Bank van Japan
Uit GeschiedenisJapan
De Bank van Japan of de Nihon Ginkō (日本銀行 soms afgekort tot 日銀) is de nationale bank van Japan en draagt bijnamen zoals ‘de bank van de overheid’ en ‘de bank der banken’ omdat het geen bank is voor het gewone volk. Vaak wordt de naam ook afgekort naar BoJ (voor Bank of Japan).
Inhoud |
Geschiedenis
De Bank van Japan werd opgericht na de Meiji restauratie in juni 1882 met de ‘Bank van Japan acte’[1]. Dit kwam door de financiële crisis die in 1880 Japan trof. De oorzaak van deze crisis waren de grote uitgaven om van het land een ontwikkelde industrie staat te maken i.p.v. de agrarische economie in de Tokugawa periode. Ze werd operationeel in Oktober van dat jaar en om te fungeren als Japan’s centrale bank.
De bank werd geherstructureerd op 1 mei 1942 om conform te zijn met de ‘Bank of Japan Law’ (wet van de Bank van Japan) die werd opgesteld in februari 1942. Deze wet was echter veel te veel gericht op de toenmalige oorlogssituatie met als gevolg dat de wet verschillende keren werd aangepast na WOII. Zo werd o.a. de ‘Policy Board’ (Beleidscommissie) opgericht, het hoogste bestuursorgaan van de hele bank.
Taken
De Bank van Japan is de centrale bank van Japan. Net zoals elke bank neemt de Bank van Japan stortingen aan en schrijft ze leningen uit. Maar de Bank van Japan is echter geen bank voor gewone mensen of bedrijven. Enkel de overheid en andere financiële instituties (banken) hebben toegang tot rekeningen in de Bank van Japan. Vandaar dat ze ook vaak de naman ‘bank van de overheid’ en ‘bank der banken’ draagt.
Naast deze functie heeft de Bank van Japan nog enkele andere zeer belangrijke taken die de bank onderscheidt van andere banken in Japan. Deze taken zijn de volgende:
Het slaan van de nationale munt
Het belangrijkste verschil met andere banken in Japan is dat de De Bank van Japan de enige bank in Japan is die bevoegd is om bankbiljetten te printen en munt te slaan. Dit wil echter niet zeggen das het een overheidsinstitutie is, hoewel ze wel nauwe banden met de overheid heeft.
Het printen van de bankbiljetten gebeurt door het Nationale Print Bureau (国立印刷局) van Japan. Na het printen slaagt de Bank van Japan de biljetten op in kluizen in het hoofd- en de dochterfilialen van de bank. Daarna gaan de biljetten vanuit de loketten van de Bank van Japan naar de verschillende banken en financiële instituten. Vanuit deze komen ze dan in de handen van gewone mens en worden ze dagelijks door miljoenen gebruikt.
Na een tijd keren de biljetten terug naar de Bank van Japan waar ze door een geavanceerde machine gecontroleerd worden op authenticiteit en slijt. Enkel de biljetten die nog in goede staat zijn worden dan terug in circulatie gebracht. Hiermee zorgt de Bank van Japan ervoor dat er zo weinig mogelijk valse en versleten biljetten in circulatie zijn. Ook kan men zelf versleten, gescheurde of verbrandde biljetten naar de bank brengen en (onder bepaalde voorwaarden) nieuwe biljetten in ruil krijgen.
De prijsstabiliteit
De Bank van Japan staat ook in voor het monetaire beleid van Japan. Het belangrijkste onderdeel hiervan is het streven naar een constant stabiele prijs. Wanneer prijzen dalen of stijgen kan dit enorme gevolgen hebben op de economie. Om dit te voorkomen is het zeer belangrijk dat deze prijsstabiliteit verzorgd wordt.
De bank van Japan doet dit door de controle die ze heeft over het circulerend geld en de interest dagelijks te beinvloeden door middel van verscheidene markttransacties.
Om dit te kunnen doen moet de Bank van Japan een goed overzicht hebben over de huidige status van de markt. Dit doet ze onder andere door het verzamelen van statistische gegevens. Zo voert de Bank van Japan elke 3 maanden de zeer bekende ‘Tankan enquête’ uit. Dit is een enquête die circa 10.000 bedrijven doorheen het land onderzoekt.
verzorgen van stabiliteit van het financiële systeem
Dit ‘financiële systeem’ bestaat uit een aantal mechanismen waarmee de financiële instituties fondsen uitwisselen en voor betalingen en ontvangsten zorgt. Dit betekent dat de Bank van Japan ervoor zorgt dat alle automatische transacties (zoals het automatisch uitbetalen van lonen) goed functioneren. Dit is zeer essentieel voor het functioneren van een maatschappij. De Bank van Japan doet dit op 3 manieren.
- Voorzien en onderhouden van een onderling netwerk
De Bank van Japan ontvangt geld van financiële instituties om ervoor te zorgen dat er een goed elektronisch netwerk is tussen deze financiële instituties, zodat deze gemakkelijk onderlinge transacties kunnen uitvoeren. Dit netwerk heet BOJ-NET.
- Controleren van financiële instituties en hun managment
Om de stabiliteit van het financiële systeem te voorzien moeten de verschillende financiële instituties in Japan correct werken. Daarom controleert de Bank van Japan deze financiële instituties op verschillende manieren.
- Lener bij noodgevallen
Wanneer een bank toch in problemen geraakt en andere banken niet kan terug betalen, kan de Bank van Japan aan deze bank een lening uitschrijven. Dit dient wel als noodoplossing.
Kapitaal
Het kapitaal dat de Bank van Japan bezit ligt steeds rond de 100 miljoen yen en 55% van dit kapitaal is voorbehouden voor de overheid.
Organizatie
De Beleidscommissie
De Beleidscommissie werd opgericht als het hoogste bestuursorgaan van de bank. Zij leggen de richtlijnen neer voor de controle van de munteenheid en de monetaire controle, bepalen de basisprincipes voor het uitvoeren van de verrichtingen van de bank en houden toezicht op de vervulling van de plichten van de stafmedewerkers van de Bank, exclusief Uitvoerende Auditoren en Adviseurs.
De stafmedewerkers
De stafmedewerkers van de bank zijn de leden van de Beleidscommissie (inclusief de gouverneur en de ondergouverneurs), uitvoerende auditoren, uitvoerende directeuren, en de raadsleden.
Afdelingen, takken, lokale bureaus in Japan, en representatieve bureaus overzee
Er zijn 15 afdelingen op het Hoofdkantoor van de Bank
De Bank heeft 32 takken en 14 lokale bureaus in Japan, en zeven representatieve bureaus overzee.
Voormalige Gouverneurs
- Mr. Shigetoshi Yoshihara (6 Oct 1882 – 19 Dec 1887)
- Mr. Tetsunosuke Tomita (21 Feb 1888 – 3 Sep 1889)
- Mr. Koichiro Kawada (3 Sep 1889 – 7 Nov 1896)
- Baron Yanosuke Iwasaki (11 Nov 1896 – 20 Oct 1898)
- Mr. Tatsuo Yamamoto (20 Oct 1898 – 19 Oct 1903)
- Baron Shigeyoshi Matsuo (20 Oct 1903 – 1 Juni 1911)
- Mr. Korekiyo Takahashi (1 Juni 1911 – 20 Feb 1913)
- Viscount Yataro Mishima (28 Feb 1913 – 7 Maart 1919)
- Mr. Junnosuke Inoue (13 Maart 1919 – 2 Sep 1923)
- Mr. Otohiko Ichiki (5 Sep 1923 – 10 Mei 1927)
- Mr. Junnosuke Inoue - second term (10 Mei 1927 – 1 Juni 1928)
- Mr. Hisaakira Hijikata (12 Juni 1928 – 4 Juni 1935)
- Mr. Eigo Fukai (4 Juni 1935 – 9 Feb 1937)
- Mr. Seihin Ikeda (9 Feb 1937 – 27 Juli 1937)
- Mr. Toyotaro Yuki (27 Jul 1937 – 18 Maart 1944)
- Viscount Keizo Shibusawa (18 Maart 1944 – 9 Oct 1945)
- Mr. Eikichi Araki (9 Oct 1945 – 1 Juni 1946)
- Mr. Hisato Ichimada (1 Juni 1946 – 10 Dec 1954)
- Mr. Eikichi Araki - second term (11 Dec 1954 – 30 Nov 1956)
- Mr. Masamichi Yamagiwa (30 Nov 1956 – 17 Dec 1964)
- Mr. Makoto Usami (17 Dec 1964 – 16 Dec 1969)
- Mr. Tadashi Sasaki (17 Dec 1969 – 16 Dec 1974)
- Mr. Teiichiro Morinaga (17 Dec 1974 – 16 Dec 1979)
- Mr. Haruo Maekawa (17 Dec 1979 – 16 Dec 1984)
- Mr. Satoshi Sumita (17 Dec 1984 – 16 Dec 1989)
- Mr. Yasushi Mieno (17 Dec 1989 – 16 Dec 1994)
- Mr. Yasuo Matsushita (17 Dec 1994 – 20 Maart 1998)
- Mr. Masaru Hayami (20 Maart 1998 – 19 Maart 2003)
- Mr. Toshihiko Fukui (20 Maart 2003 – huidige)
Referenties
Bronnen
Externe Links
Officiële site van het Nationale Print Bureau http://www.npb.go.jp/en/index.html
Officiële site van de Bank van Japan http://www.boj.or.jp/en/index.htm
Geschiedenis van de Japanse Munteenheden http://www.imes.boj.or.jp/cm/english_htmls/history.htm
Engelstalige Wikipedia over de Bank van Japan http://en.wikipedia.org/wiki/Bank_of_Japan
Boeken
- Institute for Monetary and Economic Studies, Bank of Japan, (2004) Functions and operations of the bank of Japan.Tokyo: Bank of Japan.
- Tielemans, Dirk (1990) Ontwikkeling, groei en invloed van het Japanse bank-en beurswezen tegenover West-Europa.
