1700: Kabuki (歌舞伎) en ukiyo-e (浮世絵) worden populair.

Uit GeschiedenisJapan

Een kabuki-acteur gespecialiseerd in het spelen van vrouwenrollen (oyama of onnagata (女形))

Beschrijving

Kabuki (歌舞伎) is ontstaan in de Edo-periode, het is een traditionele Japanse vorm van theater. De hogere sociale klassen hadden het No-spel (能楽) en kabuki was meer bedoeld voor het gewone volk. Ook al was het voor het gewone volk bedoeld, bleven de kabuki-acteurs een moeilijk Japans hanteren. Men behandelt vooral verschillende historische gebeurtenissen en morele liefdesconflicten tussen man en vrouw.

Ukiyo-e (浮世絵, "prenten van de vergankelijke wereld") is een vorm van houtsnede die sinds het midden van de 18e eeuw ook in Europa populair werd. Aanvankelijk had ukiyo-e een boeddhistische betekenis die het vergankelijke karakter van de werkelijkheid wilde benadrukken. Na verloop van zekere tijd veranderde de hele filosofie die erachter lag, het kreeg de betekenissen van “een gevaarlijk leven”, “pluk de dag” (carpe diem), etc. De eerste echte Ukiyo-e prenten werden gemaakt door Hishikawa Moronobu (菱川師宣) in de tweede helft van de 17e eeuw en waren niet zo kleurrijk. Katsushika Hokusai (葛飾北斎 1760–1849) is zonder twijfel één van de bekendste ukiyo-e schilders in de Japanse geschiedenis.

Afbeelding

Dit is een werk van Tōshūsai Sharaku, volgens sommige onderzoekers is dit een schuilnaam van Hokusai. Op deze afbeelding staat er een onnagata (女形) afgebeeld. Dit zijn acteurs die gespecialiseerd zijn in het spelen van vrouwenrollen. In de Edo-periode mochten de vrouwen niet acteren. Vandaag de dag mogen de vrouwen nog steeds niet acteren als kabuki-actrice, deze onnagata-traditie wordt voortgezet.

Cursus

Bronnen

boeken
  • Hillier, Jack Ronald, Japanese colour prints, New York: Phaidon Press Limited, 1978
internet

Aanbevolen literatuur

  • Morena, Francesco, Ukiyo-e : Utamaro, Hokusai, Hiroshige, Firenze: Giunti, 2007
  • Calza, Gian Carlo, Ukiyo-e, London: Phaidon, 2005