De Japanse Zelfverdedigingskrachten (自衛隊)
Uit GeschiedenisJapan
De JSDF oftewel Japan Self-Defense Forces (自衛隊; Jieitai) is het hedendaagse leger van Japan. Opgericht in een anti-oorlog klimaat kort na de Tweede Wereldoorlog zijn de JSDF volgens de grondwet sterk gelimiteerd in slagkracht en mogen ze alleen defensieve taken vervullen. De bevoegdheden van de Zelfverdedigingskrachten zijn al jaren het onderwerp van discussie en controverse.[1][2]
Inhoud |
Geschiedenis
Ontstaan van de JSDF
Nadat de Japanse overgave op 15 augustus 1945 (officieel ondertekend op 2 september 1945) het einde van de Tweede Wereldoorlog had ingeluid werd Japan bezet door de geallieerden onder leiding van Amerika. Generaal Douglas MacArthur, aangeduid als Supreme Commander of the Allied Powers (SCAP) werd de facto de leider van Japan. Een van de meest ingrijpende veranderingen die MacArthur doorvoerde was de nieuwe Japanse grondwet (日本国憲法; Nihon Koku Kenpō) in 1947. In artikel 9 van deze grondwet staat dat Japan voor altijd oorlog afzweert en het geen land-, zee- of luchtmacht of eender welk ander oorlogspotientieel zal handhaven. Letterlijk geïnterpreteerd betekent dit dus dat Japan helemaal geen leger mag hebben.
Toch werden de JSDF al in 1954 opgericht door de Diet (国会; Kokkai). In 1950 brak immers de Koreaanse Oorlog uit. Een groot deel van de Amerikaanse bezettingsmacht werd in Korea geplaatst en liet Japan zonder enige verdediging achter, waardoor de Japanners inzagen in dat ze niet louter konden rekenen op de militaire paraplu van de Verenigde Staten.
Op 8 juli 1950 keurde MacArthur het oprichten van een 75000-man sterke Nationale Politiereserve (警察予備隊; Keisatsu yobitai)[3] goed en nog dat zelfde jaar werd daar ook een maritiem onderdeel aan toegevoegd. Op 8 september 1951 sloten de geallieerden en Japan een Vredesverdrag en tekenden de Verenigde Staten en Japan een Wederzijds Verdrag van Veiligheid[4] (日本国とアメリカ合衆国との間の相互防衛援助協定; Nihonkoku to Amerika gasshuu kokuto no aida no sōgobōeien jogyōtei) te San Fransisco. Het Wederzijds Verdrag van Veiligheid hield in dat er Amerikaanse troepen in Japan zouden gestationeerd worden en dat Japan en de V.S. economisch nauwer gingen samenwerken. Op 1 augustus 1952 werd het Nationaal Veiligheidsagentschap (保安庁; Hoanchō) opgericht als controleorgaan op de Nationale Politiereserve. Het stond onder directe leiding van eerste minister Shigeru Yoshida. In 1954 veranderde het Nationaal Veligheidsagentschap in het Japan Defense Agency (防衛庁; Bōeichō) en de Nationale Politiereserve veranderde in de JSDF.
De strijdkrachten werden onderverdeeld in 3 takken:
Verdere Evolutie
Daar het Japanse volk de nieuwe pacifistische grondwet omarmde werd er in de jaren 50, 60 en 70 weinig ondernomen om daar iets aan te veranderen. Op 18 december 1956 werd Japan lid van de Verenigde Naties maar dat veranderde weinig aan de algemene houding van Japan inzake de landsverdediging. Buitenlandse missies werden niet ondernomen en pogingen van der regering om daar iets te veranderen stuitten steevast op een negatieve reactie van het Japanse volk en de oppositiepartijen. De Japan Self Defense Forces deden uitsluitend wat hun naam impliceerde. Instaan voor de bescherming van het Japanse territorium (dit betekende ook noodhulp bij natuurrampen en dergelijke). Japan rekende op de JSDF om kleine dreigingen de baas the kunnen en de (nucleaire) militaire macht van de Verenigde Staten en andere leden van de Verenigde Naties om grotere dreigingen te voorkomen of de baas te kunnen.
In 1976 probeerde de toenmalige directeur-generaal van de Japan Defense Agency Sakata Michita de rol van de JSDF verder uit te werken en het militaire materieel te verbeteren. Dit om sneller te kunnen reageren op een mogelijke bedreiging en de slagkracht en efficiëntie van de JSDF te verbeteren.[5] Maar om het plan goedgekeurd te krijgen moest een zware tol betaald worden. De uitgaven voor defensie mochten voortaan niet hoger zijn dan 1% van het bruto nationaal product en het exporteren van militair materieel en technologie werd verboden.[6][7]
Het Japan Defense Agency veranderde begin 2007 in het Ministerie van Defensie (防衛省; Bōeishō).[8][9] Een agentschap heeft geen eigen minister en staat volledig onder de bevoegdheid van de eerste minister. Door de verandering staan de JSDF nu onder de bevoegdheid van een minister van defensie.
Om dat de legaliteit van de JSDF te betwisten valt gebruikt men zo weinig mogelijk termen en benamingen die aan een conventionele legermacht doen denken.
De tegenstrijdigheid met de grondwet werd omzeild door haar zo te interpreteren dat Japan wel nog recht had om zichzelf the verdedigen. Vooral in de benamingen zie je hoe men zoveel mogelijk het militaire probeert te vermijden. Politiereserve en Zelfverdedigingskrachten in plaats van legermacht, zelfs het
De Toekomst
Bronvermelding
Adriaensens, Edward & Vanoverbeke Dimitri Op zoek naar het nieuwe Japan Globe (2004)
Green, Michael J. & Cronin, Patrick M. (editors) The U.S.-Japan Alliance: Past, Present, and Future Council on Foreign Relations (1999)
Kingston, Jeffrey Japan in Transformation 1952 - 2000 Pearson Education Limited (2001)
Pyle, Kenneth B. Japan Rising: the resurgence of Japanese power and purpose The Century Foundation (2007)
Vande Walle, Willy Een Geschiedenis van Japan, Van samurai tot soft power Acco (2007)
Vogel, Steven K. (editor) U.S.-Japan Relations in a Changing World The Brookings Institution (2002)
Voetnoten
- ↑ Japan's recent overseas troop dispatches
- ↑ Japan takes step towards revising constitution
- ↑ De brief van MacArthur aan minister-president Shigeru Yoshida
- ↑ U.S. and Japan Mutual Defense Assistance Agreement
- ↑ Japan and the Asian Triangle door Martin E. Weinstein, pagina 39 en verder
- ↑ Japan's military expenditures 1% of G.N.P.
- ↑ Place in National Life
- ↑ Japanese Defense Agency Formally Upgraded into Ministry
- ↑ Japan Defense Agency upgraded to Ministry of Defense
Externe Links
JSDF rekruteringsfilmpjes: 1 2 3 4
