Economische groei van Japan na WOII
Uit GeschiedenisJapan
De economische toestand van Japan na de Wereldoorlog. Ook wel de Japanese post-war economic miracle genoemd.
Inhoud |
De herrijzing van het land van de rijzende zon
Tegen het einde van de 2de WereldOorlog in 1946 was de Japanse bevolking het aantal dat het was in 1940. Japan wist nu dat het in een moderne industriële wereld nooit een militaire grootmacht kon worden. Hun middelen waren gelimiteerd en hun droom van welvaart door verovering van landen was doorprikt. Ze waren afhankelijk van ruil en goodwill. Hun nationale verdediging bezorgd door de Amerikanen. Na de oorlog had Japan een goede economie nodig. Mensen waren aan het doodhongeren. Stedelingen vluchten naar het platteland wat “leven als een ui werd genoemd (onion existence)”. Ze verkochten hun bezittingen beetje bij beetje zoals de lagen van een ui om aan voedsel te geraken. Jarenlang werd de bevolking van Japan in leven gehouden door het voedsel van de Verenigde Staten. Het zou tijd vergen om industrie en uitvoer te ontwikkelen om onafhankelijkheid tot stand te brengen. Één voordeel dat Japan over landen had die „ontwikkelende naties“ genoemd werden zijn traditie in onderwijs. Zoals Duitsland, kwam Japan uit de 2de Wereldoorlog met een reservoir van personen ervaren in technologie en wetenschap. Andere voordelen waren de toewijding van Japan aan vrije onderneming. De nieuwe fabrieken werden uitgerust met de beste moderne machines, die Japan een eerste concurrerend voordeel over de winnende staten gaf, die nu oudere fabrieken hadden. Aangezien de tweede periode van Japan van economische ontwikkeling begon, werkten miljoenen vroegere militairen mee met een goed-gedisciplineerd en hoogst opgeleid aantal arbeidskrachten om Japan te herbouwen.
De jaren '50
Midden jaren '50 bereikte Japan zijn vooroorlogse economie. In 1951 was het Bruto nationaal product van Japan de helft dat van de helft West-Duitsland, één derde dat van Groot-Brittannië, en 4.2 percent van dat van de Verenigde Staten. In de recente jaren '50 kreeg de rijstteelt nieuwe oogstrecords, een resultaat van vooruitgang in meststoffen en insecticiden en met de Japanners die meer brood en vlees verbruikten moesten ze geen rijst meer importeren. De grotere productiviteit in landbouw stelde meer mensen ter beschikking voor het aantal arbeidskrachten nodig in de industriële ontwikkeling van Japan. De uitbarsting van de Koreaanse Oorlog voerde de economie van Japan op aangezien ze de leverancier van goederen voor oorlog werd. En na de oorlog nam de productie in textiel, kleine electronische toestellen, fotografische materiaal en auto's toe in de concurrentie met de minder geavanceerde methodes en de praktijken van de V.S. In 1962, waren de arbeidskrachten in de landbouw van Japan 29 percent van het algemene aantal arbeidskrachten, onderaan van 41 percenten in 1955. Japans bruto nationaal product in 1962 was $44.8 miljard gemeten in de dollars van 1951, omhoog van $15.1 miljard, en in 1963 verhoogde Japans bruto nationaal product 13 percent. Japan een goed percentage van de winst bewaarde en een hoger percentage van de rijkdom van de natie ging in investering eerder dan in het consumentisme dat in de Verenigde Staten werd nagestreefd. Met het economisch herstel kon de overheid van Japan zijn investering in onderzoek en ontwikkeling verhogen, dat beurtelings, de economische ontwikkeling van Japan bevorderde.
Japan, de economische grootmacht
In 1970, had Japan alle Europese economieën voorbijgestoken. In 1975, was het BNP van Japan het dubbel van Groot-Brittannië. In 1970 werd het BNP van Japan van 20 percent tot 40 percent van dat van de Verenigde Staten herleid. De arbeidskrachten van Japan profiteerde van deze economische groei. Het aantal arbeidskrachten werd vrij goed betaald- niets als de onderhoudslonen in de Sovjetunie tijdens het 5 jarenplan van Stalin. En de Japanners bleven aan een hoger tarief sparen dan mensen in de Verenigde Staten. In 1983, in zuiver burgerlijk onderzoek en ontwikkeling had Japan een beter percentage dan de V.S. 2.7 percent tegen de 2.0 percent van de V.S. en de 1.0 van de Sovjetunie. Met de nieuwe rijkdom begon de oudere generatie te klagen over een nieuwe generatie van materieële jonge mensen. Ook waren er klachten over overbevolking. Op de metro's van Tokyo werden de mensen samengedrukt als sardines in een blik. Met een gebied ruwweg gelijkend op Californië, had Japan een bevolking dicht bij dat van het geheel Verenigde Staten - en groeiend, niet zo snel als de bevolking in de V.S. maar tweemaal dat van Zweden of Duitsland. Maar met het een hoge vlucht nemende economie en gebrek van Japan aan immigratie was er een tekort aan arbeiders, en sommige industriëlen klaagden dat Japan een hoger geboortencijfer nodig had. Japan bleef een natie met één van de laagste misdaadtarieven. Tijdens de 19de eeuw hadden zij geen enorm land om uit te breiden zoals de Amerikanen of de Russen hadden. Zij waren een eilandnatie met een homogene bevolking, en bleven eerbiediger en verantwoordelijker naar anderen dan mensen in andere landen. Economisch had Japan nog belangrijkere zorgen. Het was afhankelijk van diverse invoer - voeding voor zijn vee, tarwe en ander graangewassen en ijzererts, staal en ijzer voor zijn industrieën. Het moest al de olie invoeren die het verbruikte. Japan voerde meer vis in dan het uitvoerde. Zijn landbouwbedrijven waren klein en inefficiënt in vergelijking met die in de Verenigde Staten en Japan moest zijn landbouwers tegen de concurrentie met landbouwers in de Verenigde Staten beschermen om een gezonde onafhankelijkheid in voedselproductie te handhaven - iets niet altijd gewaardeerd in de Verenigde Staten. Japan was altijd op de rand van het aanhalen van de riem , om een ongunstige handelsbalans tegen te houden. Maar Japan investeerde zwaar in het buitenland, creëerde en diversifiëerde ook rijkdom voor Japan en bond zich dichter met andere volkeren - het tegengestelde van wat het in de jaren '30 deed.
De economie van Japan werd dichter gebonden aan de economieën van de Verenigde Staten, Europa en elders in Azië. De vraag naar goederen binnen Japan daalde. Een gemeenschappelijke zwakheid werd duidelijk: bankiers die de groei overschatten en leningen maakten die niet konden worden terugbetaald wanneer die groeiverwachtingen te kort schoten. De jaren '90 was een decennium van economische daling voor Japan. De overheid leed aan de slechtste schuldenlast van om het even welk van de belangrijkste bevoegdheden. Om het consumeren te bevorderen verminderde de Japanse overheid de spaarintresten naar nul omdat de Japanse bevolking meer aan sparen dacht voor hun veiligheid dan aan de economie te bevorderen door te kopen. Japan beëindigde de eeuw als democratie en hoogst homogene natie, met de meeste Japanners als middenklasse. En de inkomensdistributie was billijker dan dat van de Verenigde Staten.
Oliecrisis
Door de oliecrisis stond Japan voor een strenge economische uitdaging in de medio-jaren '70. De oliecrisis in 1973 schokte de economie die van de buitenlandse aardolie afhankelijk was geworden. Japan ervoer zijn eerste naoorlogse daling in industriële productie, samen met strenge prijsinflatie. De terugwinning die de eerste oliecrisis volgde deed het optimisme van de meeste bedrijfsleiders herleven, maar het behoud van de industriële groei in aanwezigheid van hoge energiekosten vereiste verschuivingen in de industriële structuur. De veranderende prijs conditioneert goedgekeurd behoud en alternatieve bronnen van industriële energie. Hoewel de investeringskosten hoog waren, verminderden vele energie-intensieve industrieën met succes hun afhankelijkheid van olie tijdens de recente jaren '70 en de jaren '80 en verbeterden hun productiviteit. De vooruitgang in microchips en de halfgeleiders in de recente jaren '70 en de jaren '80 leidden tot nieuwe groeiënde industrie in electronica en de computers van de consument en tot hogere productiviteit in de vooraf bepaalde industrieën. Het netto resultaat van deze aanpassingen moest de energie-efficientie verhogen van de productie en de zogenaamde kennis intensieve industrieën uitbreiden. De dienstindustrieën breidden zich in een meer en meer postindustriële economie uit. De structurele economische veranderingen konden echter het vertragen van de economische groei niet controleren aangezien de economie in de recente jaren '70 en jaren '80 rijpte, de bereikte jaarlijkse groeipercentages werden niet beter dan 4 tot 6%. Maar deze tarieven waren opmerkelijk in een wereld van dure aardolie en in een natie van weinig binnenlandse middelen. Het gemiddelde groeipercentage van Japan was 5% in de recente jaren '80 wat veel hoger was dan het 3,8% groeipercentage Verenigde Staten. Ondanks meer verhogingen van de aardolieprijs van 1979, was de sterkte van de Japanse economie duidelijk. Het breidde zich zonder de inflatie uit die andere industriële naties trof (en die Japan zelf na de eerste oliecrisis in 1973 hadden gehinderd). Japan ervoer de langzamere groei in de medio-jaren '80, maar de vraag aanhoudende economische boom van de recente jaren '80 deed vele verontruste industrieën herleven.
Bijdragen
Amerikaanse bijdragen
In 1946, bedreigden de commerciële lasten van uitgaven in de oorlogstijd de economie. De naoorlogse inflatie, de werkloosheid en de tekorten op alle gebieden bleken overweldigend. De Amerikaanse overheid, onder toezicht van de Opperste Bevelhebber van de Verenigde Bevoegdheden (SCAP), speelde een essentiële rol in het aanvankelijke economische herstel van Japan. De ambtenaren van SCAP geloofden dat de economische ontwikkeling niet alleen Japan kon democratiseren maar ook het opnieuw verschijnen van militarisme verhinderen en het communisme in het Land van de van de Zon te verhinderen. De oorlog in het Koreaanse schiereiland voerde in 1950 de economie verder op omdat de overheid van de V.S. de Japanse overheid grote sommen betaalde voor "speciale militaire verwerving." Deze betalingen bedroegen 27% van de totale uitvoerhandel van Japan. De Verenigde Staten drongen ook erop aan dat Japan aan GATT als "tijdelijk lid" - over Britse oppositie heen werd toegelaten. Tijdens de Koreaanse Oorlog vertrok SCAP en de volledige soevereiniteit werd teruggegeven aan de regering van Japan.
De bijdragen van de staat
De Japanse financiële terugwinning gingen verder zelfs nadat SCAP vertrok en de economische boom die door de Koreaanse Oorlog wordt aangedreven verminderde. De economie van Japan overleefde de diepe recessie die door een verlies van de betalingen van de V.S. voor militaire verwerving wordt veroorzaakt en bleef aanwinsten maken. In de recente jaren '60 was Japan uit de assen van de WO II opgestaan om een wonderbaarlijk snel en volledig economisch herstel te bereiken. Volgens Mikiso Hane was de periode in de recente jaren '60 de "grootste jaren van welvaart die Japan had gezien sinds de Godin Amaterasu zichzelf in een grot opsloot om haar broer Susano-o's gedrag te straffen." De Japanse overheid droeg tot het naoorlogs Japanse economische mirakel bij door de particuliere sector zijn groei te bevorderen dankzij verordeningen en protectionisme die de economische crisissen beheerde en later door zich op handelsuitbreiding te concentreren.
Bronnen
Externe Links
en.wikipedia.org/wiki/Economic_history_of_Japan
en.wikipedia.org/wiki/Japanese_post-war_economic_miracle
www.jref.com/society/japan_economic_boom_1950s.shtml
www.fsmitha.com/h2/ch27jp.htm
