Geschiedenis van SONY
Uit GeschiedenisJapan
Sony Corporation (Japans: ソニー株式会社, Sonī Kabushiki-gaisha) is een multinational agglomeraat waarvan het hoofdgebouw van de firma in Minato, Tokyo, Japan, ligt. Sony is een van de leidende manufacturen van elektronica, video, communicatie, video game consoles, en informatie technologische producten voor de consument en de professionele marketing.
Inhoud |
Oorsprong van het bedrijf sony
In September 1945 keerde Maseru_Ibuka naar Tokyo terug om met het werk in de oorlog-beschadigde hoofdstad te beginnen. Een smalle ruimte met een telefoonschakelbord dat op de derde verdieping van het Warenhuis Shirokiya (Warenhuis Tokyu dat op Januari 1999 sloot) in Nihombashi werd de nieuwe workshop voor Ibuka en zijn groep. Het gebouw had nauwelijks de oorlogsbranden overleefd en zijn concrete buitenkant zat helemaal vol barsten . Zonder vensters, was het nieuwe bureau klein en somber. Geleidelijk aan begon het bureaumilieu te verbeteren toen het siliciumstaal, de boormachines en ander materiaal vervoerd werden van de fabriek Suzaka, en het personeel werd lid van het Shirokiya-personeel.
Nieuwe Faciliteit
In Oktober, richtten Ibuka en zijn groep een nieuwe faciliteit, genoemd "Tokyo Tsushin Kenkyujo" (Totsuken), of het "Telecommunicatie Tokyo Onderzoekinstituut". Hoewel iedereen enthousiast was om voor het nieuwe bedrijf te werken en het naoorlogse Japan met hun techniekbekwaamheid te helpen herbouwen, wist niemand wat eerst te doen.
De meeste salarissen werden betaald uit Ibuka’s kleine en bekrompen besparingen. Om in de zakenwereld te blijven, moesten zij iets doen. Na de oorlog waren de Japanners hongerig voor nieuws over de wereld. Velen hadden oorlogbeschadigde radio's, of radio’s met een korte golfeenheid die door de politie uitgezet werd zodat de Japanners niet in de vijandelijke propaganda trapten. Ibuka’s fabriek herstelde radio's en maakte korte golfconvertors of adapters die middelgrote golfradio's gemakkelijk in superheterodyne, of alle-golfontvangers konden maken. De vraag naar dergelijke radio's steeg snel.
De korte golfadapters trokken brede aandacht aan, en Asahi Shimbun kenmerkte hen in zijn kolom "Blue Pencil". Als gevolg, steeg de vraag nog meer. Dit artikel bracht ook Ibuka en Akio_Morita terug samen (*). Toen de oorlog ten einde liep, was Morita terug thuis in Kosugaya, in Prefectuur Aichi. Op een dag las hij de kolom die de naam van Ibuka vermeldde en hij schreef onmiddellijk aan zijn vriend. Ibuka antwoordde meteen, hij spoorde Morita aan om naar Tokyo te komen. Omdat er een baan aan hem werd geboden als spreker bij het Instituut van Tokyo van Technologie (Tokodai), verspilde Morita geen tijd om zich naar Tokyo te verplaatsen en om hun kennis te vernieuwen. (*) Ibuka en Morita, de stichters van Sony, ontmoetten elkaar eerst op de vergaderingen van het Comité dat tijdens de oorlog nieuwe types van wapens bestudeerden. De twee mensen werden goede vrienden, alhoewel Ibuka meer dan 10 jaar ouder was.
Het eerste elektrische rijstkook toestel
Naast het werk, brachten de radioreparaties werknemers eveneens een extra beloning. Zij ontvingen vaak rijst van huizen die zij op dienstvraag bezochten, naast een normale dienstprijs. Dit was belangrijk tijdens een tijd van ernstige voedseltekorten.
Later, werkte de fabriek van Ibuka aan een elektrisch rijstkooktoestel. Aangezien de oorlogsinstallaties waren gesloten, was er meer elektriciteit dan nodig was. Dit surplus voedde de wens van Ibuka om zaken te produceren die voor het dagelijkse leven waren vereist. Het elektrische rijstkooktoestel was een primitief product. Het resultaat hing sterk van het gebruikte soort rijst en het gewicht van het water af. De smakelijke rijst was een zeldzaamheid, omdat het rijstkooktoestel meestal de rijst niet volledig kookte of zelfs overkookte. Het was een gedenkwaardige eerste mislukking voor Ibuka en zijn personeel. De rijst nodig voor de ontwikkeling van het elektrische rijstkooktoestel werd verkregen door Shozaburo Tachikawa op de zwarte markt. Tachikawa was een verre verwant van Ibuka, en als kind, was Ibuka het gewoon om de familie Tachikawa te bezoeken. Tachikawa was een mariene productengroothandelaar in Hakodate, Hokkaido. Wanneer Ibuka Tachikawa bezocht, zou de hele familie een hoop kabaal maken en daarna zeggen, "Masaru is hier." terwijl zouden zij hun klokken en andere dergelijke zaken verbergen om Ibuka te verhinderen hen op te lappen. Tachikawa keek op naar Ibuka als een grote broer. Voordat Tachikawa een diploma behaalde van de universiteit, had Tachikawa deskundig algemene zaken van Japan’s Measurement Instrument Company (Nissoku) behandeld. In Totsuken, was hij aan het hoofd van financiën, personeel en algemene zaken. Één van zijn eerste belangrijkste taken was dat hij rijst op de zwarte markt kocht, dit was een routine die een aantal jaren duurde tot de voedselsituatie beter werd.
Uiteraard waren sommige producten van Totsuken zeer succesvol. De voltmeter van de vacuüm-buis waar Yasuda aan werkte in de tijd van Nissoku, is een uitstekend voorbeeld. Het bedrijf begon dit product aan overheidsbureaus te leveren. De nieuwe zaken van Ibuka en zijn groep waren een goed eind gevorderd tegen eind 1945.
Oorsprong van de naam sony
In 1946 richtten Masaro Ibuka en Akio_Morita het bedrijf Tokyo Ksushin Kogyo (Tokyo Telecommunications Engineering) op. Het bedrijf hield zich voornamelijk bezig met het ontwikkelen van consumentenelektronica en haar eerste product was dan ook een rijstkoker. Toen het bedrijf zichzelf beter in de markt wilde zetten met een romaans klinkende naam bleek dat de initialen TTK al in gebruik waren door een spoorwegenbedrijf en moesten ze uitwijken naar een geheel nieuwe naam. De oprichters kozen toen voor Sony. Dit is een combinatie van het Latijnse woord "sonus", wat staat voor de oorsprong van geluid en het Engelse woord "sunny", wat zonnig betekend.
Bronnen
Internet:
http://www.sony.net/Fun/SH/ 19/10/2009
http://www.xgn.nl/ps3/nieuws/9438/de-geschiedenis-van-sony/ 22/10/2009
http://en.wikipedia.org/wiki/Sony 5/12/2009
