Bataan death march
Uit GeschiedenisJapan
De beruchte dodenmars van Bataan begon in Mariveles[1] op 10 april 1942. 75.000 Filipijnse en Amerikaanse soldaten die zich eerder aan het Japanse Keizerlijke Leger hadden overgegeven werden gedwongen om te voet onder de brandende zon 100km af te leggen van Mariveles in Bataan tot kamp O'Donnell in Capas, Tarlac. De mars eindigde op 15 april 1945, slechts 58.000 soldaten bereikten het gevangenenkamp O’Donnell levend.
Inhoud |
Achtergrond
Op 8 december 1941 viel de Japanse zeemacht Pearl Harbor aan, ondanks het verzoek van de Amerikaanse president Theodore Roosevelt[2] aan Japanse keizer Hirohito om het naderende Japans-Amerikaanse conflict stop te zetten. De aanval maakte deel uit van het Japanse offensief om de rijke Nederlandse en Britse bezittingen in Zuid-Azie te veroveren met de bedoeling hun natuurlijke hulpbronnen te gebruiken.
Terwijl Pearl Harbor aangevallen werd, vielen Japanse oorlogsvliegtuigen en –boten verscheidene Filipijnse steden aan. Ook de militaire instellingen Clark Field, Sangley Point en Nichols Field werden aangevallen. Op 29 december 1941 verklaarde generaal McArthur[3] Manila[4] een open stad om ze te redden van verdere verwoesting. De japanners respecteerden die verklaring niet en bombardeerden Intramuros in Manila.
Generaal Douglas Mac Arthur en zijn leger trokken zich terug in Bataan zodat ze een militair offensief[5] zouden kunnen manoevreren in een begrensd gebied. Dit was een goede zet omdat generaal Masaharu Homma, de Japanse opperbevelhebber, faalde om de United States Forces in the Far East USAFFE te omcirkelen.
Maar maanden gingen voorbij en er kwam geen hulp vanuit de VS. Dit was te wijten aan het “Europe first” beleid van de VS en Groot-Brittanië. De verdediging in Bataan had geen wapens, geen munitie, geen eten en een laag moreel. Diarree, malaria en avitaminose maakte het enkel erger.
Op 9 april 1942 besloot bevelhebber van strijdkrachten genraal Edward King zich met zijn 78.000 man over te geven aan de Japanners.
Situatie
Generaal Homma[6] verwachte 40.000 relatief gezonde en goed gevoedde gevangenen.
Maar het verslagen leger was dubbel zo groot en de soldaten verkeerden in een slechte toestand. De meesten waren ondervoed en ziek. En omdat de overgave drie weken eerder was gebeurd dan verwacht, waren eten, medische hulp en transportmogelijkheden niet klaar. Eigenlijk was er al voor ruim 81.000 van de Japanse soldaten een tekort aan eten en medische zorg. Ook al was het duidelijk dat de Japanners een oordeelsfout hadden begaan, veranderden zij hun plannen niet.
De oorspronkelijke orders van generaal Homma waren dat de gevangenen van Bataan voor een vijftigtal kilometer tot aan San Fernando zouden getransporteerd worden om daar de trein te nemen, deze zouden ze dan verder voor 40km nuttigen. Ten slotte zouden ze 15km stappen tot de voormalige militaire basis kamp O'Donnell. Het was de bedoeling dat ze verschillende pauzes zouden nemen om eten en verzorging te ontvangen.
Maar aangezien de omstandigheden waren de Japanners niet in staat om alle gevangen per vrachtwagen te transporteren. Het alternatief was dat zij 100km zouden stappen.
De gevangenen werden niet gelijk behandeld. De meesten moesten zo’n 100km te voet zonder water of medische hulp afleggen. Sommigen kregen meer eten of tijd om te rusten dan anderen. Anderen werden gemarteld of vermoord als straf voor hun overgave, welk volgens de Japanse militaire code als een schande wordt beschouwd.
De gevangenen werden constant bedreigd met de dood. Diegenen die achteropraakten werden ter plekke doodgeschoten of met de bayonette neergestoken. Het schaarse eten of water maakte het zelfs voor de mannen die in goede gezondheid verkeerden moeilijk. Voor velen van de gewonden was dit de laatste mars.
Er waren gevangenen die op de grond vielen door de vermoeidheid, half gek van de dorst. Sommigen mochten drinken van een door een met lijk gecontamineerde stroom, terwijl ze door Japanse soldaten werden uitgelachen.
Op een bepaald moment, terwijl rond 30 mannen in rij stonden om eten en drank te krijgen, hadden de Japanners machinegeweren opgesteld om ze ter plekke neer te schieten. Enkele mannen mochten wel hun eten gaan halen, maar diegenen die van hun water probeerden te drinken werden neergeschoten.
Als men met een souvenir werd gevonden werd men onmiddelijk neergeschoten, omdat de Japanners veronderstelden dat men alleen aan een souvenir kon geraken door een Japanse soldaat te doden. Op een bepaald moment werden zelfs vijf mensen onthoofd omdat ze Japans geld op zich hadden.
Zelfs dorpbewoners waren niet veilig. Iemand die probeerde een gevangene te helpen door eten of water aan te bieden, werd vermoord.
Eens in San Fernando, Pampanga werden de vermoeide, zieke en hongerige gevangenen als kuddedieren in militaire vrachtwagens geladen. Dit was het einde van de eerste fase van de dodenmars. Vervolgens werden ze per trein getransporteerd naar Capas, Tarlac. En ook hier vielen doden, velen door verstikking en vermoeidheid. Eens aangekomen werden zij gedwongen om naar kamp O'Donnell te stappen.
Nasleep
Camp O'donnell was een overgangscentrum. De meeste gevangenen werden daar voor ongeveer 50 dagen gehouden. De hygiëne was slecht, en de geur was zo walgelijk dat de weinigen Japanners die er naartoe gingen altijd een medische masker aan hadden. Het dodental in kamp O'Donnell was catastrofaal. In twee maanden tijd werden er zowat 15.000 Filipino's en rond 1500 Amerikanen begraven.
Op 6 mei 1942 gaf Generaal Wainwright de hele strijdmacht onder zijn commando over. Generaal Homma eiste de hele overgave van de USAFFE strijdkrachten in de Filipijnen op. Wainwright had geen andere keuze dan dit te doen.
Op 6 Augustus 1945 werd de uranium bom op Hiroshima ingezet, die de helft van de stad verwoestte. Op de 2de september 1945 ondertekende Japan de termen en voorwaarden tot capitulatie aan boord van het krijgsschip USS Missouri aan de kust van Tokyo. Dit was het einde van de oorlog.
Na de capitulatie in 1945 werd generaal Homma veroordeeld voor oorlogsmisdaden, waaronder de gruwels van de dodenmars van Bataan en de daaropvolgende gebeurtenissen in kamp O'Donnell en Cabanatuan. De generaal, die verdiept was geweest in zijn pogingen om Cabanatuan in te nemen na de val van Bataan, beweerde tot zijn verdediging dat hij pas twee maanden na de eigenlijke feiten ingelicht werd over het hoge dodental in Bataan. Hij werd op 3 april 1946 buiten Manila terechtgesteld.
Voetnoten
- ↑ Mariveles is een gemeente in de Filipijnse provincie Bataan op het eiland Luzon.
- ↑ Theodore Roosevelt was de 26e president van de Verenigde Staten van 1901 tot 1909
- ↑ Douglas MacArthur was een Amerikaans generaal.
- ↑ De hoofdstad van de Filipijnen.
- ↑ Een offensief is een militaire operatie waarin militaire kracht gebruikt wordt om gebied te bezetten, vijandelijke strijdkrachten uit te schakelen of een ander strategisch, operationeel of tactisch doel te bereiken.
- ↑ Masaharu Homma, was de Japanse luitenant-generaal die aan het hoofd stond van de Veertiende Legergroep van het Japanse Keizerlijke Leger.
Biliografie
Boeken
Teodoro A. & Oscar M. Alfonso (1971) History of the Filipino People, Quezon City, Malaya Books, 725p.
Zulueta, Francisco M. & Abriel M. Nebres (2006) Philippine History and Government Through the Years Mandaluyong City, National Book Store, 347p.
Sides, Hampton (2001) Ghost Soldiers: The forgotten Epic Story of World War II’s Most Dramatic Mission, New York, doubleday, 352p.
Crisol, Jose M. & Uldarico S. Baclagon (1983) Valor: World War II Saga of Ferdinand E. Marcos, Metro Manila, Development Academy of the Philippines, 115p.
Internet
www.ghostofbataan.com/bataan/page3.html (geraadpleegd op 09/12/09)
http://www.nps.gov/archive/wapa/indepth/extcontent/usmc/pcn-190-003140-00/index.htm ‘From Shanghai to Corregidor: Marines in the Defense of the Philippines’ door Miller, J. Michael (geraadpleegd op 09/12/09)
http://www.olive-drab.com/od_history_ww2_stories_1942bdm.php (geraadpleegd op 09/12/09)
http://www.u-s-history.com/pages/h1743.html (geraadpleegd op 09/12/09)
http://www.u-s-history.com/pages/h1737.html (geraadpleegd op 09/12/09)
http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Bataan (geraadpleegd op 15/12/09)
