Tōkyō

Voetnoten

  1. ↑ Volgens sommige bronnen 15 jaar.
  2. ↑ Justice Ministry Law School
  3. ↑ http://www.britannica.com/eb/article-9039197/Hara-Takashi
  4. ↑ (Tōkyō daigaku), afgekort als 東大 (Tōdai)
  5. ↑ ive political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi, Tokyo, University of Tokyo press, 1986
  6. ↑ Boshin Sensō; letterlijk: Oorlog van het jaar van de draak
  7. ↑ Movement to Protect Constitutional Government was een van die bewegingen
  8. ↑ Ook bekend als Wakayama Domein (和歌山藩) en Kii Domein (紀伊藩)
  9. ↑ "In the twelfth century when the Taira clan flourished in politics, people said that if you were not one of them, you were less than fully human. Today it seems that the men of Satsuma and Chōshu enjoy a comparable superiority." (Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi blz: 85)
  10. ↑ of Yano Ryūkei (矢野龍渓)
  11. ↑ (立憲改進党) Engels: Constitutional Reform Party
  12. ↑ 泰東日報, Great East Daily
  13. ↑ (立憲帝政党) Engels: Constitutional Imperial Rule Party
  14. ↑ Een belangrijk lid van het Sat-Chō-clubje.
  15. ↑ Chinees: 天津; pinyin: Tiānjīn; "Postal map spelling": Tientsin
  16. ↑ Engels: Friends of Constitutional Government
  17. ↑ Zie http://www.geocities.jp/since7903/Taisyou-naikaku/19-Hara-Seiyukai.htm voor een gedetailleerde lijst
  18. ↑ Een verkorte versie is gepubliceerd onder de naam: “Hara Nikki” (原日記).
  19. ↑ Oka, Yoshitake. Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi, Tokyo, University of Tokyo press, 1986; blz: 117
  20. ↑ (Николаевск-на-Амуре) http://nl.wikipedia.org/wiki/Nikolajevsk_aan_de_Amoer

Bronvermelding

Literaire bronnen

Vande Walle, Willy. Een geschiedenis van Japan: Van samurai tot soft power, Leuven, Acco, 2007

Kodansha Encyclopedia of Japan, Tokyo, Kodansha, 1983

Oka, Yoshitake. Five political leaders of modern Japan: Itō Hirobumi, Ōkuma Shigenobu, Hara Takashi, Inukai Tsuyoshi, and Saionji Kimmochi, Tokyo, University of Tokyo press, 1986

Online bronnen

http://en.wikipedia.org/wiki/Hara_Takashi

http://www.ndl.go.jp/portrait/e/datas/172.html?c=2

http://www.ndl.go.jp/modern/e/cha3/description08.html

http://www.city.morioka.iwate.jp/14kyoiku/harakei/hara/sokuseki/hara_sokuseki.html

http://www.csse.monash.edu.au/cgi-bin/cgiwrap/jwb/wwwjdic?3C

http://www.morioka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=53&Itemid=41

Teruggeplaatst van "http://mediawiki.arts.kuleuven.be/geschiedenisjapan/index.php/Hara_Takashi_(%E5%8E%9F%E6%95%AC)"